Tandha Welas Asihe Sang Rama
Enem wong nggawa gegaman ditimbali Rama kita, lan siji sing nganggo sandhangan lenan karo piranti nulis menehi tandha ing bathuké saben wong sing sedhih merga piala kutha iku. Liyané dipatèni, diwiwiti saka papan suci. Yehezkiel sujud nyungkemi lemah lan takon apa isih ana sing bakal kari.
9 1Panjenengane banjur nguwuh kanthi swara sora, nganti keprungu dening aku: “Padha majua, para panjaga kutha iki, siji-sijine nggawa gegaman pangrusak ing tangane.”
2Tumuli ana wong lanang nenem teka saka gapura ndhuwur kang madhep mangalor, siji-sijine nyekel gegaman pepati ing tangane; ing antarane wong-wong mau ana wong siji kang nganggo sandhangan lenan, nggawa pirantining panulis ana ing lambunge. Wong-wong mau padha teka lan ngadeg ing sandhinge misbyah tembaga.
3Kamulyane Rama kita banjur sumingkir munggah saka ing dhuwuring kerub, papan padunungane, tumuju marang tlundhagan padaleman. Panjenengane nimbali wong kang nganggo sandhangan lenan mau, kang nggawa pirantining panulis ing lambunge.
4Rama kita banjur ngandika marang wong mau: “Lungaa njlajahi kutha Yerusalem, lan tandhanana bathuke wong-wong kang padha sesambat lan ngadhuh-adhuh marga saka sakehing panggawe nistha kang katindakake ing kono.” a a v4 Wong-wong kang katandhan supaya slamet iku yaiku wong-wong kang atine remuk ngrasakake dosa ing sakupenge — Rama kita ngluwari lan ngecap para putra kang padha susah marang apa kang ndadekake susahe Panjenengane.
5Marang wong-wong liyane Panjenengane ngandika, nganti keprungu dening aku: “Padha lungaa njlajahi kutha ngetutake wong mau, banjur padha numpesa. Mripatmu aja melas, lan aja welas. 6Wong tuwa, wong nom, prawan, bocah, lan wong wadon—patenana kabeh. Nanging aja nggepok sapa wae kang wis ana tandhane. Wiwitana saka papan suciKu.” Wong-wong mau banjur miwiti saka para pinituwa kang ana ing ngarep padaleman.
7Panjenengane banjur ngandika marang wong-wong mau: “Najisana padaleman iki, lan plataran-platarane kebakana mayit. Padha lungaa!” Wong-wong mau banjur padha metu lan numpes wong-wong ing kutha.
8Nalika wong-wong mau isih padha numpes, aku kari ijen. Aku banjur sumungkem konjem ing bumi lan sesambat: “Dhuh, Rama kawula ingkang Mahakwasa! Punapa Paduka badhe numpes sadaya tilasipun bangsa Israel nalika Paduka ngesokaken bebendu Paduka dhateng Yerusalem?”
9Panjenengane banjur ngandika marang aku: “Kaluputane turune Israel lan Yehuda iku gedhe banget. Negara iki kebak wutahing getih, lan kuthane kebak tumindak ora adil, awit padha ngucap: ‘Gusti Allah wis negakake nagara iki; Gusti Allah ora mirsa.’ 10Mungguh Aku, Aku ora bakal melas utawa welas marang wong-wong mau. Aku bakal numpangake wohing panggawene dhewe ana ing sirahe dhewe.”
11Banjur wong kang nganggo sandhangan lenan lan nggawa pirantining panulis ing lambunge mau matur, palapurane: “Kawula sampun nglampahi kados ingkang Paduka dhawuhaken dhateng kawula.”