ሕዝቅኤል 12

12 ¹የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፦

²“የሰው ልጅ ሆይ፣ አንተ ዐመፀኛ በሆነ ቤት መካከል ትኖራለህ፤ የሚያዩበት ዓይን አላቸው፣ ነገር ግን አያዩም፤ የሚሰሙበት ጆሮ አላቸው፣ ነገር ግን አይሰሙም፤ ዐመፀኛ ቤት ናቸውና።

³“እንግዲህ አንተ የሰው ልጅ ሆይ፣ ለምርኮ ዕቃህን ሸክፍ፤ በቀን ብርሃን በፊታቸው ተማርከህ ሂድ። ከቦታህ ወደ ሌላ ስፍራ በፊታቸው ተሰደድ። ዐመፀኛ ቤት ቢሆኑም ምናልባት ያዩ ይሆናል።

⁴“ዕቃህን በቀን ብርሃን በፊታቸው እንደ ምርኮ ዕቃ አውጣ፤ አንተም በመሸ ጊዜ በፊታቸው ልክ ወደ ምርኮ እንደሚሄዱ ሰዎች ውጣ።

⁵“በፊታቸው ቅጥሩን ቈፍረህ ዕቃህን በእርሱ በኩል አውጣ።

⁶“በዓይናቸው ፊት በጫንቃህ ላይ አንሥተህ በጨለማ ውስጥ አውጣው። ምድሪቱን እንዳታይ ፊትህን ሸፍን፤ ለእስራኤል ቤት ምልክት አድርጌሃለሁና።”

⁷እንደ ታዘዝሁም አደረግሁ። በቀን ብርሃን ዕቃዬን፣ የምርኮ ዕቃ አወጣሁ፤ በመሸም ጊዜ ቅጥሩን በእጄ ቈፈርሁ። በጨለማ ውስጥ በጫንቃዬ ላይ ተሸክሜ በሁሉ ፊት አወጣሁት።

⁸በማለዳም የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፦

⁹“የሰው ልጅ ሆይ፣ ያ ዐመፀኛ ቤት የእስራኤል ቤት፣ ‘ምን እያደረግህ ነው?’ ብሎ አልጠየቀህምን? ¹⁰እንዲህ በላቸው፤ ‘ጌታ አባት እንዲህ ይላል፤ ይህ ትንቢት በኢየሩሳሌም ስላለው አለቃና በውስጧ ስላለው ስለ እስራኤል ቤት ሁሉ ነው።’

¹¹በል፤ “‘የእናንተ ምልክት እኔ ነኝ። እኔ እንዳደረግሁ፣ እንዲሁ ይደረግባቸዋል፤ ተማርከው ወደ ምርኮ ይሄዳሉ። ¹²በመካከላቸው ያለው አለቃ በጨለማ ውስጥ ዕቃውን በጫንቃው ላይ አንሥቶ ይወጣል። እርሱን በእርሱ በኩል ለማውጣት ቅጥሩን ይቈፍራሉ። ምድሪቱን በዓይኖቹ እንዳያይ ፊቱን ይሸፍናል። ¹³መረቤን በእርሱ ላይ እዘረጋለሁ፤ በወጥመዴም ይያዛል። ወደ ባቢሎን፣ ወደ ከለዳውያን ምድር አመጣዋለሁ፤ ነገር ግን አያያትም፤ በዚያም ይሞታል። ^a a v13 አለቃው የይሁዳ የመጨረሻው ንጉሥ ሴዴቅያስ ነው። ከኢየሩሳሌም ሲሸሽ ተይዞ ወደ ባቢሎን ከመወሰዱ በፊት ዓይኖቹ ታወሩ፤ ስለዚህ ልክ እንደተነገረው ከተማዪቱ ደረሰ እንጂ ፈጽሞ አላያትም። ¹⁴በዙሪያው ያሉትን ሁሉ—ረዳቶቹንና ሰራዊቱን ሁሉ—ወደ ነፋሱ ሁሉ እበትናቸዋለሁ፤ ሰይፍንም ከኋላቸው እመዝዛለሁ።

¹⁵“በአሕዛብ መካከል በበተንኋቸውና በየአገሩ በተነትኋቸው ጊዜ አባታቸው እኔ መሆኔን ያውቃሉ።

¹⁶“ነገር ግን ከሰይፍ፣ ከራብና ከቸነፈር ጥቂቶችን አተርፋለሁ፤ በሄዱበት በአሕዛብ መካከል አስጸያፊ ሥራቸውን ሁሉ ይተርካሉ። ከዚያም አባታቸው እኔ መሆኔን ያውቃሉ።”

¹⁷ከዚያም የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፦

¹⁸“የሰው ልጅ ሆይ፣ እንጀራህን በመንቀጥቀጥ ብላ፤ ውሃህንም በመራድና በጭንቀት ጠጣ።

¹⁹“የምድሪቱን ሕዝብ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ አባት በእስራኤል ምድር በኢየሩሳሌም ስለሚኖሩ ሰዎች እንዲህ ይላል፤ የሚኖሩባት ሁሉ ዐመፅ ስለ ሆነ ምድራቸው ሞላዋ ሁሉ ተገፎ ባዶ ትሆናለችና እንጀራቸውን በጭንቀት ይበላሉ፤ ውሃቸውንም በድንጋጤ ይጠጣሉ።

²⁰“ሰው የሚኖርባቸው ከተሞች ይፈርሳሉ፤ ምድሪቱም ባድማ ትሆናለች። ከዚያም አባታችሁ እኔ መሆኔን ታውቃላችሁ።’”

አባታችን ከንቱውን ምሳሌ ያስቀራል

²¹ከዚያም የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፦

²²“የሰው ልጅ ሆይ፣ በእስራኤል ምድር ‘ዘመኑ ይረዝማል፤ ራእዩም ሁሉ ከንቱ ይሆናል’ የሚባለው ይህ ምሳሌ ምንድን ነው?

²³“ስለዚህ እንዲህ በላቸው፤ ‘ጌታ አባት እንዲህ ይላል፤ ይህን ምሳሌ አስቀራለሁ፤ ከእንግዲህ በእስራኤል ውስጥ አይተርቱትም።’ ይልቁንም እንዲህ በላቸው፤ ‘ዘመኑ ቀርቧል፤ የራእዩም ሁሉ ፍጻሜ ደርሷል። ²⁴በእስራኤል ቤት ውስጥ ሐሰተኛ ራእይ ወይም አታላይ ሟርት ከእንግዲህ አይኖርምና።

²⁵አባታችሁ እኔ ነኝና፤ የምናገረውን ቃል እናገራለሁ፤ እርሱም ይፈጸማል። ከእንግዲህ አይዘገይም—አንተ ዐመፀኛ ቤት ሆይ፣ በዘመናችሁ ቃልን እናገራለሁ፤ እፈጽመዋለሁም፤ ይላል ጌታ አባት።’”

²⁶ከዚያም የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፦

²⁷“የሰው ልጅ ሆይ፣ የእስራኤል ቤት፣ ‘የሚያየው ራእይ ከብዙ ዓመታት በኋላ ለሚሆነው ነው፤ ስለ ሩቅ ዘመንም ትንቢት ይናገራል’ ይላል።

²⁸“ስለዚህ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ አባት እንዲህ ይላል፤ ከቃሎቼ አንዱም ከእንግዲህ አይዘገይም። የምናገረው ይፈጸማል፤ ይላል ጌታ አባት።”