Ota Hizqiyoga maʼbaddagi xiyonatni koʻrsatadi
Sochining bir tutamidan ushlab Quddusga eltilgan Hizqiyoga Otamiz ma’badni nima toʻldirganini koʻrsatadi: darvozada rashk butini, yashirin xonada oʻyilgan maxluqlarga tutatqi tutatayotgan yetmish oqsoqolni, Tammuz uchun yigʻlayotgan ayollarni, sharqqa qarab sajda qilayotgan erkaklarni.
8 1Oltinchi yilning oltinchi oyida, beshinchi kunida, men uyimda oʻtirgan, Yahudo oqsoqollari esa oldimda boʻlgan paytda, oʻsha yerda Ulugʻ Otamizning qoʻli ustimga tushdi. 2Qarasam, olovga oʻxshash bir siymoni koʻrdim: Uning beliga oʻxshagan joydan pastga olov, belidan yuqoriga esa yaltiragan metalldek nur edi. 3U qoʻlga oʻxshagan narsani uzatib, boshimning bir tutam sochidan ushladi. Otamizning Ruhi meni yer bilan osmon orasiga koʻtarib, Otamizdan kelgan vahiylarda Quddusga — shimolga qaragan ichki darvozaning kirish joyiga olib bordi; oʻsha yerda rashkni qoʻzgʻaydigan rashk haykali turardi. 4Oʻsha yerda Otamizning ulugʻvorligi bor edi; bu men vodiyda koʻrgan vahiyga oʻxshardi.
5Shunda U menga dedi: “Ey inson, shimol tomonga qara.” Qarasam, qurbongoh darvozasining shimol tomonida, kirish joyida oʻsha rashk haykali turardi.
6U menga dedi: “Ey inson, ularning nima qilayotganini — Isroil xalqi bu yerda qilayotgan ulkan jirkanch ishlarni koʻryapsanmi? Ular Meni muqaddas maskanimdan uzoqlashtirmoqda. Lekin sen bundan ham kattaroq jirkanch ishlarni koʻrasan.”
7U meni hovlining kirish joyiga olib bordi. Qarasam, devorda bir teshik bor edi.
8U menga dedi: “Ey inson, devorni kavla.” Men devorni kavladim, oldimda esa bir eshik koʻrindi.
9U menga dedi: “Ichkariga kirib, ularning bu yerda qilayotgan qabih va jirkanch ishlarini koʻr.”
10Men ichkariga kirib qarasam, devorlarda atrofni aylantirib har xil oʻrmalovchi jonivor, jirkanch hayvonlar va Isroilning barcha butlari oʻyib ishlangan edi. 11Ularning oldida Isroil xalqining yetmishta oqsoqoli turardi; ular orasida Shofon oʻgʻli Yazaniyo ham bor edi. Har biri qoʻlida isdonini tutgan, xushboʻy tutun buluti esa koʻtarilib turardi.
12U menga dedi: “Ey inson, Isroil xalqining oqsoqollari zulmatda, har biri oʻz oʻyma butining xonasida nima qilayotganini koʻrdingmi? Chunki ular: «Xudo bizni koʻrmaydi, Xudo bu yurtni tashlab ketdi», deyishmoqda.” a a v12 Bu — sodiq boʻlmagan Isroilning soʻzlaridir; ular Otamizni na koʻradi, na gʻamxoʻrlik qiladi, deb daʼvo qilishmoqda. Ota uzoqda va yoʻq, degan bu — eng qadimgi yolgʻondir. U hamma narsani koʻradi; shuning uchun U qaygʻuradi. 13U menga dedi: “Yana oʻgiril, ularning qilayotgan bundan ham kattaroq jirkanch ishlarini koʻrasan.”
14U meni Otamiz uyining shimoliy darvozasi kirish joyiga olib bordi; oʻsha yerda ayollar oʻtirib, Tammuz uchun yigʻlashardi. b b v14 Tammuz Bobil xudolaridan biri boʻlib, uning izdoshlari afsonaviy mavsumiy oʻlimiga aza tutishardi. Ayollar bu butparastlik marosimini aynan Otamiz maʼbadining darvozasida oʻtkazishardi.
15U menga dedi: “Buni koʻrdingmi, ey inson? Yana oʻgiril; bundan ham kattaroq jirkanch ishlarni koʻrasan.”
16U meni Otamiz uyining ichki hovlisiga olib bordi. Maʼbadning kirish joyida, ayvon bilan qurbongoh orasida yigirma beshtacha kishi turardi. Ular maʼbadga orqa oʻgirib, yuzlarini sharqqa qaratib, sharqdagi quyoshga sajda qilishardi.
17U menga dedi: “Buni koʻrdingmi, ey inson? Yahudo xalqi bu yerda qilayotgan jirkanch ishlar ozlik qildimi, endi ular yurtni zoʻravonlik bilan toʻldirib, Meni qayta-qayta gʻazablantirishyaptimi? Mana, ular shoxni burunlariga tutishmoqda. c c v17 Shoxni burunga tutish, ehtimol, butparastlik ibodatidagi bir imo-ishoraga ishora qiladi; uning aniq maʼnosi nomaʼlum. 18Shuning uchun Men ham gʻazab bilan ish tutaman. Koʻzim ularni ayamaydi, ularga rahm ham qilmayman. Ular qulogʻimga baland ovoz bilan nido qilsalar ham, Men ularga quloq solmayman.”