اسان جي پيءُ جو جلوو هيڪل مان رخصت ٿئي ٿو
ڪروبي ۽ انهن جا اکين سان ڍڪيل ڦيٿا مٿي کڄن ٿا، ۽ اهو جلال جنهن هيڪل کي ڀريو هو ٻاهر نڪري ٿو، پهرين چائنٺ تائين، پوءِ اوڀر واري دروازي تائين. ڪتان پهريل هڪ ماڻهو شهر مٿان ٻرندڙ ڪوئلا ٽڙي ٿو. حزقي ايل اسان جي پيءُ کي پنهنجو ئي گهر ڇڏيندي ڏسي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2, 6
10 1پوءِ مون ڏٺو تہ ڪروبين جي مٿن مٿان واري ڦهلاءَ ۾ نيلم جهڙو پٿر ظاهر ٿيو، جنهن جي شڪل تخت جهڙي هئي.
2پوءِ اسان جي پيءُ ڪتان جا ڪپڙا پاتل ماڻهوءَ کي فرمايو تہ ”ڪروبين جي هيٺان ڦرندڙ ڦيٿن جي وچ ۾ وڃ. ڪروبين جي وچ مان ٻرندڙ ڪوئلن سان پنهنجا هٿ ڀري انهن کي شهر مٿان پکيڙ.“ پوءِ هو منهنجي ڏسندي اندر ويو.
3جڏهن ماڻهو اندر ويو، تڏهن ڪروبي هيڪل جي ڏکڻ پاسي بيٺا هئا، ۽ ڪڪر اندريون صحن ڀري ڇڏيو. 4پوءِ اسان جي پيءُ جو جلوو ڪروبيءَ تان اُڀري هيڪل جي درواڻي تي آيو؛ هيڪل ڪڪر سان ڀرجي وئي، ۽ صحن اسان جي پيءُ جي جلوي جي روشنيءَ سان ڀرجي ويو. 5ڪروبين جي پرن جو آواز ٻاهرئين صحن تائين ٻڌڻ ۾ آيو، ڄڻ قادر مطلق جي ڳالهائڻ جو آواز هجي.
6جڏهن هن ڪتان جا ڪپڙا پاتل ماڻهوءَ کي حڪم ڏنو تہ ”ڦرندڙ ڦيٿن جي وچ مان، ڪروبين جي وچ مان باھ کڻ،“ تڏهن هو اندر وڃي هڪ ڦيٿي جي ڀرسان بيٺو.
7پوءِ ڪروبيءَ ڪروبين جي وچ ۾ پيل باھ ڏانهن هٿ وڌايو، ڪجهه باھ کڻي ڪتان جا ڪپڙا پاتل ماڻهوءَ جي هٿن ۾ رکيائينس، ۽ هو اها کڻي ٻاهر هليو ويو. 8ڪروبين جي پرن هيٺان انسان جهڙا هٿ ڏسڻ ۾ ايندا هئا.
9مون ڏٺو تہ ڪروبين وٽ چار ڦيٿا بيٺا هئا، هر ڪروبيءَ وٽ هڪ ڦيٿو، ۽ اهي زبرجد وانگر چمڪي رهيا هئا. 10چئني ڦيٿن جي صورت هڪجهڙي هئي، ڄڻ ڦيٿي اندر ڦيٿو هجي. 11جڏهن اهي هلندا هئا تہ پنهنجين چئني طرفن مان ڪنهن بہ طرف ڦرڻ کانسواءِ هلندا هئا؛ جنهن طرف اڳيون ڦيٿو منهن ڪندو هو، ٻيا بہ ڦرڻ کانسواءِ ان جي پويان هلندا هئا. 12سندن سڄو بدن، پٺيون، هٿ، پر ۽ ڦيٿا، چئني ڦيٿن سميت چوڌاري اکين سان ڀريل هئا. 13انهن ڦيٿن کي منهنجي ٻڌندي ”ڦرندڙ“ سڏيو ويو. 14هر هڪ جا چار منهن هئا: پهريون ڪروبيءَ جو منهن، ٻيو ماڻهوءَ جو، ٽيون شينهن جو، ۽ چوٿون عقاب جو.
15ڪروبي مٿي اُڀريا. هي اهي ئي جاندار مخلوق هيون جن کي مون ڪبار نهر وٽ ڏٺو هو. 16جڏهن ڪروبي هلندا هئا تہ ڦيٿا بہ سندن ڀرسان هلندا هئا؛ جڏهن اهي زمين تان اُڀرڻ لاءِ پنهنجا پر مٿي کڻندا هئا تہ ڦيٿا سندن پاسو نہ ڇڏيندا هئا. 17جڏهن اهي بيهندا هئا تہ ڦيٿا بہ بيهندا هئا؛ جڏهن اهي مٿي اُڀرندا هئا تہ ڦيٿا بہ انهن سان گڏ اُڀرندا هئا، ڇاڪاڻ تہ جاندار مخلوق جو روح انهن ۾ هو.
18پوءِ اسان جي پيءُ جو جلوو گھر جي درواڻي تان هلي ڪروبين مٿان اچي بيٺو. 19ڪروبين منهنجي ڏسندي پنهنجا پر مٿي کنيا ۽ زمين تان اُڀري ٻاهر هليا ويا، ۽ ڦيٿا بہ سندن ڀرسان هئا. اهي اسان جي پيءُ جي گھر جي اوڀر واري دروازي جي دَر تي اچي بيٺا، ۽ اسرائيل جي پيءُ جو جلوو سندن مٿان گھڻو مٿي هو.
20هي اهي ئي جاندار مخلوق هيون جن کي مون ڪبار نهر وٽ اسرائيل جي پيءُ جي هيٺان ڏٺو هو، ۽ مون ڄاتو تہ اهي ڪروبي هئا. 21هر هڪ جا چار منهن ۽ چار پر هئا، ۽ سندن پرن هيٺان انسان جي هٿن جهڙو ڪجهه نظر ايندو هو. 22سندن منهن انهن منهن جهڙا هئا جيڪي مون ڪبار نهر وٽ ڏٺا هئا. هر هڪ سڌو اڳتي هلندو هو.