Yeheskel 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Abdi diangkat ku Roh, tuluy dibawa ka gapura beulah wetan Bait Rama urang, anu nyanghareup ka wetan. Di lawangna aya lalaki dua puluh lima urang, jeung di antarana abdi ningali Yaazanya bin Azur sareng Pelatya bin Benaya, pamingpin-pamingpin rahayat.

²Saur Mantenna ka abdi, “Eh anak manusa, ieu lalaki-lalaki anu keur ngarancang kajahatan jeung mere nasehat jahat di ieu kota, ³anu ngaromong, ‘Lain geus deukeut waktuna pikeun ngawangun imah? Ieu teh pariuk, ari urang dagingna.’ ⁴Ku sabab eta geura nubuat ngalawan maranehna; geura nubuat, eh anak manusa.”

⁵Geus kitu Roh Rama urang lungsur ka abdi, tuluy nimbalan supaya abdi ngomong kieu: “Kieu dawuhan Rama urang: Enya kitu omongan maraneh, eh urang Israil; Kami uninga naon anu aya dina pikiran maraneh.” ⁶Maraneh geus maehan loba jelema di ieu kota, jeung ngeusian jalan-jalanna ku mayit.

⁷Ku sabab eta kieu dawuhan Rama Nu Maha Agung: jelema-jelema anu ku maraneh dipaehan sarta digolerkeun di jero kota teh dagingna, ari kotana pariukna; tapi maraneh bakal diusir ti dinya. ⁸Maraneh sarieuneun ku pedang, tapi Kami rek ngadatangkeun pedang ka maraneh, kitu dawuhan Rama Nu Maha Agung. ⁹Maraneh ku Kami rek dikaluarkeun ti jero kota, diselehkeun ka bangsa deungeun, sarta Kami rek ngalaksanakeun hukuman ka maraneh. ¹⁰Maraneh bakal tiwas ku pedang. Kami rek ngahukum maraneh di wates Israil, sarta maraneh bakal nyaho yen Kami teh Rama maraneh. ¹¹Ieu kota moal jadi pariuk pikeun maraneh, sarta maraneh ge lain dagingna. Kami rek ngahukum maraneh di wates Israil, ¹²tuluy maraneh bakal nyaho yen Kami teh Rama maraneh — maraneh anu henteu nurut kana pikukuh Kami atawa nyekel aturan Kami, tapi hirup nurutkeun aturan bangsa-bangsa anu aya di sabudeureun maraneh.

Rama Jangji Bakal Maparin Hate Anyar

¹³Sabot abdi keur nubuat, Pelatya bin Benaya maot. Abdi tuluy nyuuh kana taneuh bari ngagorowok tarik, “Nun Rama Nu Maha Agung! Naha Gusti bade numpes sesa-sesa urang Israil nepi ka beresih?”

¹⁴Geus kitu aya pangandika Rama urang ka abdi, kieu ungelna:

¹⁵Eh anak manusa, dulur-dulur maneh — dulur-dulur maneh, baraya maneh sorangan, sakumna urang Israil, kabehanana — ka maranehna urang Yerusalem geus ngomong kieu, “Geura jauh ti Allah; ieu tanah mah geus dibikeun ka kami jadi milik.”

¹⁶Ku sabab eta ucapkeun kieu, “Kieu dawuhan Rama Nu Maha Agung: Sanajan maranehna ku Kami dijauhkeun ka tengah-tengah bangsa-bangsa sarta dipabalencarkeun ka sababaraha nagri, tapi Kami jadi tempat panyalindungan pikeun maranehna sakedapan di nagri-nagri anu didatangan ku maranehna.”

¹⁷Ku sabab eta ucapkeun kieu, “Kieu dawuhan Rama Nu Maha Agung: Maraneh ku Kami rek dikumpulkeun ti antara bangsa-bangsa, dihijikeun ti nagri-nagri tempat maraneh dipabalencarkeun, sarta Kami rek maparin tanah Israil ka maraneh.”

¹⁸Lamun geus narepi ka dinya, maranehna bakal nyingkahkeun sakabeh brahala anu hina jeung sagala rupa barang anu pikagilaeun ti dinya. ¹⁹Kami rek maparin hiji hate ka maranehna sarta nyelapkeun roh anu anyar ka jeroeunana. Kami rek nyokot hate anu tina batu ti dagingna, tuluy maparin hate tina daging, ²⁰supaya maranehna nurut kana pikukuh Kami sarta nyekel aturan Kami jeung ngalampahkeunana. Maranehna bakal jadi putra-putra Kami, sarta Kami bakal jadi Rama maranehna. ²¹Tapi jelema-jelema anu hatena ngudag-ngudag barang-barang pikagilaeun jeung kalakuan anu matak jijik — kalakuanana ku Kami rek dibalikkeun kana sirahna sorangan, kitu dawuhan Rama Nu Maha Agung.

²²Geus kitu para kerub ngangkat jangjangna, kitu deui kikiping anu aya di gigireunana, sarta kamulyaan Rama Israil aya di luhureunana. ²³Kamulyaan Rama urang unggah ti jero kota tuluy ngadeg di luhur gunung beulah wetan kota. ²⁴Abdi diangkat ku Roh tuluy dibawa dina hiji titingalan, ku Roh Rama urang, ka urang buangan di tanah Babul. Geus kitu titingalan anu katingali ku abdi teh ngaleungit. ²⁵Tuluy abdi nyaritakeun ka urang buangan sagala perkara anu geus ditembongkeun ku Rama urang ka abdi.