حزقیال 5

5 ¹«و تو، ای پسرِ انسان، شمشیری تیز همچون تیغِ سلمانی بردار و آن را بر سر و ریشِ خود بگذران. آنگاه ترازویی بردار و موها را تقسیم کن. ²چون روزهای محاصره به سر آید، یک‌سوم را در میانِ شهر در آتش بسوزان. یک‌سوم را بردار و با شمشیر گِرداگردِ شهر بزن. یک‌سوم را به باد بپراکن، و من شمشیری از پیِ ایشان خواهم کشید. ³و اندکی از آنها را بردار و در چین‌های ردای خود ببند. ⁴‹باز چند تای از اینها را بردار و در آتش بیفکن و در آن بسوزان. از آنجا آتش به تمامیِ خاندانِ اسرائیل سرایت خواهد کرد.›

⁵پدرِ متعال چنین می‌گوید: این است اورشلیم. من او را در میانِ قوم‌ها نهادم، با سرزمین‌هایی گِرداگردِ او. ⁶اما او با شرارتی بیش از قوم‌ها بر احکامِ من عصیان ورزید، و بر فرایضِ من بیش از سرزمین‌های گِرداگردش؛ زیرا احکامِ مرا رد کردند و فرایضِ مرا پیروی ننمودند.

⁷پس پدرِ متعال چنین می‌گوید: «از آن رو که شما بیش از قوم‌های گِرداگردتان سرکش بودید، و فرایضِ مرا پیروی نکردید و احکامِ مرا نگاه نداشتید، و حتی بر طبقِ احکامِ قوم‌های گِرداگردتان نیز عمل ننمودید، ⁸از این رو پدرِ متعال چنین می‌گوید: ‹اینک، من خودْ بر ضدِ تو هستم و در میانِ تو، در برابرِ دیدگانِ قوم‌ها، داوری‌ها به جا خواهم آورد. ⁹به سببِ همهٔ کارهای نفرت‌انگیزت، در میانِ تو کاری خواهم کرد که هرگز نکرده‌ام و هرگز دیگر نخواهم کرد. ¹⁰پس در میانِ تو پدران و مادران فرزندانِ خود را خواهند خورد، و فرزندان پدران و مادرانِ خود را. من بر تو داوری‌ها به جا خواهم آورد و همهٔ بازماندگانت را به هر بادی خواهم پراکند.›

¹¹«به حیاتِ خودم سوگند، پدرِ متعال می‌گوید، از آن رو که تو مقدسِ مرا با همهٔ چیزهای پلید و کارهای نفرت‌انگیزت نجس ساختی، من خودْ کناره خواهم گرفت؛ بر هیچ‌کس دریغ نخواهم داشت و ترحّم نخواهم نمود. ¹²‹یک‌سومِ تو در میانت از وبا یا قحطی خواهند مرد؛ یک‌سوم گِرداگردت با شمشیر خواهند افتاد؛ و یک‌سوم را به هر بادی خواهم پراکند و با شمشیرِ کشیده از پیِ ایشان خواهم شتافت.

¹³«آنگاه خشمِ من پایان خواهد یافت، و غضبِ خود را بر ایشان فرو خواهم نشاند و تسلّی خواهم یافت. و چون غضبِ خود را بر ایشان به تمامی ریختم، خواهند دانست که من، پدرشان، در غیرتِ خود سخن گفته‌ام.

¹⁴«تو را در میانِ قوم‌های گِرداگردت، در برابرِ دیدگانِ هر رهگذری، ویرانه و مایهٔ ننگ خواهم ساخت. ¹⁵آنگاه که در خشم و غضب و توبیخ‌های پرخروش بر تو داوری‌ها اجرا کنم، برای قوم‌های گِرداگردت مایهٔ ننگ و ریشخند، عبرت و هراس خواهی بود. من، پدرِ شما، سخن گفته‌ام. ¹⁶چون تیرهای مرگبارِ قحطی را که برای نابودی فرستاده شده‌اند به سوی تو رها کنم، قحطی را بر تو خواهم افزود و آذوقه‌ات را قطع خواهم کرد. ¹⁷قحطی و جانورانِ درنده را بر ضدِ تو خواهم فرستاد؛ ایشان تو را بی‌فرزند خواهند ساخت. وبا و خون‌ریزی در میانِ تو خواهد گذشت، و شمشیر را بر تو خواهم آورد. من، پدرِ شما، سخن گفته‌ام.›»