Yeheskiel 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Pangandikane Rama kita rawuh marang aku, mangkene:

²He, anak manungsa—mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa marang tanah Israel: Wekasan! Wekasan iku teka ing pojok papat tanah kono. ³Saiki wekasan iku wis tumiba marang kowe, lan Aku bakal ngetrapake bebenduKu marang kowe. Aku bakal ngadili kowe miturut tingkah-lakumu, sarta numplekake sakehe panggawemu kang nistha marang kowe. ⁴MripatKu ora bakal ngeman kowe, lan Aku ora bakal melasi; Aku bakal males marang kowe cundhuk karo tingkah-lakumu, sarta panggawemu kang nistha bakal ana ing tengah-tengahmu. Ing kono kowe bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramamu. ⁵Mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa: Bilai! Bilai kang durung tau ana—lah, iku teka! ⁶Wekasan wis teka! Wekasan iku wis teka! Iku wis tangi nglawan kowe—lah, iku teka! ⁷Karusakan wis tumiba marang kowe, he kowe kang manggon ing tanah iki. Wektune wis teka; dinane wis cedhak—dina kang kebak kagegeran, dudu dina surak-surak kabungahan ing pagunungan. ^a a v7 Ing jaman Israel kuna, pagunungan iku papan kang umum kanggo riyaya lan pahargyan bebarengan; bedane, dina iki mung nekakake rasa giris, dudu kabungahan. ⁸Ora suwe maneh Aku bakal ngesokake bebenduKu marang kowe, lan nglepasake dukaKu marang kowe. Aku bakal ngadili kowe miturut tingkah-lakumu, sarta numplekake sakehe panggawemu kang nistha marang kowe. ⁹MripatKu ora bakal ngeman, lan Aku ora bakal melasi; Aku bakal males marang kowe miturut tingkah-lakumu, sarta panggawemu kang nistha bakal ana ing tengah-tengahmu. Ing kono kowe bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramamu, kang ngukum. ¹⁰Lah, dinane! Lah, iku teka! Karusakan wis metu; teken wis mekar, kaangkuhan wis trubus. ¹¹Panganiaya wis mundhak dadi teken kadursilan. Siji bae ora ana kang bakal kari—ora ana saka golonganing wong akeh, ora ana saka bandhane—lan ora ana barang kang aji ing antarane. ¹²Wektune wis teka; dinane wis tumeka. Wong kang tuku aja bungah, lan wong kang adol aja prihatin, awit bebendu wis tumiba marang sakehe wong akeh mau. ¹³Wong kang adol ora bakal bali marang apa kang wis diedol, sanajan sakarone isih padha urip. Awit wahyu tumrap sakehe wong akeh mau ora bakal dibatalake, lan marga saka dosane, ora ana wong siji bae kang bisa nggondheli uripe.

¹⁴Wong-wong wis padha ngunekake kalasangka lan nyawisake samubarang, nanging ora ana wong kang maju perang, awit bebenduKu wis tumiba marang sakehe wong akeh mau. ¹⁵Pedhang ana ing jaba; pageblug lan paceklik ana ing jero. Sapa kang ana ing ara-ara bakal mati dening pedhang, lan sapa kang ana ing kutha—paceklik lan pageblug bakal nguntal dheweke. ¹⁶Wong-wong kang bisa oncat bakal padha mlayu menyang pagunungan kaya manuk dara ing lebak-lebak, kabeh padha sesambat, siji-sijine marga saka dosane dhewe. ¹⁷Saben tangan bakal lempe, lan saben dhengkul bakal dadi kaya banyu. ¹⁸Wong-wong bakal padha nganggo sandhangan kasusahan, lan rasa giris bakal nglimputi awake; wirang bakal katon ing saben rai, lan saben sirah bakal dicukur gundhul. ¹⁹Wong-wong bakal padha mbuwang slakane menyang lurung-lurung, lan emase bakal dianggep kaya barang kang najis. Slaka lan emase ora bisa ngluwari wong-wong mau ing dina bebenduKu. Iku ora bisa ngilangi luwene utawa ngebaki wetenge, awit iku kang dadi sandhungan kang nuntun wong-wong mau marang dosa. ²⁰Wong-wong padha gumunggung marga saka endahe rerenggane, lan nganggo iku kanggo gawe reca-reca kang nistha lan brahala-brahala kang jember. Mulane Aku wis ndadekake barang-barang iku dadi barang najis tumrap wong-wong mau. ²¹Barang-barang iku bakal Dakulungake dadi jarahan marang bangsa-bangsa manca lan dadi rayahan marang wong duraka ing bumi, lan wong-wong iku bakal najisake barang mau. ²²Aku bakal mlengosake pasuryanKu saka wong-wong mau, lan wong-wong iku bakal najisake papanKu kang aji; para rampok bakal padha mlebu ing papan mau lan najisake. ²³Gawea rante! Awit tanah iku kebak kadurjanan kang ngwutahake getih, lan kutha iku kebak panganiaya. ²⁴Aku bakal nekakake bangsa-bangsa kang ala dhewe supaya padha ngwasani omah-omahe wong-wong mau. Aku bakal mungkasi gumunggunge wong kang rosa, lan papan-papane kang suci bakal dinajisake. ²⁵Nalika kasangsaran teka, wong-wong bakal padha nggoleki katentreman, nanging ora bakal ana. ²⁶Bilai tumpuk-tumpuk bakal teka, lan kabar susul kabar. Wong-wong bakal padha nggoleki wahyu saka nabi, nanging piwulang bakal sirna saka imam, lan pitutur saka para tuwa-tuwa. ²⁷Sang Prabu bakal prihatin, panggedhe bakal kungkeban ing karupekan, lan tangane rakyat ing tanah kono bakal padha gumeter. Aku bakal tumindak marang wong-wong mau cundhuk karo pratingkahe dhewe, lan miturut ukurane dhewe anggonKu bakal ngadili. Ing kono wong-wong bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramane.