Oxir Keldi

Otamizning soʻzi oddiy: oxirat. Vaqt qolgan ogohlantirish emas — halokat yetib keldi, oluvchi ham, sotuvchi ham hamma narsasini yoʻqotadi, kumush va oltin keraksiz narsadek koʻchalarga uloqtiriladi. Paygʻambar, ruhoniy va oqsoqolning maslahati tugaydi. Bu yerda hech narsa yumshatilmaydi.

7-bob.

Menga Otamizning kalomi shunday keldi:

Sen esa, ey inson oʻgʻli, Hukmron Ota Isroil yurtiga shunday aytmoqda: Oxir! Yurtning toʻrt burchagiga oxir kelmoqda. Endi oxir sening boshingga keldi, Men senga qarshi gʻazabimni yuboraman. Yoʻllaringga qarab seni hukm qilaman, barcha jirkanch qilmishlaringni boshingga solaman. Koʻzim seni ayamaydi, senga rahm ham qilmayman. Yoʻllaring uchun senga evaz qaytaraman, jirkanch qilmishlaring orangda qoladi. Shunda sen Men sening Otang ekanligimni bilib olasan. Hukmron Ota shunday aytmoqda: Falokat! Misli koʻrilmagan falokat — mana, u kelmoqda! Oxir keldi! Oxir keldi! U senga qarshi uygʻondi — mana, u kelmoqda! Halokat sening boshingga keldi, ey yurtda yashovchi sen. Vaqt yetdi, kun yaqinlashdi — bu vahima kuni, togʻlar uzra shodiyona hayqiriq kuni emas. ^a Endi tez orada gʻazabimni boshingga toʻkaman, qahrimni senga qarshi yogʻdiraman. Yoʻllaringga qarab seni hukm qilaman, barcha jirkanch qilmishlaringni boshingga solaman. Koʻzim ayamaydi, rahm ham qilmayman. Yoʻllaringga yarasha senga evaz qaytaraman, jirkanch qilmishlaring orangda qoladi. Shunda sen Men sening urib jazolovchi Otang ekanligimni bilib olasan. Mana, oʻsha kun! Mana, u kelmoqda! Halokat yoʻlga chiqdi, tayoq gulladi, takabburlik kurtak yozdi. Zoʻravonlik qabohat tayogʻiga aylanib koʻtarildi. Ulardan hech biri qolmaydi — na olomoni, na boyligi qoladi — ularda qimmatbaho hech narsa qolmaydi. Vaqt keldi, kun yetib keldi. Xaridor shodlanmasin, sotuvchi ham qaygʻurmasin, chunki gʻazab butun olomoni ustiga keldi. Sotuvchi sotgan narsasiga qaytib ega boʻlolmaydi, hatto ikkovi tirik boʻlsa ham. Chunki butun olomoni haqidagi vahiy bekor qilinmaydi, gunohi tufayli hech kim oʻz joniga ega chiqa olmaydi.

Karnay chalib, hamma narsani tayyorlab qoʻyishdi, lekin hech kim jangga chiqmaydi, chunki gʻazabim butun olomoni ustidadir. Qilich tashqarida, oʻlat va ochlik ichkarida. Dalada boʻlgan kishi qilichdan oʻladi, shaharda boʻlganni esa ochlik va oʻlat yutib yuboradi. Ulardan qochib qutulganlar vodiylar kaptaridek togʻlarga qochib ketadi, hammasi, har biri oʻz gunohi uchun nola qiladi. Har bir qoʻl holdan ketadi, har bir tiz suvday boʻshashadi. Ular motam kiyimini kiyadi, ularni dahshat qoplaydi; har bir yuzni uyat bosadi, har bir bosh qirib taqir qilinadi. Ular kumushini koʻchalarga uloqtiradi, oltini esa harom narsadek hisoblanadi. Gʻazabim kunida kumushi ham, oltini ham ularni qutqara olmaydi. U na ochligini qondira oladi, na qorinlarini toʻldira oladi, chunki u ularni gunohga boshlagan toʻsiq edi. Ular bezaklarining goʻzalligidan faxrlanishdi va ulardan jirkanch tasvirlari hamda qabih butlarini yasashdi. Shu sababli Men bu narsalarni ular uchun harom qilib qoʻydim. Men bu narsalarni oʻlja qilib begonalarga, gʻanimat qilib yer yuzining fosiqlariga topshiraman, ular esa uni harom qiladi. Men ulardan yuzimni oʻgiraman, ular esa Mening qadrli joyimni harom qiladi; qaroqchilar u yerga kirib, uni bulgʻaydi. Zanjirni yasa! Chunki yurt qonli jinoyatlarga toʻla, shahar esa zoʻravonlikka toʻla. Men xalqlarning eng yovuzini olib kelaman, toki ular uylarini egallab olsin. Men kuchlilarning takabburligiga barham beraman, muqaddas joylari esa harom qilinadi. Iztirob kelganda, ular tinchlik izlaydi, lekin topa olmaydi. Falokat ustiga falokat keladi, mish-mish ustiga mish-mish. Ular paygʻambardan vahiy soʻraydi, lekin ruhoniydan taʼlimot, oqsoqollardan esa maslahat yoʻqoladi. Shoh motam tutadi, hukmdor umidsizlikka botadi, yurt xalqining qoʻllari titraydi. Men ular bilan oʻz qilmishlariga qarab muomala qilaman, oʻz meʼyorlariga koʻra ularni hukm qilaman. Shunda ular Men ularning Otasi ekanligimni bilib olishadi.