ڇپيل
ڪتاب

اسان جي پيءُ جو جلوو هيڪل مان رخصت ٿئي ٿو

ڪروبي ۽ انهن جا اکين سان ڍڪيل ڦيٿا مٿي کڄن ٿا، ۽ اهو جلال جنهن هيڪل کي ڀريو هو ٻاهر نڪري ٿو، پهرين چائنٺ تائين، پوءِ اوڀر واري دروازي تائين. ڪتان پهريل هڪ ماڻهو شهر مٿان ٻرندڙ ڪوئلا ٽڙي ٿو. حزقي ايل اسان جي پيءُ کي پنهنجو ئي گهر ڇڏيندي ڏسي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2, 6

باب 10.

پوءِ مون ڏٺو تہ ڪروبين جي مٿن مٿان واري ڦهلاءَ ۾ نيلم جهڙو پٿر ظاهر ٿيو، جنهن جي شڪل تخت جهڙي هئي.

پوءِ اسان جي پيءُ ڪتان جا ڪپڙا پاتل ماڻهوءَ کي فرمايو تہ ”ڪروبين جي هيٺان ڦرندڙ ڦيٿن جي وچ ۾ وڃ. ڪروبين جي وچ مان ٻرندڙ ڪوئلن سان پنهنجا هٿ ڀري انهن کي شهر مٿان پکيڙ.“ پوءِ هو منهنجي ڏسندي اندر ويو.

جڏهن ماڻهو اندر ويو، تڏهن ڪروبي هيڪل جي ڏکڻ پاسي بيٺا هئا، ۽ ڪڪر اندريون صحن ڀري ڇڏيو. پوءِ اسان جي پيءُ جو جلوو ڪروبيءَ تان اُڀري هيڪل جي درواڻي تي آيو؛ هيڪل ڪڪر سان ڀرجي وئي، ۽ صحن اسان جي پيءُ جي جلوي جي روشنيءَ سان ڀرجي ويو. ڪروبين جي پرن جو آواز ٻاهرئين صحن تائين ٻڌڻ ۾ آيو، ڄڻ قادر مطلق جي ڳالهائڻ جو آواز هجي.

جڏهن هن ڪتان جا ڪپڙا پاتل ماڻهوءَ کي حڪم ڏنو تہ ”ڦرندڙ ڦيٿن جي وچ مان، ڪروبين جي وچ مان باھ کڻ،“ تڏهن هو اندر وڃي هڪ ڦيٿي جي ڀرسان بيٺو.

پوءِ ڪروبيءَ ڪروبين جي وچ ۾ پيل باھ ڏانهن هٿ وڌايو، ڪجهه باھ کڻي ڪتان جا ڪپڙا پاتل ماڻهوءَ جي هٿن ۾ رکيائينس، ۽ هو اها کڻي ٻاهر هليو ويو. ڪروبين جي پرن هيٺان انسان جهڙا هٿ ڏسڻ ۾ ايندا هئا.

مون ڏٺو تہ ڪروبين وٽ چار ڦيٿا بيٺا هئا، هر ڪروبيءَ وٽ هڪ ڦيٿو، ۽ اهي زبرجد وانگر چمڪي رهيا هئا. چئني ڦيٿن جي صورت هڪجهڙي هئي، ڄڻ ڦيٿي اندر ڦيٿو هجي. جڏهن اهي هلندا هئا تہ پنهنجين چئني طرفن مان ڪنهن بہ طرف ڦرڻ کانسواءِ هلندا هئا؛ جنهن طرف اڳيون ڦيٿو منهن ڪندو هو، ٻيا بہ ڦرڻ کانسواءِ ان جي پويان هلندا هئا. سندن سڄو بدن، پٺيون، هٿ، پر ۽ ڦيٿا، چئني ڦيٿن سميت چوڌاري اکين سان ڀريل هئا. انهن ڦيٿن کي منهنجي ٻڌندي ”ڦرندڙ“ سڏيو ويو. هر هڪ جا چار منهن هئا: پهريون ڪروبيءَ جو منهن، ٻيو ماڻهوءَ جو، ٽيون شينهن جو، ۽ چوٿون عقاب جو.

ڪروبي مٿي اُڀريا. هي اهي ئي جاندار مخلوق هيون جن کي مون ڪبار نهر وٽ ڏٺو هو. جڏهن ڪروبي هلندا هئا تہ ڦيٿا بہ سندن ڀرسان هلندا هئا؛ جڏهن اهي زمين تان اُڀرڻ لاءِ پنهنجا پر مٿي کڻندا هئا تہ ڦيٿا سندن پاسو نہ ڇڏيندا هئا. جڏهن اهي بيهندا هئا تہ ڦيٿا بہ بيهندا هئا؛ جڏهن اهي مٿي اُڀرندا هئا تہ ڦيٿا بہ انهن سان گڏ اُڀرندا هئا، ڇاڪاڻ تہ جاندار مخلوق جو روح انهن ۾ هو.

پوءِ اسان جي پيءُ جو جلوو گھر جي درواڻي تان هلي ڪروبين مٿان اچي بيٺو. ڪروبين منهنجي ڏسندي پنهنجا پر مٿي کنيا ۽ زمين تان اُڀري ٻاهر هليا ويا، ۽ ڦيٿا بہ سندن ڀرسان هئا. اهي اسان جي پيءُ جي گھر جي اوڀر واري دروازي جي دَر تي اچي بيٺا، ۽ اسرائيل جي پيءُ جو جلوو سندن مٿان گھڻو مٿي هو.

هي اهي ئي جاندار مخلوق هيون جن کي مون ڪبار نهر وٽ اسرائيل جي پيءُ جي هيٺان ڏٺو هو، ۽ مون ڄاتو تہ اهي ڪروبي هئا. هر هڪ جا چار منهن ۽ چار پر هئا، ۽ سندن پرن هيٺان انسان جي هٿن جهڙو ڪجهه نظر ايندو هو. سندن منهن انهن منهن جهڙا هئا جيڪي مون ڪبار نهر وٽ ڏٺا هئا. هر هڪ سڌو اڳتي هلندو هو.