Kamulyaan Rama urang Ngantunkeun Bait Allah

Kerub-kerub jeung roda-rodana anu pinuh ku panon ngangkat, sarta kamulyaan anu ngeusian Bait Allah ngalih kaluar, mimiti ka lawang panto, tuluy ka gerbang wétan. Saurang lalaki anu make baju linen nyebarkeun ruhak seuneu ka luhureun kota. Yeheskiel nyaksian Rama urang ninggalkeun Bait-Na sorangan.

Pasal 10.

Tuluy kaula neuteup: di luhureun bentang anu aya di luhureun sirah karub-karub tembong aya anu siga batu nilem, ngawangun singgasana.

Geus kitu Rama urang ngandika ka jelema anu make pakean lawon linan, saur-Na, “Asup ka antara kekebut anu muter di handapeun karub-karub. Eusian leungeun maneh ku ruhak seuneu anu ti antara karub-karub, tuluy awurkeun ka kota.” Tuluy jelema tea asup, disaksian ku kaula.

Karub-karub tea narangtung di beulah kidul Bait Allah waktu jelema tea asup, sarta mega ngeusian pelataran jero. Tuluy kamulyaan Rama urang unggah ti karub ka lawang Bait Allah, tuluy Bait Allah pinuh ku mega, sarta pelataran pinuh ku cahaya kamulyaan Rama urang. Sora jangjang karub-karub kadenge nepi ka pelataran luar, lir sora Nu Maha Kawasa ngandika.

Waktu Mantenna marentah ka jelema anu make pakean lawon linan, “Cokot seuneu ti antara kekebut anu muter, ti antara karub-karub,” tuluy jelema tea asup sarta ngadeg gigireun hiji kekebut.

Tuluy hiji karub nyodorkeun leungeunna kana seuneu anu aya di antara karub-karub, nyokot sawatara, tuluy diasupkeun kana leungeun jelema anu make pakean lawon linan tea, anu tuluy nyokot eta sarta kaluar. Karub-karub teh katembong boga leungeun jelema di handapeun jangjangna.

Kaula neuteup, breh aya opat kekebut narangtung gigireun karub-karub, masing-masing hiji gigireun saban karub, hurung lir permata beril. Opatanana eta kekebut sarupa, siga aya kekebut di jero kekebut. Mun maju, bisa ngajugjug ka mana bae ti opat jurusanana tanpa kudu malik; ka mana bae kekebut hareup nyanghareup, nu sejen oge nuturkeun tanpa malik. Sakujur awakna—tonggong, leungeun, jangjang, jeung kekebut-kekebutna—pinuh ku mata di sakurilingna, kitu deui kekebut nu opat. Ari eta kekebut-kekebut, ku kaula kadenge disebut “anu muter.” Masing-masing boga opat beungeut: nu kahiji beungeut karub, nu kadua beungeut jelema, nu katilu beungeut singa, nu kaopat beungeut manuk garuda.

Karub-karub tea tuluy unggah. Ieu teh mahluk-mahluk hirup anu katembong ku kaula di sisi walungan Kebar. Waktu karub-karub maju, kekebut-kekebut oge maju gigireunana; waktu maranehna ngangkat jangjangna rek unggah ti bumi, kekebut-kekebut tetep di gigireunana. Waktu maranehna ngadeg, kekebut-kekebut oge ngadeg; waktu maranehna unggah, kekebut-kekebut oge milu unggah, sabab roh mahluk-mahluk hirup tea aya di jerona.

Tuluy kamulyaan Rama urang mindah ti luhureun lawang bait, tuluy ngadeg di luhureun karub-karub. Disaksian ku kaula, karub-karub tea ngangkat jangjangna sarta unggah ti bumi, kaluar jeung kekebut-kekebut di gigireunana. Maranehna ngaradeg di lawang gerbang wetan Bait Rama urang, sarta kamulyaan Rama Israil aya di luhur pisan luhureunana.

Ieu teh mahluk-mahluk hirup anu katembong ku kaula di handapeun Rama Israil di sisi walungan Kebar, sarta kaula nyaho yen eta teh karub-karub. Masing-masing boga opat beungeut, opat jangjang, sarta di handapeun jangjangna aya anu siga leungeun jelema. Beungeutna siga anu katembong ku kaula di sisi walungan Kebar. Masing-masing maju lempeng ka hareup.