Rama kita Nedahake Cidrane Padaleman Suci marang Yehezkiel
Digawa menyang Yerusalem kanthi dicekel jambulé, Yehezkiel dituduhi Rama kita apa sing ngebaki padaleman suci: reca sing nuwuhaké meri ing gapura, pitung puluh pinituwa ngobong dupa marang reca kéwan ing kamar sing didhelikaké, wong wadon nangisi Tamus, wong lanang sujud ngadhep wétan.
8 1Ing taun kang kaping nem, sasi kaping nem, tanggal kaping lima, nalika aku lagi lungguh ing omahku lan para pinituwane Yehuda padha ana ing ngarepku, ing kono astane Pangeran Rama tumempuh ing aku. 2Aku tumuli ndeleng, lah ana sawijining wewujudan kaya geni: wiwit kang katon kaya bangkekane mangisor arupa geni, lan wiwit bangkekane munggah ana cahya gumebyar kaya logam kang mencorong. 3Panjenengane banjur mulung kang katon kaya asta, nyandhak jambuling sirahku, lan Rohe Rama kita njunjung aku ing antarane bumi lan langit, sarta nggawa aku, sajroning pasamaran saka Rama kita, menyang Yerusalem—menyang lawanging gapura jero kang madhep ngalor, panggonane ngadeg recane kameren, kang nukulake kameren. 4Kamulyane Rama kita ana ing kono, kaya pasamaran kang wis dakdeleng ana ing lebak.
5Panjenengane tumuli ngandika: “He, anaking manungsa, ndelenga mangalor.” Aku banjur ndeleng mangalor, lah ing saloring gapuraning misbyah, ing lawangane, ana recane kameren mau.
6Panjenengane ngandika marang aku: “He, anaking manungsa, apa kowe weruh apa kang padha ditindakake—yaiku prakara-prakara nistha kang gedhe, kang dilakoni turune Israel ana ing kene, satemah Aku kasingkirake adoh saka pasucenKu? Nanging kowe bakal weruh maneh prakara-prakara nistha kang luwih gedhe.”
7Panjenengane banjur nggawa aku menyang lawanging plataran; aku tumuli ndeleng, lah ana bolongan ing temboke.
8Panjenengane ngandika marang aku: “He, anaking manungsa, jebolen tembok iku.” Aku banjur njebol tembok mau, lah ana lawange.
9Panjenengane ngandika marang aku: “Mlebua lan delengen prakara-prakara nistha kang ala, kang padha ditindakake wong-wong mau ana ing kene.”
10Aku banjur mlebu lan ndeleng, lah ing sakubenge tembok ana ukiran gambar saben kewan rumangkang lan kewan jember, lan sakabehing brahalane Israel. 11Pitung puluh pinituwane turune Israel padha ngadeg ing ngarepe reca-reca mau, Yaazanya anake Safan ana ing antarane wong-wong iku, siji-sijine nyekel padupane dhewe-dhewe, lan ana gegana kukus dupa kang arum sumundhul munggah.
12Panjenengane ngandika marang aku: “He, anaking manungsa, apa kowe wis weruh apa kang ditindakake para pinituwane turune Israel ana ing pepeteng, siji-sijine ana ing papan pamujane recane ukirane dhewe-dhewe? Awit wong-wong mau padha ngucap: ‘Gusti Allah ora mirsani kita; Gusti Allah wis nilar nagara iki.’” a a v12 Iki tetembungane Israel kang ora setya—kang ngarani manawa Rama kita ora mirsani lan ora menggalih. Iki goroh kang paling tuwa, yaiku manawa Sang Rama iku adoh lan ora ana. Panjenengane mirsani samubarang kabeh; iya iku sababe Panjenengane sungkawa ing galih. 13Panjenengane ngandika marang aku: “Noleha maneh, lah kowe bakal weruh prakara-prakara nistha kang luwih gedhe maneh, kang padha ditindakake.”
14Panjenengane banjur nggawa aku menyang lawanging gapura lor ing Padalemane Rama kita, ing kono ana para wong wadon kang padha lungguh nangisi Tamus. b b v14 Tamus iku dewa Babil kang para pandhereke padha nangisi patine miturut dongeng mangsa-mangsan. Para wong wadon mau nindakake upacara kapir iki pas ing gapurane Padalemane Rama kita.
15Panjenengane ngandika marang aku: “Apa kowe wis weruh iki, He anaking manungsa? Noleha maneh; kowe bakal weruh prakara-prakara nistha kang luwih gedhe tinimbang iki.”
16Panjenengane banjur nggawa aku menyang plataran jero ing Padalemane Rama kita; ing lawanging padaleman suci, ing antarane bangsal lan misbyah, ana wong watara selawe, kang padha mungkur marang padaleman suci lan madhep mangetan, padha sujud nyembah srengenge ing wetan.
17Panjenengane ngandika marang aku: “Apa kowe wis weruh iki, He anaking manungsa? Apa isih kurang sepele tumrap turune Yehuda anggone nindakake prakara-prakara nistha kang padha dilakoni ana ing kene, satemah uga padha ngebaki nagara iki kalawan panganiaya sarta tansah gawe dukaKu bola-bali? Delengen, wong-wong mau padha nemplekake pang ing irunge. c c v17 Nemplekake pang ing irung bokmanawa nuduhake sawijining patrap pangibadah kapir; teges kang gumathok durung cetha. 18Mulane Aku uga bakal tumindak kanthi bebendu. PaningalKu ora bakal ngeman, lan Aku ora bakal paring kawelasan. Sanadyan wong-wong mau padha sesambat kalawan sora ing talinganKu, Aku ora bakal miyarsakake.”