Rama Maparin Tanda Pangbuangan
Yeheskiel ngabérés-bérés kantongna sarta ngabobol témbokna sorangan waktu magrib bari beungeutna ditutupan, ngalakonkeun pembuangan di hareupeun tatangga-tatanggana anu nanyakeun naon anu keur dipigawéna. Ngalawan paribasa umum yén titingalan téh teu kungsi kabukti, Rama urang ngawaler yén waktu ngadagoan geus béak.
12 1Pangandika Rama urang sumping ka kaula, saur-Na:
2“Eh anak manusa, maneh teh hirup di tengah-tengah kaom nu barontak—maranehna boga panon pikeun nenjo tapi teu nenjo, boga ceuli pikeun ngadenge tapi teu ngadenge, sabab maranehna teh kaom nu barontak.
3“Ku sabab kitu maneh, eh anak manusa, kudu nyadiakeun babawaan pikeun pangbuangan, tuluy indit ka pangbuangan beurang-beurang di hareupeun maranehna. Pindah ti tempat maneh ka tempat sejen di hareupeun maranehna. Sugan bae maranehna ngarti, najan maranehna teh kaom nu barontak.
4“Kaluarkeun babawaan maneh beurang-beurang di hareupeun maranehna, ibarat babawaan jelema nu rek dibuang; tuluy maneh sorangan kaluar pasosore di hareupeun maranehna, kawas jelema nu indit ka pangbuangan.
5“Di hareupeun maranehna, bejbolkeun tembok, tuluy bawa babawaan maneh kaluar ngaliwatan liang eta.
6“Di hareupeun maranehna, angkat eta kana taktak maneh tuluy bawa kaluar dina poek. Tutupan beungeut maneh sangkan maneh teu bisa nenjo tanah eta, sabab maneh ku Kami geus dijadikeun tanda pikeun kaom Israil.”
7Tuluy kaula ngalampahkeun sakumaha nu diparentahkeun. Beurang-beurang kaula ngaluarkeun babawaan, nya eta babawaan pikeun pangbuangan, sarta pasosore kaula ngabejbol tembok ku leungeun. Dina poek, kaula manggul eta dina taktak, katenjo ku sarerea.
8Isukna isuk-isuk, Pangandika Rama urang sumping ka kaula:
9“Eh anak manusa, lain kaom Israil, kaom nu barontak tea, geus naranya ka maneh, ‘Keur naon maneh teh?’ 10Omongkeun ka maranehna, ‘Kieu pangandika Rama Nu Maha Kawasa: Ieu wangsit teh ngeunaan raja muda di Yerusalem jeung sakabeh kaom Israil anu aya di jerona.’
11Omongkeun, ‘‘Kami teh tanda keur maraneh. Sakumaha nu geus dipigawe ku Kami, nya kitu deui nu bakal tumiba ka maranehna; maranehna bakal dibuang, jadi tawanan. 12Raja muda di antara maranehna bakal manggul babawaanana kana taktak dina poek tuluy budal. Maranehna bakal ngabejbol tembok pikeun ngaluarkeun manehna ngaliwatan liang eta. Manehna bakal nutupan beungeutna nepi ka teu bisa nenjo tanah eta ku panonna sorangan. 13Kami bakal ngamparkeun jaring Kami ka manehna; manehna bakal kajiret dina kala Kami. Manehna ku Kami bakal dibawa ka Babul, nagri urang Babul, tapi manehna moal nenjoeun ka dinya—sarta di dinya manehna bakal paeh. a a v13 Raja muda teh nya eta Zedekia, raja panungtungan nagri Yuda. Anjeunna katangkep basa keur kabur ti Yerusalem sarta dilolongkeun samemeh dibawa ka Babul — jadi anjeunna nepi ka kota eta tapi teu kungsi nenjoeun, persis sakumaha nu geus diramalkeun. 14Kami bakal mencarkeun ka unggal angin ka saban juru di sakurilingna—para pangbantuna jeung sakabeh baladna—sarta Kami bakal ngudag maranehna ku pedang.
15“Maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama maranehna, basa maranehna ku Kami dipencarkeun ka tengah bangsa-bangsa sarta disebarkeun ka sababaraha nagri.
16“Tapi Kami bakal nyesakeun sawatara urang tina pedang, kalaparan, jeung pageblug, sangkan maranehna bisa nyaritakeun sakabeh kalakuanana nu matak jijik di tengah bangsa-bangsa anu didatangan ku maranehna. Geus kitu maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama maranehna.”
17Geus kitu Pangandika Rama urang sumping ka kaula:
18“Eh anak manusa, dahar roti maneh bari ngadegdeg, sarta inum cai maneh bari gumeter jeung salempang.
19“Omongkeun ka rahayat nagri eta: Kieu pangandika Rama Nu Maha Kawasa ngeunaan jelema-jelema nu maratuh di Yerusalem di tanah Israil: Maranehna bakal nyaratuan rotina bari salempang sarta nginum caina bari rentag hate, sabab tanahna bakal dirampas sagala pangeusina, ku lantaran pagawean telenges sakabeh jelema nu maratuh di dinya.
20“Kota-kota nu dicicingan bakal ruksak, sarta tanahna bakal jadi suwung. Geus kitu maraneh bakal nyaho yen Kami teh Rama maraneh.’”
Rama Ngeureunkeun Paribasa nu Kosong
21Geus kitu Pangandika Rama urang sumping ka kaula:
22“Eh anak manusa, naon ieu paribasa di Israil: ‘Poe-poe teh ngait-ngait manjang, sarta unggal titingalan teu kajadian’?
23“Ku sabab eta omongkeun ka maranehna: ‘Kieu pangandika Rama Nu Maha Kawasa: Kami rek ngeureunkeun ieu paribasa; maranehna moal ngucapkeun deui di Israil.’ Sabalikna omongkeun ka maranehna: ‘Poe-poena geus deukeut, kitu deui laksananing unggal titingalan. 24Sabab di kaom Israil moal aya deui titingalan palsu atawa ramalan nu ngulah-ngulah.
25“Sabab Kami teh Rama maraneh; Kami rek ngalahirkeun pangandika anu dilahirkeun ku Kami, sarta eta bakal kalaksanakeun. Moal diengkekeun deui—sabab dina jaman maraneh, eh kaom nu barontak, Kami rek ngalahirkeun hiji pangandika sarta bakal ngalaksanakeunana, kitu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa.’”
26Geus kitu Pangandika Rama urang sumping ka kaula:
27“Eh anak manusa, kaom Israil ngomong kieu, ‘Titingalan anu ditenjo ku manehna teh keur loba taun ka hareup; manehna ngaramalkeun jaman anu masih keneh jauh.’
28“Ku sabab eta omongkeun ka maranehna: Kieu pangandika Rama Nu Maha Kawasa: Taya hiji oge tina pangandika Kami anu bakal diengkekeun deui. Naon anu dilahirkeun ku Kami bakal kalaksanakeun, kitu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa.”