ሕዝቅኤል 7

7 ¹የአባታችን ቃል እንዲህ ሲል ወደ እኔ መጣ፤

²አንተም የሰው ልጅ ሆይ፤ ጌታ አባት ለእስራኤል ምድር እንዲህ ይላል፦ ፍጻሜ! ፍጻሜው በምድሪቱ አራት ማእዘን ላይ ይመጣል። ³አሁን ፍጻሜው በአንተ ላይ ደርሷል፤ ቍጣዬንም በአንተ ላይ እሰዳለሁ፤ እንደ መንገድህ እፈርድብሃለሁ፤ አስጸያፊ ድርጊቶችህንም ሁሉ በአንተ ላይ አመጣለሁ። ⁴ዐይኔ አንተን አይራራም፤ አልምርህምም፤ እንደ መንገድህ ብድራትህን እመልስልሃለሁ፤ አስጸያፊ ድርጊቶችህም በመካከልህ ይሆናሉ። በዚያን ጊዜ እኔ አባትህ እንደ ሆንሁ ታውቃለህ። ⁵ጌታ አባት እንዲህ ይላል፦ መዓት! ተወዳዳሪ የሌለው መዓት፤ እነሆ፣ እየመጣ ነው! ⁶ፍጻሜ መጥቷል! ፍጻሜው መጥቷል! በአንተ ላይ ተነሥቷል፤ እነሆ፣ እየመጣ ነው! ⁷አንተ በምድሪቱ የምትኖር ሆይ፤ ጥፋት ደርሶብሃል። ጊዜው ደርሷል፤ ቀኑ ቀርቧል፤ የድንጋጤ ቀን እንጂ በተራሮች ላይ የደስታ እልልታ ቀን አይደለም። ^a a v7 በጥንቷ እስራኤል ተራሮች የኅብረት በዓልና የደስታ ሥፍራዎች ነበሩ፤ ልዩነቱም ይህ ቀን ደስታን ሳይሆን ሽብርን ብቻ ማምጣቱ ነው። ⁸አሁን ፈጥኜ መዓቴን በአንተ ላይ አፈሳለሁ፤ ቍጣዬንም በአንተ ላይ አወርዳለሁ፤ እንደ መንገድህ እፈርድብሃለሁ፤ አስጸያፊ ድርጊቶችህንም ሁሉ በአንተ ላይ አመጣለሁ። ⁹ዐይኔ አይራራም፤ አልምርምም፤ እንደ መንገድህ ብድራትህን እመልስልሃለሁ፤ አስጸያፊ ድርጊቶችህም በመካከልህ ይሆናሉ። በዚያን ጊዜ እኔ የምመታ አባትህ እንደ ሆንሁ ታውቃለህ። ¹⁰እነሆ፣ ቀኑ! እነሆ፣ እየመጣ ነው! ጥፋት ወጥቷል፤ በትሩ አብቧል፤ ትዕቢትም አቆጥቍጧል። ¹¹ዐመፅ የክፋት በትር ሆኖ ተነሥቷል። ከእነርሱ አንድም አይቀርም፤ ከብዙኃናቸው አንድም፣ ከሀብታቸውም አንድም አይቀርም፤ በመካከላቸውም ዋጋ ያለው ነገር የለም። ¹²ጊዜው ደርሷል፤ ቀኑ መጥቷል። ገዥው ደስ አይበለው፤ ሻጩም አያዝን፤ መዓት በብዙኃናቸው ሁሉ ላይ ነውና። ¹³ሻጩ ወደ ሸጠው ነገር አይመለስም፤ ሁለቱም በሕይወት እያሉ እንኳ አይመለስም። በብዙኃናቸው ሁሉ ላይ የተነገረው ራእይ አይሻርምና፤ ማንም ስለ ኀጢአቱ ሕይወቱን ሊያቆይ አይችልም።

¹⁴መለከቱን ነፍተዋል፤ ሁሉንም አዘጋጅተዋል፤ ነገር ግን ወደ ጦርነት የሚሄድ የለም፤ መዓቴ በብዙኃናቸው ሁሉ ላይ ነውና። ¹⁵ሰይፍ በውጭ ነው፤ ቸነፈርና ራብ በውስጥ ናቸው። በሜዳ ያለ በሰይፍ ይሞታል፤ በከተማ ያለውንም ራብና ቸነፈር ይበሉታል። ¹⁶ከእነርሱ የሚያመልጡ፣ ሁሉም እያቃሰቱ፣ እያንዳንዱ ስለ ራሱ ኀጢአት፣ እንደ ሸለቆ ርግቦች ወደ ተራሮች ይሸሻሉ። ¹⁷እጅ ሁሉ ይዝላል፤ ጕልበትም ሁሉ እንደ ውሃ ይሆናል። ¹⁸ማቅ ይለብሳሉ፤ ድንጋጤም ይሸፍናቸዋል፤ ፊት ሁሉ በኀፍረት ይሸፈናል፤ ራስም ሁሉ ተላጭቶ ባዶ ይሆናል። ¹⁹ብራቸውን በየመንገዱ ይጥላሉ፤ ወርቃቸውም እንደ ርኩስ ነገር ይቈጠራል። በመዓቴ ቀን ብራቸውና ወርቃቸው ሊያድኗቸው አይችሉም። ራባቸውን ማስታገስ ወይም ሆዳቸውን መሙላት አይችሉም፤ ወደ ኀጢአት የመራቸው ዕንቅፋት ነበርና። ²⁰በጌጣቸው ውበት ኮሩ፤ በእርሱም አስጸያፊ ምስሎቻቸውንና ርኩሳን ጣዖቶቻቸውን ሠሩ። ስለዚህ እነዚህን ነገሮች ለእነርሱ ርኩስ ነገር አደረግኋቸው። ²¹እነዚህን ነገሮች ለባዕዳን ምርኮ አድርጌ፣ ለምድርም ክፉዎች ብዝበዛ አድርጌ አሳልፌ እሰጣለሁ፤ እነርሱም ያረክሱታል። ²²ፊቴን ከእነርሱ አዞራለሁ፤ ውድ ስፍራዬንም ያረክሳሉ፤ ወንበዴዎች ይገቡበታል፤ ያረክሱትማል። ²³ሰንሰለቱን ሥራ! ምድሪቱ በደም ወንጀል፣ ከተማይቱም በዐመፅ ተሞልታለችና። ²⁴ቤቶቻቸውን ይወርሱ ዘንድ ከአሕዛብ ሁሉ የከፉትን አመጣለሁ፤ የኀያላኑን ትዕቢት አስቀራለሁ፤ መቅደሶቻቸውም ይረክሳሉ። ²⁵ጭንቀት ሲመጣ ሰላምን ይፈልጋሉ፤ ሰላም ግን አይኖርም። ²⁶መዓት በመዓት ላይ ይመጣል፤ ወሬም በወሬ ላይ ይሆናል። ከነቢዩ ራእይን ይሻሉ፤ ነገር ግን ሕግ ከካህኑ፣ ምክርም ከሽማግሌዎች ይጠፋል። ²⁷ንጉሡ ያዝናል፤ አለቃውም በተስፋ መቍረጥ ይሸፈናል፤ የምድሪቱም ሕዝብ እጆች ይንቀጠቀጣሉ። እንደ ራሳቸው አካሄድ አደርግባቸዋለሁ፤ በራሳቸውም መለኪያ እፈርድባቸዋለሁ። በዚያን ጊዜ እኔ አባታቸው እንደ ሆንሁ ያውቃሉ።