Ota butparastlikni hukm qiladi
Hizqiyo sajdagohlar va qurbongohlar turgan Isroil togʻlariga bashorat qiladi va oʻldirilganlar oʻz butlari orasida yiqilishi aytiladi. Shunga qaramay, xalqlar orasida bir qoldiq omon qoladi va Otamizni eslab, qilgan ishlari uchun oʻzlaridan jirkanadi.
6 1Otamizning kalomi menga shunday keldi:
2Ey inson bolasi, Isroil togʻlariga yuzingni qaratib, ularga qarshi bashorat qilgin. 3Degin: Ey Isroil togʻlari, Hukmron Otamizning kalomini eshitinglar. Hukmron Otamiz togʻ-u tepaliklarga, soy-u vodiylarga shunday demoqda: Mana, Men sizlarga qarshi qilich keltiraman va sajdagohlaringizni vayron qilaman. a a v3 Sajdagohlar — Isroil xalqi butparastlarcha sigʻingan, tepaliklar ustidagi ibodat joylari edi. 4Qurbongohlaringiz vayron qilinadi, xushboʻy tutatqi qurbongohlaringiz parchalanadi. Oʻldirilganlaringizni butlaringiz oldida yerga tashlayman. 5Isroil xalqining jasadlarini butlari oldiga yotqizaman, suyaklaringizni qurbongohlaringiz atrofiga sochib tashlayman. 6Qayerda yashasangiz ham, shaharlar vayronaga aylanadi, sajdagohlar buziladi. Shunda qurbongohlaringiz vayron boʻlib huvillab qoladi, butlaringiz parchalanib yoʻq qilinadi, xushboʻy tutatqi qurbongohlaringiz qulatiladi, qoʻlingiz bilan yasagan hamma narsa barbod boʻladi. 7Oranglarda odamlar oʻldirilib yiqiladi. Shunda Mening Otangiz ekanligimni bilib olasizlar.
8Lekin Men bir qoldiqni saqlab qolaman: sizlar yurtlar boʻylab tarqalganingizda, ayrimlaringiz xalqlar orasida qilichdan qutulib qolasizlar. 9Oʻshanda tirik qolganlaringiz asir olingan xalqlar orasida Meni eslaydilar — Mendan yuz oʻgirgan vafosiz yuraklari va butlariga shahvat bilan boqqan koʻzlari Mening qalbimni qanday ezganini eslaydilar. Qilgan yovuzliklari uchun, barcha jirkanch ishlari uchun oʻzlaridan oʻzlari nafratlanadilar. b b v9 Otamiz Oʻz farzandlarining vafosizligi Uning yuragini ezganini aytmoqda — bu yerdagi hukm sovuq rad etishdan emas, balki yaralangan sevgidan kelib chiqadi. 10Shunda ular Mening Otasi ekanligimni bilib oladilar. Bu falokatni ularning boshiga keltiraman deganimda, Men bekorga aytmagan edim.
11Hukmron Otamiz shunday demoqda: Qarsak chalib, oyogʻingni yerga urib: “Naqadar dahshatli!” deb faryod qilgin, Isroil xonadonining barcha yovuz, jirkanch ishlari uchun. Chunki ular qilichdan, ocharchilikdan va vabodan qirilib ketadilar. 12Uzoqdagilar vabodan oʻladi, yaqindagilar qilichdan yiqiladi, tirik qolganlar esa ocharchilikdan halok boʻladi. Shu tariqa Men gʻazabimni ularning ustiga toʻkaman. 13Oʻldirilganlari butlari orasida, qurbongohlari atrofida, har bir baland tepalikda, barcha togʻ choʻqqilarida, har bir koʻm-koʻk daraxt ostida va yaproqli eman tagida yotganda — oʻsha butlariga xushboʻy tutatqi tutatgan joylarida — Mening Otangiz ekanligimni bilib olasizlar. 14Men ularga qarshi qoʻlimni koʻtaraman va ular yashagan hamma joyda, sahrodan Riblagacha boʻlgan yurtni vayronaga aylantiraman. Shunda ular Mening Otasi ekanligimni bilib oladilar.