حزقى‌ايل 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹روح زۀ پورته کړم او د زمونږ پلار د کور ختيځ دروازې ته يې راوستم، چې مخ يې ختيځ طرف ته وو. د دروازې په خولۀ کښې پنځۀ ويشت سړى وُو، او په هغوئ کښې ما د عزور زوئ يازنياه او د بنياه زوئ فلطياه وليدل، چې د قوم مشران وُو.

²هغۀ ما ته وفرمائيل، ”اے اِبن آدمه، دا هغه سړى دى چې په دې ښار کښې د بدۍ منصوبه جوړوى او بده مشوره ورکوى، ³څوک چې وائى، ’آيا د کورونو جوړولو وخت نژدے نۀ دے؟ دا ښار ديګ دے، او مونږ غوښه يُو.‘ ⁴نو د هغوئ خلاف نبوت وکړه؛ اے اِبن آدمه، نبوت وکړه.“

⁵بيا د زمونږ پلار روح په ما نازل شو، او ما ته يې وفرمائيل چې ووايم، ’زمونږ پلار داسې فرمائى چې، تاسو داسې وايئ، اے د اِسرائيلو کورنۍ؛ خو زۀ پوهېږم چې ستاسو په ذهن کښې څۀ راپورته کيږى.‘ ⁶تاسو په دې ښار کښې ډېر خلق وژلى دى او کوڅې مو په مړو ډکې کړې دى.

⁷نو مالِک پلار داسې فرمائى چې، هغه مړى چې تاسو وژلى او په دې ښار کښې مو اېښى دى هغه غوښه ده، او دا ښار ديګ دے؛ خو تاسو به له دې نه وشړلے شئ. ⁸تاسو د تُورې نه وېرېدلى يئ، او زۀ به په تاسو باندې تُوره راولم، مالِک پلار فرمائى. ⁹زۀ به تاسو له دې ښار نه راوباسم، د پردو قومونو په لاس کښې به مو ورکړم، او په تاسو باندې به خپل انصاف جارى کړم. ¹⁰تاسو به د تُورې نه لاندې راپرزئ. زۀ به د اِسرائيل په سرحد کښې ستاسو انصاف وکړم، او تاسو به پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم. ¹¹دا ښار به ستاسو دپاره ديګ نۀ وى، او نۀ به تاسو په دې کښې غوښه يئ. زۀ به د اِسرائيل په سرحد کښې ستاسو انصاف وکړم، ¹²بيا به تاسو پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم—تاسو چې زما د قانونونو پېروى نۀ کوله او نۀ مو زما حُکمونه ساتل، بلکې د شاوخوا قومونو د حُکمونو مطابق مو ژوند کولو.

پلار د نوى زړۀ وعده کوى

¹³کله چې ما نبوت کولو، نو د بنياه زوئ فلطياه مړ شو. زۀ په مخ راپرزېدم او په لوړ آواز مې چغه کړه، ”اے مالِکه پلاره! آيا تۀ به د اِسرائيلو پاتې خلق بالکل ختم کړې؟“

¹⁴بيا زمونږ د پلار کلام ما ته راغلو چې،

¹⁵اے اِبن آدمه، ستا وروڼه—ستا وروڼه، ستا خپل خپلوان، د اِسرائيلو ټوله کورنۍ، هغوئ ټول—د يروشلم خلقو ووئيل چې، ’د خُدائ پاک نه لرې اوسئ؛ دا مُلک مونږ له د ميراث په توګه راکړے شوے دے.‘

¹⁶نو ووايه چې، ’مالِک پلار داسې فرمائى چې، اګرچې ما هغوئ په قومونو کښې لرې لېږلى دى او په مُلکونو کښې مې خواره کړى دى، خو بيا هم زۀ د يو څۀ وخت دپاره په هغه مُلکونو کښې چې هغوئ ورته لاړل د هغوئ دپاره عبادتګاه وم.‘

¹⁷نو ووايه چې، ’مالِک پلار فرمائى چې، زۀ به تاسو له قومونو نه راغونډ کړم، له هغه مُلکونو نه چې تاسو پکښې خواره شوى وئ راجمع کړم، او د اِسرائيل مُلک به درکړم.‘

¹⁸کله چې هغوئ هلته راشى، نو هغوئ به له دې نه ټول نفرت انګېزه بُتان او ټول مکروه شيان لرې کړى. ¹⁹زۀ به هغوئ ته يو زړۀ ورکړم او په هغوئ کښې به نوے روح کېږدم. زۀ به له هغوئ د غوښې نه د کاڼى زړۀ لرې کړم او د غوښې زړۀ به ورکړم، ²⁰دې دپاره چې هغوئ زما د قانونونو پېروى وکړى او زما حُکمونه وساتى او عمل پرې وکړى. او هغوئ به زما بچى وى، او زۀ به د هغوئ پلار يم. ²¹خو هغه کسان چې زړُونه يې د خپلو مکروه شيانو او کرغېړنو کارونو پسې منډې وهى—زۀ به د هغوئ کړۀ وړۀ د هغوئ په خپلو سرونو باندې راولم، مالِک پلار فرمائى.

²²بيا کروبيانو خپلې وزرې پورته کړې، او څرخونه د هغوئ سره وُو، او د اِسرائيل د پلار لوئى د هغوئ له پاسه وه. ²³د زمونږ پلار لوئى د ښار له دننه نه پورته شوه او د ښار په ختيځ غاړه په غرۀ باندې ودرېده. ²⁴روح زۀ پورته کړم او په يو رويا کښې يې، د زمونږ پلار په روح، بابل ته هغه جلاوطنو ته راوستم. بيا هغه رويا چې ما ليدلې وه له ما نه لاړه. ²⁵او ما جلاوطنو ته هغه ټول خبرې وښودلې چې زمونږ پلار ما ته ښودلى وې.