Kamulyane Rama kita Nilar Padaleman Suci

Kerub-kerub lan rodha-rodhané sing kebak mripat padha munggah, lan kamulyan sing ngebaki padaleman suci pindhah metu, dhisik menyang ambang lawang, banjur menyang gapura wétan. Wong sing nganggo lenan nyebar areng murub ing sadhuwuré kutha. Yehezkiel nyawang Rama kita ninggal omahé dhéwé.

Pasal 10.

Banjur aku ndeleng, lah ing sadhuwure cakrawala kang ana ing sanginggile sirahe para kerub, katon ana kang kaya watu safir, kang wujude kaya dhampar.

Rama kita banjur ngandika marang wong kang nganggo sandhangan lena: “Lungaa menyang ing satengahe rodha-rodha kang mubeng ing sangisore para kerub. Kebakana tanganmu nganggo mawa geni saka ing antarane para kerub, banjur sebarna ing sadhuwure kutha iku.” Wong mau banjur lumebu nalika aku ndeleng.

Para kerub ngadeg ing sisih kidule padaleman nalika wong mau lumebu, lan mega ngebaki plataran njero. Banjur kamulyane Rama kita munggah saka ing kerub tumuju menyang tlundhagane padaleman, lan padaleman kebak mega, sarta plataran kebak soroting kamulyane Rama kita. Swarane swiwine para kerub keprungu tekan ing plataran njaba, kaya swarane Kang Mahakwasa nalika ngandika.

Nalika Panjenengane dhawuh marang wong kang nganggo sandhangan lena: “Njupuka geni saka ing antarane rodha-rodha kang mubeng, saka ing antarane para kerub,” wong mau banjur lumebu lan ngadeg ing sandhinge sawijining rodha.

Banjur kerub mau ngelungake tangane menyang geni kang ana ing antarane para kerub, njupuk sawetara, lan ndokok ing tangane wong kang nganggo sandhangan lena, kang banjur nampani lan metu. Para kerub katon duwe tangan kaya tangane manungsa ing sangisore swiwine.

Aku ndeleng, lah ana rodha papat ngadeg ing sandhinge para kerub, saben kerub siji, kang gumebyar kaya watu beril. Rodha papat mau wujude padha kabeh, kaya-kaya ana rodha ing sajroning rodha. Nalika padha lumaku, bisa menyang arah papat mau tanpa mengo; menyang ngendi bae rodha ngarep madhep, liyane padha ngetutake tanpa mengo. Sakojur awake—gigire, tangane, swiwine, lan rodhane—kebak mripat ing saubenge, yaiku rodhane kabeh papat mau. Mungguh rodha-rodha mau, ing pangrunguku diarani “kang mubeng-mubeng.” Saben siji duwe rai papat: kang kapisan rai kerub, kang kapindho rai manungsa, kang katelu rai singa, lan kang kapapat rai manuk rajawali.

Para kerub mau padha mumbul. Yaiku titah urip kang wis dakdeleng ing pinggir kali Kebar. Nalika para kerub lumaku, rodha-rodha mau uga lumaku ing sandhinge; nalika padha ngegarake swiwine arep mumbul saka ing lemah, rodha-rodha mau ora pisah saka sandhinge. Nalika padha mandheg, rodha-rodha mau uga mandheg; nalika padha mumbul, rodha-rodha mau melu mumbul, awit rohe titah urip mau ana ing sajroning rodha.

Banjur kamulyane Rama kita ngalih saka ing sadhuwure tlundhagane padaleman, lan jumeneng ing sadhuwure para kerub. Nalika aku ndeleng, para kerub mau padha ngegarake swiwine lan mumbul saka ing bumi, metu kanthi rodha-rodha mau ing sandhinge. Padha mandheg ing lawanging gapura wetan ing padalemane Rama kita, lan kamulyane Ramane Israel ana ing sadhuwure dhuwur banget.

Yaiku titah urip kang wis dakdeleng ing sangisore Ramane Israel ing pinggir kali Kebar, lan aku ngerti yen iku para kerub. Saben siji duwe rai papat, swiwi papat, lan ing sangisore swiwine ana kang katon kaya tangane manungsa. Raine padha kaya kang wis dakdeleng ing pinggir kali Kebar. Saben siji lumaku jujur ngener ngarep.