د زمونږ پلار جلال د عبادتخانې نه رخصتيږى
کروبیان او د سترګو پوښلي څرخونه یې پورته کېږي، او هغه جلال چې معبد یې ډک کړی و، بهر ځي، لومړی درشل ته، بیا ختیځې دروازې ته. یو کتان اغوستی سړی پر ښار سوځېدونکي سکاره شیندي. حزقیال ګوري چې زموږ پلار خپل کور پرېږدي.
10 1بيا ما وکتل، نو د کروبيانو د سرونو نه پورته په فضا کښې داسې يو شے ښکاره شو لکه د نيلم کاڼے چې وى، چې د تخت په شان جوړ وو.
2نو زمونږ پلار هغه سړى ته چې د کتان جامې يې اغوستې وې، وفرمائيل چې، ”د کروبيانو نه لاندې د څرخېدونکو پايو ترمنځ ننوځه. خپل لاسونه د کروبيانو له منځه د سوزېدونکو سکرو نه ډک کړه او په ښار باندې يې خواره کړه.“ نو زما په کتو کتو هغه دننه لاړو.
3کله چې هغه سړے دننه لاړو، نو کروبيان د عبادتخانې د سوېل خوا ته ولاړ وُو، او وريځ د دننه انګنه ډکه کړه. 4بيا د زمونږ پلار جلال د کروبى نه پورته شو او د عبادتخانې د دروازې سر ته راغلو، او عبادتخانه په وريځ ډکه شوه، او انګنه د زمونږ پلار د جلال په رڼا ډکه شوه. 5د کروبيانو د وزرونو آواز تر بهرنۍ انګنې پورې اورېدے کېدو، لکه د قادرِ مطلق آواز چې خبرې کوى.
6کله چې هغۀ هغه سړى ته چې د کتان جامې يې اغوستې وې، حُکم وکړو چې، ”د څرخېدونکو پايو له منځه، د کروبيانو له منځه اور واخله،“ نو هغه دننه لاړو او د يوې پايې خوا ته ودرېدو.
7بيا کروبى خپل لاس د کروبيانو په منځ کښې اور ته اوږد کړو، يو څۀ يې واخستل او د هغه سړى په لاسونو کښې يې کښېښودل چې د کتان جامې يې اغوستې وې، او هغۀ واخستل او بهر لاړو. 8داسې ښکارېدل لکه د کروبيانو د وزرونو لاندې چې د اِنسان لاسونه وُو.
9ما وکتل، نو د کروبيانو خوا ته څلور پايې ولاړې وې، د هر کروبى خوا ته يوه پايه، او هغه د زبرجد غوندې ځلېدلې. 10دا څلورې واړه پايې يو شان ښکارېدلې، لکه يوه پايه چې د بلې پايې په دننه کښې وى. 11کله چې هغه حرکت کولو، نو خپلو څلورو خواؤ ته به لاړې، او هغه به نۀ اوختلې؛ کوم طرف ته چې مخکښې پايه مخ کولو، نورې به ورپسې لاړې، او هغه به نۀ اوختلې. 12د هغوئ ټول بدن، شاګانې، لاسونه، وزرونه او پايې، ګرداګرد په سترګو ډک وُو، يعنې د څلورو واړو پايې. 13کۀ د پايو حقله خبره وى، نو زما په غوږو کښې ورته ”څرخېدونکې“ وئيلې شوې. 14د هر يو څلور څلور مخونه وُو، اول د کروبى مخ، دوېم د اِنسان مخ، درېم د زمرى مخ او څلورم د عقاب مخ.
15کروبيان پورته شول. دا هغه ژوندى مخلوق وُو چې ما د کبار د نهر په غاړه ليدلے وو. 16کله چې کروبيان حرکت کولو، نو پايې به هم د هغوئ سره حرکت کولو؛ او کله چې هغوئ به خپل وزرونه د زمکې نه پورته کېدو دپاره اوچتول، نو پايې به هم د هغوئ د څنګ نه بېلې نۀ کېدلې. 17کله چې هغوئ به ودرېدل، نو پايې به هم ودرېدلې؛ او کله چې هغوئ به پورته شول، نو پايې به هم د هغوئ سره پورته شوې، ځکه چې د ژوندى مخلوق روح په هغوئ کښې وو.
18بيا د زمونږ پلار جلال د عبادتخانې د دروازې د سر نه پورته حرکت وکړو او د کروبيانو له پاسه ودرېدو. 19زما په کتو کتو، کروبيانو خپل وزرونه اوچت کړل او د زمکې نه پورته شول، او د هغوئ سره د پايو سره بهر لاړل. هغوئ د زمونږ پلار د کور د ختيځې دروازې په خوله کښې ودرېدل، او د اِسرائيل د پلار جلال د هغوئ نه پورته اوچت وو.
20دا هغه ژوندى مخلوق وُو چې ما د کبار د نهر په غاړه د اِسرائيل د پلار لاندې ليدلے وو، او ما وپېژندل چې دا کروبيان دى. 21د هر يو څلور څلور مخونه او څلور څلور وزرونه وُو، او د هغوئ د وزرونو لاندې داسې يو څۀ وو لکه د اِنسان لاسونه چې وى. 22د هغوئ مخونه د هغو مخونو په شان وُو چې ما د کبار د نهر په غاړه ليدلى وُو. هر يو به سيده مخ ته تلو.
