Şêwra Xerab di Bajêr de

Li ber deriyê bajêr, Hezekyêl navê bîst û pênc serekan dide, ên ku bi dilgermî behsa ewlehiyê dikin lê gotina wan derew e, û gava ew pêxemberîtiyê dike yek ji wan dikeve û dimire. Bi tirs, ew dipirse ka kes sax dimîne an na. Soza Bavê me diçe ji sirgûniyên belavbûyî re: dilekî goştî li şûna kevir.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–12, 15–21

Beş 11.

Ruh ez rakirim û ez birim ber deriyê rojhilat ê mala Bavê me, yê ku berê wî li rojhilatê ye. Li ber derî bîst û pênc zilam hebûn, û di nav wan de min Yaazanyayê kurê Azûr û Pelatyayê kurê Benayah, serokên gel, dîtin.

Wî ji min re got: “Kurê mirov, ev in ew zilamên ku di vî bajarî de xerabiyê diplanin û şêwra nebaş didin, ku dibêjin: ‘Ma hema nêzîkî wextê avakirina xaniyan nebûye? Ev beroş e, em jî goşt in.’ Loma li dijî wan pêxemberîtiyê bike; pêxemberîtiyê bike, kurê mirov.”

Paşê Ruhê Bavê me li ser min hat û ji min re got ku ez bibêjim: ‘Bavê me wisa dibêje: Îcar hûn wisa dibêjin, gelê Îsraêl; ez dizanim di hişê we de çi derdikeve.’ We di vî bajarî de gelek kes kuştin û kolanên wî bi miriyan tije kirin.

Loma Bavê serwer wisa dibêje: ewên ku we kuştin û di bajêr de danîn goşt in, bajar jî beroş e; lê hûnê jê werin derxistin. We ji şûr tirsiya, û ezê şûr bînim ser we, Bavê serwer wisa dibêje. Ezê we ji bajêr derxim, we bidim destê biyaniyan, û dadgeriyê li dijî we pêk bînim. Hûnê bi şûr bikevin. Ezê li ser sînorê Îsraêl we dadbar bikim, û hûnê bizanin ku ez Bavê we me. Ev bajar wê ji we re nebe beroş, hûn jî wê goştê nav wê nebin. Ezê li ser sînorê Îsraêl we dadbar bikim, paşê hûnê bizanin ku ez Bavê we me — hûn ên ku li pey qanûnên min neçûn û rêzikên min neparastin, lê li gorî rêzikên neteweyên dora xwe jiyan.

Bavê me Soza Dilekî Nû Dide

Dema ku min pêxemberîtî kir, Pelatyayê kurê Benayah mir. Ez bi ser rûyê xwe de ketim û bi dengekî bilind qîriyam: “Ax, Bavê serwer! Ma tê bermayiya Îsraêl bi temamî ji holê rakî?”

Paşê peyva Bavê me ji min re hat:

Kurê mirov, birayên te — birayên te, xizmên te yên xwe, tevahiya mala Îsraêl, hemû — gelê Orşelîmê gotine: ‘Ji Xwedê dûr bimînin; ev welat wekî milkê me ji me re hatiye dayîn.’

Loma bibêje: ‘Bavê serwer wisa dibêje: Her çend ku min ew dûr nav neteweyan şandin û di nav welatan de belav kirin jî, lê dîsa jî ez ji wan re ji bo demeke kurt perestgeh bûm, li wan welatên ku çûnê.’

Loma bibêje: ‘Bavê serwer wisa dibêje: Ezê we ji gelan bicivînim, we ji wan welatên ku hûn tê de belav bûbûn berhev bikim, û welatê Îsraêl bidim we.’

Dema ku ew werin wir, ewê hemû pûtên nefretî û hemû tiştên qirêj ji wir rakin. Ezê dilekî yekta bidim wan û ruhekî nû têxim nava wan. Ezê dilê kevirî ji goştê wan rakim û dilekî goştî bidim wan, da ku ew li pey qanûnên min herin û rêzikên min biparêzin û peyrewê wan bibin. Û ewê bibin zarokên min, û ez jî wê bibim Bavê wan. Lê ewên ku dilê wan li pey tiştên wan ên qirêj û kirinên wan ên nefretî direve — ezê kirina wan bînim ser serê wan bi xwe, Bavê serwer wisa dibêje.

Paşê kerûban baskên xwe rakirin, çerx jî li kêleka wan bûn, û rûmeta Bavê Îsraêl li jor wan bû. Rûmeta Bavê me ji nava bajêr rabû û li ser çiyayê rojhilatê bajêr sekinî. Ruh ez rakirim û di dîtineke de, bi Ruhê Bavê me, ez birim ba sirgûnkiriyên li Babîlê. Paşê ew dîtina ku min dîtibû ji min dûr ket. Û min ji sirgûnkiriyan re hemû tiştên ku Bavê me nîşanî min dabûn gotin.