پلار د بُت پرستۍ عدالت کوى
حزقیال د اسرائیلو غرونو ته نبوت کوي، چېرې چې لوړ ځایونه او قربانګاوې ولاړې دي، او ورته ویل کېږي چې وژل شوي به د خپلو بتانو په منځ کې ولوېږي. خو یو پاتې شونی د قومونو په منځ کې ژوندی پاتې کېږي او زموږ پلار رایادوي، او د هغه څه له امله چې کړي یې وو له ځانه کرکه کوي.
6 1د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،
2اے اِبن آدمه، مخ د اِسرائيل غرونو طرف ته واړوه او د هغوئ خلاف نبوت وکړه. 3ووايه چې، اے د اِسرائيل غرونو، د مالِک پلار کلام واورئ. مالِک پلار غرونو او غونډيو، نهرونو او وادو ته داسې فرمائى چې، زۀ په تاسو باندې تُوره راولم او ستاسو اوچت ځايونه به برباد کړم. a a v3 اوچت ځايونه د غرونو په سروکو باندې جوړ کړے شوى مزارونه وُو، چرته چې اِسرائيل د بُتانو عبادت کولو. 4ستاسو قُربانګاهونه به ونړولے شى، ستاسو د بخورو قُربانګاهونه به مات کړے شى او زۀ به ستاسو وژلے شوى د ستاسو د بُتانو مخکښې وغورزوم. 5زۀ به د اِسرائيل د خلقو لاشونه د هغوئ د بُتانو مخکښې کېږدم او ستاسو هډوکى به ستاسو د قُربانګاهونو چاپېره خواره کړم. 6چرته چې تاسو اوسېږئ، ښارونه به وران شى او اوچت ځايونه به ونړولے شى، دې دپاره چې ستاسو قُربانګاهونه وران او ويجاړ شى، ستاسو بُتان مات او برباد شى، ستاسو د بخورو قُربانګاهونه پرې کړے شى او هر څۀ چې تاسو جوړ کړى دى هغه ورک شى. 7ستاسو په مينځ کښې به خلق وژلے شى او تاسو به پوه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم.
8خو زۀ به يو څو خلق پاتې پرېږدم، ځنى به د تُورې نه د قومونو په مينځ کښې بچ شى، کله چې تاسو په ملکونو کښې خواره شئ. 9بيا به ستاسو هغه بچ شوى خلق چې هر چرته غلامان کړے شوى دى، هلته د قومونو په مينځ کښې ما يادوى، چې څنګه زۀ د هغوئ د بېوفا زړۀ په وجه چې له ما نه واوښتو او د هغوئ د سترګو په وجه چې د هغوئ د بُتانو پسې په لالچ کښې شوې، ماتے شوے وم. هغوئ به د هغه بدۍ په وجه چې کړې ده او د هغوئ د ټولو مکروه کارونو په وجه له ځان نه کرکه کوى. b b v9 زمونږ پلار فرمائى چې د هغۀ خپل زړۀ د خپلو بچو د بېوفايۍ په وجه ماتے شو — دلته عدالت د ټپى شوې مينې نه بهيږى، د سړې انکارۍ نه نه. 10او هغوئ به پوه شى چې زۀ د هغوئ پلار يم؛ ما دا تباهى د هغوئ په خلاف بې فائدې نۀ وه ورکوله.
11مالِک پلار داسې فرمائى چې، لاسونه سره ووهه، پښې په زمکه ولګوه او چغه کړه چې، ”څومره هولناکه ده!“ د اِسرائيل د کور د ټولو بدو، مکروه کارونو په وجه، ځکه چې هغوئ به په تُوره، قحط او وبا باندې پرېوځى. 12هغه چې لرې دى هغه به په وبا باندې مړۀ شى، هغه چې نزدې دى هغه به په تُوره باندې پرېوځى او هر څوک چې بچ پاتې وى هغه به په قحط باندې مړۀ شى. نو زۀ به په هغوئ باندې خپل قهر تمام کړم. 13بيا به تاسو پوه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم، کله چې د هغوئ وژلے شوى د هغوئ د قُربانګاهونو چاپېره د بُتانو په مينځ کښې پراتۀ وى، په هره اوچته غونډۍ باندې، د ټولو غرونو په سروکو، د هرې شنې ونې او ګڼپاڼه بلوط لاندې — چرته چې هغوئ خپلو ټولو بُتانو ته خوشبودار بخور ورکولو. 14زۀ به خپل لاس د هغوئ خلاف اوږد کړم او ملک به د دشتې نه تر رِبله پورې ويجاړ کړم، هر چرته چې هغوئ اوسېږى. بيا به هغوئ پوه شى چې زۀ د هغوئ پلار يم.
