پيءُ بت پرستيءَ تي فيصلو ڪري ٿو
حزقي ايل اسرائيل جي جبلن ڏانهن نبوت ڪري ٿو، جتي اوچيون جايون ۽ قربانگاهون بيٺل آهن، ۽ کيس ٻڌايو وڃي ٿو ته مارجي ويل پنهنجن ئي بتن جي وچ ۾ ڪرندا. تڏهن به قومن جي وچ ۾ هڪ بچيل ٽولي جيئري رهي ٿي ۽ اسان جي پيءُ کي ياد ڪري ٿي، ۽ پنهنجن ڪيل ڪمن تي پاڻ کان نفرت ڪري ٿي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–14
6 1مون وٽ اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو.
2اي ابنِ آدم، اسرائيل جي جبلن ڏانهن منهن ڪري انهن جي خلاف نبوت ڪر. 3چؤ تہ اي اسرائيل جا جبلؤ، حاڪم پيءُ جو ڪلام ٻڌو. حاڪم پيءُ جبلن ۽ ٽڪرين کي، نالن ۽ واديءَ کي فرمائي ٿو تہ آءٌ اوهان تي تلوار آڻيندس ۽ اوهان جا اوچا هنڌ تباهه ڪندس. a a v3 اوچا هنڌ ٽڪرين جي چوٽين تي پوڄا جا هنڌ هئا، جتي اسرائيل ڪوڙن ديوتائن جي پوڄا ڪندو هو. 4اوهان جون قربان گاهون ڊهي پونديون، اوهان جون بخور جون قربان گاهون ڀڄي ٽڪرا ٽڪرا ٿينديون، ۽ آءٌ اوهان جي ماريلن کي اوهان جي بتن اڳيان اڇلائيندس. 5آءٌ اسرائيل جي ماڻهن جون لاشون سندن بتن اڳيان رکندس ۽ اوهان جون هڏيون اوهان جي قربان گاهن چوڌاري پکيڙيندس. 6جتي بہ اوهين رهو ٿا، اتي شهر ويران ٿي پوندا ۽ اوچا هنڌ ڊهي ويندا، تہ جيئن اوهان جون قربان گاهون برباد ۽ اجڙيل ٿين، اوهان جا بت ڀڄي تباهه ٿين، اوهان جون بخور جون قربان گاهون ڪٽجي وڃن، ۽ اوهان جا ٺاهيل سڀ ڪم ميسارجي وڃن. 7اوهان وچ ۾ ماريل ماڻهو ڪرندا، تڏهن اوهين ڄاڻندا تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.
8پر آءٌ ڪجهه بچيل ماڻهو ڇڏيندس. جڏهن اوهين ملڪن ۾ پکڙجي ويندا، تڏهن ڪي قومن ۾ تلوار کان بچي نڪرندا. 9پوءِ اوهان جا بچيل ماڻهو انهن قومن ۾ جتي قيد ٿي ويندا، مون کي ياد ڪندا—ڪيئن سندن بي وفا دل، جيڪا مون کان ڦري وئي، ۽ سندن اکين، جيڪي پنهنجن بتن پٺيان هوس ڪنديون رهيون، منهنجي دل ٽوڙي ڇڏي. پنهنجي ڪيل بديءَ ۽ پنهنجن سڀني نفرت جوڳن ڪمن جي ڪري اهي پاڻ کان نفرت ڪندا. b b v9 اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ سندس دل پنهنجن ٻارن جي بي وفائيءَ سبب ٽٽي پئي—هتي فيصلو زخمي پيار مان نڪري ٿو، سرد رد ڪرڻ مان نہ. 10تڏهن اهي ڄاڻندا تہ آءٌ سندن پيءُ آهيان، ۽ مون انهن تي هيءَ آفت آڻڻ جي ڌمڪي بي سبب نہ ڏني هئي.
11حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ تاڙيون وڄاءِ، پيرن سان زمين کي ڌڪ ڏي، ۽ اسرائيل جي گهراڻي جي سڀني بڇڙن، نفرت جوڳن ڪمن تي ”ها ها، ڪيڏو ڀوائتو!“ چئي دانهن ڪر، ڇاڪاڻ تہ اهي تلوار، ڏڪار ۽ وبا سان ڪرندا. 12جيڪي پري آهن سي وبا سان مرندا، جيڪي ويجها آهن سي تلوار سان ڪرندا، ۽ جيڪو بچيل رهجي ويو سو ڏڪار سان مرندو. ائين آءٌ پنهنجو غضب انهن تي لاهيندس. 13جڏهن سندن ماريل ماڻهو سندن بتن وچ ۾، سندن قربان گاهن چوڌاري، هر اوچي ٽڪريءَ تي، سڀني جبلن جي چوٽين تي، هر سائي وڻ ۽ گهاٽي بلوط جي هيٺان پيا هوندا، تڏهن اوهين ڄاڻندا تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان—جتي هنن پنهنجن سڀني بتن آڏو خوشبودار بخور چاڙهيو هو. 14آءٌ پنهنجو هٿ انهن جي خلاف ڊگهو ڪندس، ۽ جتي بہ اهي رهن ٿا، بيابان کان ربلا تائين ملڪ کي اجاڙ ڪري ڇڏيندس. پوءِ اهي ڄاڻندا تہ آءٌ سندن پيءُ آهيان.
