حزقى‌ايل 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹”اے اِبن آدمه، تۀ د نائى د پاکى په شان يوه تېره تُوره واخله او په خپل سر او ږيره يې تېره کړه. بيا ترازو راواخله او وېښتان ووېشه. ²کله چې د محاصرې ورځې پوره شى، نو يوه دريمه برخه د ښار په مينځ کښې په اور کښې وسوزوه. يوه دريمه برخه واخله او د ښار چاپېره يې په تُوره ووهه. يوه دريمه برخه هوا ته خواره کړه، او زۀ به د هغوئ پسې تُوره راوباسم. ³او د هغو نه څو يو واخله او د خپلې جامې په لمن کښې يې وتړه. ⁴بيا د دې نه څو يو واخله، په اور کښې يې واچوه او هلته يې وسوزوه. له هغه ځايه به اور د اِسرائيل ټول کور ته خور شى.‘“

⁵مالِک پلار داسې فرمائى: دا يروشلم دے. ما دا د قومونو په مينځ کښې قائمه کړه، او چاپېره يې ملکونه دى. ⁶خو هغې زما د احکامو خلاف د نورو قومونو نه په زياته بدۍ سره بغاوت وکړو، او زما د قانُونونو خلاف د خپلو چاپېره ملکونو نه زيات؛ ځکه چې هغوئ زما احکام رد کړل او زما په قانُونونو عمل ونۀ کړو.

⁷نو مالِک پلار داسې فرمائى، ”ځکه چې تاسو د خپلو چاپېره قومونو نه زيات باغيان شوئ، نۀ مو زما په قانُونونو عمل وکړو او نۀ مو زما احکام وساتل، بلکې د خپلو چاپېره قومونو په قاعدو هم عمل ونۀ کړو، ⁸نو ځکه مالِک پلار داسې فرمائى، ’ګوره، زۀ پخپله ستاسو خلاف يم، او زۀ به د قومونو په مخکښې ستاسو په مينځ کښې عدالت جارى کړم. ⁹ستاسو د ټولو نفرت‌ناکو کارونو په سبب به زۀ ستاسو په مينځ کښې هغه څۀ وکړم چې نۀ مې کله مخکښې کړى دى او نۀ به يې بيا کله کوم. ¹⁰نو ستاسو په مينځ کښې به مور او پلار خپل بچى وخورى، او بچى به خپل مور او پلار وخورى. زۀ به ستاسو خلاف عدالت جارى کړم او ستاسو ژوندى پاتې شوى به ټول هوا ته خواره کړم.‘

¹¹”څنګه چې زۀ ژوندے يم، مالِک پلار فرمائى، نو ځکه چې تاسو زما مقدس ځائ په خپلو ټولو ناپاکو شيانو او نفرت‌ناکو کارونو سره ناپاک کړو، زۀ به پخپله لرې شم؛ نۀ به زۀ په چا رحم وکړم او نۀ به ترس وښايم. ¹²’ستاسو يوه دريمه برخه به ستاسو په مينځ کښې په وبا يا په قحط سره مرى؛ يوه دريمه برخه به ستاسو چاپېره په تُوره سره پرېوځى؛ او يوه دريمه برخه به زۀ هوا ته خواره کړم، او تُوره راايستلې به د هغوئ پسې شم.

¹³”بيا به زما غضب پوره شى، او زۀ به د هغوئ خلاف خپل قهر ماړه کړم او تسلى به ومومم. او کله چې زۀ خپل قهر په هغوئ تويه کړم، نو هغوئ به پوه شى چې ما، د هغوئ پلار، په خپل غيرت کښې فرمائيلى دى.

¹⁴”زۀ به تاسو د خپلو چاپېره قومونو په مينځ کښې ويجاړ او رُسوا کړم، د هر هغه چا په مخکښې چې تېرېږى. ¹⁵کله چې زۀ په قهر، غضب او سخت عتاب سره ستاسو خلاف عدالت جارى کړم، نو تاسو به د خپلو چاپېره قومونو دپاره د رُسوائۍ او ملنډو، او د عبرت او وحشت باعث شئ. ما، ستاسو پلار، دا فرمائيلى دى. ¹⁶کله چې زۀ تاسو باندې د قحط مهلک غشى وولم، چې ستاسو د تباهۍ دپاره لېږلى شوى دى، نو زۀ به قحط نور هم زيات کړم او ستاسو د خوراک رسد به بند کړم. ¹⁷زۀ به ستاسو خلاف قحط او وحشى ځناور ولېږم؛ هغه به تاسو بې‌اولاده کړى. وبا او وينې تويول به ستاسو په مينځ کښې تېر شى، او زۀ به تاسو باندې تُوره راولم. ما، ستاسو پلار، دا فرمائيلى دى.‘“