Ezekiela 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

²« Ry zanak’olona ô, mitoetra eo afovoan’ny ankohonana mpikomy ianao. Manana maso hijery izy nefa tsy mahita, manana sofina hihaino nefa tsy mandre, satria ankohonana mpikomy izy.

³« Koa ianao, ry zanak’olona, dia manaova entana hizorana an-tsesitany, ary mandehana ho any an-tsesitany amin’ny antoandro eo imasony. Mifindrà avy amin’ny toerana misy anao ho any amin’ny toerana hafa eo imasony. Angamba hahita izy, na dia ankohonana mpikomy aza izy.

⁴« Ento mivoaka amin’ny antoandro eo imasony ny entanao, tahaka ny entan’ny mandeha any an-tsesitany; ary ianao ihany mivoaha amin’ny harivariva eo imasony, tahaka ny mandeha any an-tsesitany.

⁵« Eo imasony dia manaova lavaka amin’ny rindrina, ka avoahy eo ny entanao.

⁶« Eo imasony dia asandrato eo an-damosinao izy ka ento mivoaka amin’ny maizina. Saronty ny tavanao mba tsy hahita ny tany ianao, fa Izaho efa nanao anao ho famantarana ho an’ny ankohonan’i Israely. »

⁷Dia nanao araka izay nandidiana ahy aho. Nentiko nivoaka tamin’ny antoandro ny entako, dia entana hizorana an-tsesitany, ary tamin’ny harivariva dia nanao lavaka tamin’ny rindrina tamin’ny tanako aho. Tamin’ny maizina dia nentiko nivoaka teo an-damosiko izy, teo imasony tokoa.

⁸Nony maraina dia tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

⁹« Ry zanak’olona ô, moa tsy nanontany anao ve ny ankohonan’i Israely, ilay ankohonana mpikomy, hoe: “Inona no ataonao?” ¹⁰Lazao taminy hoe: “Izao no lazain’ny Ray Tompo: Ity faminaniana ity dia momba ny andriana any Jerosalema sy ny ankohonan’i Israely rehetra izay ao aminy.”

¹¹Lazao hoe: « “Izaho no famantarana ho anareo. Araka izay nataoko no hatao aminy; handeha any an-tsesitany izy, any amin’ny fahababoana. ¹²Ny andriana eo aminy dia hanisy ny entany eo an-damosiny amin’ny maizina ka hivoaka. Hanao lavaka amin’ny rindrina izy ireo mba hamoahana azy. Hosaronany ny tavany mba tsy hahita ny tany amin’ny masony. ¹³Hamelatro ny harato-ko aminy Aho, ary ho voasambotra amin’ny fandrika-ko izy. Ho entiko any Babylona, any amin’ny tanin’ny Kaldeana, nefa tsy hahita azy izy, ary any no ho faty izy. ^a a v13 Ny andriana dia i Zedekia, mpanjaka farany tao Joda. Voasambotra izy rehefa nandositra an’i Jerosalema, ary nongotana ny masony talohan’ny nitondrana azy tany Babylona — koa tonga tao amin’ilay tanàna izy nefa tsy nahita azy mihitsy, araka ny efa nambara tamin’ny voalohany. ¹⁴Ho zerako amin’ny rivotra rehetra ireo manodidina azy—ny mpanampy azy sy ny miaramilany rehetra—ary hosintoniko ny sabatra hanaraka azy.

¹⁵« Ho fantany fa Izaho no Rainy, rehefa hanaparitaka azy any amin’ny firenena Aho sy handroaka azy any amin’ny tany samihafa.

¹⁶« Kanefa hamela vitsivitsy aminy hafa-tsy amin’ny sabatra sy ny mosary ary ny areti-mandringana Aho, mba hitantarany ny fahavetavetany rehetra any amin’ny firenena izay alehany. Dia ho fantany fa Izaho no Rainy. ”»

¹⁷Dia tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

¹⁸« Ry zanak’olona ô, mihinàna ny haninao amin’ny hovitrovitra, ary misotroa ny ranonao amin’ny fangovitana sy ny ahiahy.

¹⁹« Lazao amin’ny vahoakan’ny tany hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo momba izay monina any Jerosalema ao amin’ny tanin’i Israely: Hihinana ny haniny amin’ny ahiahy izy ary hisotro ny ranony amin’ny fahatahorana, satria hofoanana ny fahafenoany rehetra ny taniny, noho ny herisetra ataon’izay rehetra monina ao.

²⁰« Ho rava ny tanàna honenana, ary ho lao ny tany. Dia ho fantatrareo fa Izaho no Rainareo. »

Manafoana ny Ohabolana Foana ny Ray

²¹Dia tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

²²« Ry zanak’olona ô, inona moa izao ohabolana ao Israely izao hoe: “Maharitra ny andro, ary tsy tanteraka ny fahitana rehetra”? »

²³« Koa lazao amin’izy ireo hoe: “Izao no lazain’ny Ray Tompo: Hofoanako izao ohabolana izao; tsy hanonona azy intsony any Israely izy.” Fa lazao hoe: “Efa akaiky ny andro sy ny fahatanterahan’ny fahitana rehetra. ²⁴Fa tsy hisy fahitana diso na faminaniana mamitaka intsony ao amin’ny ankohonan’i Israely.

²⁵« Fa Izaho no Rainareo; hilaza ny teny lazaiko Aho, ary ho tanteraka izany. Tsy hahemotra intsony—fa amin’ny andronareo, ry ankohonana mpikomy, no hilazako teny ka hataoko izany, hoy ny Ray Tompo.” »

²⁶Dia tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

²⁷« Ry zanak’olona ô, manao hoe ny ankohonan’i Israely: “Ho any aoriana be ny fahitana hitany; maminany ny andro lavitra izy.” »

²⁸« Koa lazao amin’izy ireo hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: Tsy hahemotra intsony na dia ny teniko iray aza. Izay lazaiko dia ho tanteraka, hoy ny Ray Tompo. »