Rama Ngahukum Panyembahan Brahala
Yeheskiel bernubuat ka gunung-gunung Israil, tempat ayana panggung-panggung pamujaan jeung altar-altar, sarta dibéjakeun yén anu tiwas bakal ragrag di antara brahala-brahalana sorangan. Tapi aya sésa anu salamet di antara bangsa-bangsa sarta inget ka Rama urang, ngarasa geuleuh ka dirina sorangan ku sabab naon anu geus dipigawé.
6 1Pangandika Rama urang sumping ka kaula:
2Eh anak manusa, malik ka gunung-gunung Israil sarta ramalkeun hukuman pikeun eta, 3ucapkeun: Eh gunung-gunung Israil, regepkeun pangandika Rama Nu Maha Kawasa. Kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa ka gunung-gunung jeung pasir-pasir, ka jungkrang-jungkrang jeung lebak-lebak: Kami rek nekkeun pedang ka maraneh sarta rek ngaruksak tempat-tempat luhur maraneh. a a v3 Tempat-tempat luhur teh tempat pamujaan di puncak pasir, tempat urang Israil ngalampahkeun panyembahan brahala. 4Altar-altar maraneh bakal diruntuhkeun, altar-altar seuseungitan maraneh bakal diremukkeun, sarta Kami bakal ngabantingkeun nu paraeh di maraneh ka hareupeun brahala-brahala maraneh. 5Mayit-mayit urang Israil bakal digoler-golerkeun ku Kami ka hareupeun brahala-brahalana, sarta tulang-tulang maraneh bakal diawurkeun ku Kami ka sakuriling altar-altar maraneh. 6Di mana bae maraneh maratuh, kota-kota bakal jadi ruruntuhan sarta tempat-tempat luhur bakal diruntuhkeun, nepi ka altar-altar maraneh ruksak sarta suwung, brahala-brahala maraneh remuk sarta ancur, altar-altar seuseungitan maraneh dituaran, sarta sakabeh gawe-gawe maraneh dileungitkeun. 7Jalma-jalma bakal paraeh di tengah-tengah maraneh, sarta maraneh bakal nyaho yen Kami teh Rama maraneh.
8Tapi Kami rek ngantunkeun sesa: aya nu bakal luput tina pedang di antara bangsa-bangsa, waktu maraneh paburencay ka sakuliah nagri-nagri. 9Tuluy sesa maraneh nu salamet bakal nginget-nginget Kami di antara bangsa-bangsa tempat maranehna dibabawa jadi tawanan—kumaha Kami geus ditganggu manah ku hate maranehna nu teu satia nu geus nyingkah ti Kami, jeung ku panon maranehna nu hawek ka brahala-brahalana. Maranehna bakal ijid ka diri sorangan karana kajahatan nu geus dipigawe, karana sagala kalakuanana nu pikagirukeun. b b v9 Rama urang ngadawuhkeun yen manah-Na nyalira kaancikan nyeri ku teu satiana putra-putra-Na — hukuman di dieu teh medal tina asih nu raheut, lain tina panampik nu tiis. 10Sarta maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama maranehna; Kami henteu ngancam bancang pakewuh ieu ka maranehna taya guna.
11Kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa: Kaprok-keprokkeun leungeun maraneh, dabrug-dabrugkeun suku maraneh, sarta ucapkeun, “Kacida matak pikasieuneunana!” pikeun sagala kajahatan nu pikagirukeun ti bani Israil, sabab maranehna bakal paraeh ku pedang, ku kalaparan, jeung ku pagebug. 12Nu jauh bakal paraeh ku pagebug, nu deukeut bakal tiwas ku pedang, sarta sing saha nu kasesa hirup bakal paraeh ku kalaparan. Kitu carana Kami ngaleupaskeun amarah ka maranehna. 13Tuluy maraneh bakal nyaho yen Kami teh Rama maraneh, waktu nu paraehna ngagoler di antara brahala-brahala sakuriling altar-altarna, di unggal pasir nu luhur, di sakabeh puncak gunung, di handapeun unggal tangkal nu hejo jeung tangkal kiara nu daunna rembuy—tempat maranehna ngahaturkeun seuseungitan nu seungit ka sakabeh brahalana. 14Kami rek ngelokkeun panangan ka maranehna, nyieun tanahna suwung ti gurun keusik nepi ka Ribla, di mana bae maranehna maratuh. Tuluy maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama maranehna.