Ezekiel 7

7 ¹Ang pulong sa atong Amahan midangat kanako, nga nag-ingon:

²Ug ikaw, anak sa tawo—mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan ngadto sa yuta sa Israel: Usa ka kataposan! Ang kataposan miabot sa upat ka suok sa yuta. ³Karon ang kataposan anaa na kanimo, ug ipadala ko ang akong kasuko batok kanimo. Hukman ko ikaw sumala sa imong mga binuhatan ug ipahamtang ko kanimo ang tanan mong mangil-ad nga mga buhat. ⁴Dili maluoy kanimo ang akong mata, ni ako malooy; balosan ko ikaw sa imong mga binuhatan, ug ang imong mangil-ad nga mga buhat maanaa sa imong taliwala. Unya mahibalo ka nga ako mao ang imong Amahan. ⁵Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Katalagman! Usa ka katalagman nga walay sama—tan-awa, nagaabot na kini! ⁶Miabot na ang kataposan! Ang kataposan miabot na! Mibangon kini batok kanimo—tan-awa, nagaabot na kini! ⁷Ang kalaglagan miabot kanimo, ikaw nga nagpuyo sa yuta. Miabot na ang panahon; haduol na ang adlaw—usa ka adlaw sa kalisang, dili sa malipayong pagsinggit sa kabukiran. ^a a v7 Ang kabukiran maoy tradisyonal nga mga dapit sa panagtigom nga kombira ug pagsaulog sa karaang Israel; ang kalainan mao nga kining adlawa magdala lamang ug kalisang, dili kalipay. ⁸Sa dili madugay ibubo ko na ang akong kapungot kanimo ug ipagawas ko ang akong kasuko batok kanimo. Hukman ko ikaw sumala sa imong mga binuhatan ug ipahamtang ko kanimo ang tanan mong mangil-ad nga mga buhat. ⁹Dili maluoy ang akong mata, ni ako malooy; balosan ko ikaw sumala sa imong mga binuhatan, ug ang imong mangil-ad nga mga buhat maanaa sa imong taliwala. Unya mahibalo ka nga ako mao ang imong Amahan, ang nagahampak. ¹⁰Tan-awa, ang adlaw! Tan-awa, nagaabot na kini! Migula na ang kalaglagan; namulak na ang bunal, nanalingsing na ang pagkamapahitas-on. ¹¹Ang kapintasan mitubo nga nahimong bunal sa pagkadaotan. Walay mahibilin kanila—wala sa ilang panon, wala sa ilang bahandi— ug wala nay bili ang bisan unsa kanila. ¹²Miabot na ang panahon; miabot na ang adlaw. Ayaw palipaya ang pumapalit ug ayaw pasub-a ang tigbaligya, kay ang kapungot anaa sa tibuok nilang panon. ¹³Ang tigbaligya dili na makabalik sa iyang gibaligya, bisan buhi pa silang duha. Kay ang panan-awon batok sa tibuok nilang panon dili mabawi, ug tungod sa iyang sala walay makahupot sa iyang kinabuhi.

¹⁴Gipatingog na nila ang budyong ug giandam na ang tanan, apan walay moadto sa gubat, kay ang akong kapungot anaa sa tibuok nilang panon. ¹⁵Ang espada anaa sa gawas; ang kamatay ug ang kagutom anaa sa sulod. Si bisan kinsa nga anaa sa uma mamatay pinaagi sa espada, ug si bisan kinsa nga anaa sa siyudad—lamyon siya sa kagutom ug kamatay. ¹⁶Kadtong makaikyas kanila mokalagiw ngadto sa kabukiran sama sa mga salampati sa kawalogan, ang tanan kanila magaagulo, ang matag usa tungod sa iyang kaugalingong sala. ¹⁷Ang matag kamot manluya, ug ang matag tuhod mahimong sama sa tubig. ¹⁸Magsul-ob sila ug bisti sa pagbangotan, ug ang kalisang motabon kanila; ang kaulaw anaa sa matag nawong, ug ang matag ulo kiskisan. ¹⁹Ilabay nila ang ilang plata ngadto sa kadalanan, ug ang ilang bulawan isipon nga mahugaw. Ang ilang plata ug ang ilang bulawan dili makaluwas kanila sa adlaw sa akong kapungot. Dili kini makatagbaw sa ilang kagutom o makapuno sa ilang tiyan, kay kini mao ang kapandolan nga nag-giya kanila ngadto sa sala. ²⁰Nagpagarbo sila sa katahom sa ilang mga dayandayan ug gigamit nila kini sa paghimo sa ilang mangil-ad nga mga larawan ug makauulaw nga mga dios-dios. Busa gihimo ko kining mga butanga nga usa ka mahugaw nga butang alang kanila. ²¹Itugyan ko kining mga butanga ingon nga inagaw ngadto sa mga langyaw ug ingon nga inilog ngadto sa mga daotan sa yuta, ug pasipalahan nila kini. ²²Ilingiw ko ang akong nawong gikan kanila, ug pasipalahan nila ang akong bililhong dapit; mosulod ang mga tulisan niini ug pasipalahan kini. ²³Salsala ang talikala! Kay ang yuta napuno sa mga krimen nga madugoon ug ang siyudad napuno sa kapintasan. ²⁴Dad-on ko ang labing daotan sa mga nasod aron panag-iyahon ang ilang mga balay. Tapuson ko ang garbo sa mga kusgan, ug pasipalahan ang ilang balaang mga dapit. ²⁵Sa pag-abot sa kasakit, mangita silag kalinaw, apan walay makaplagan. ²⁶Moabot ang katalagman sunod sa katalagman, ug hungihong sunod sa hungihong. Mangita silag panan-awon gikan sa propeta, apan mawala ang pagtudlo gikan sa pari ug ang tambag gikan sa mga anciano. ²⁷Magbangotan ang hari, malukop sa kawalay paglaom ang prinsipe, ug mangurog ang mga kamot sa katawhan sa yuta. Himoon ko kanila sumala sa ilang kaugalingong binuhatan, ug sumala sa ilang kaugalingong sukdanan hukman ko sila. Unya mahibalo sila nga ako mao ang ilang Amahan.