આપણા પિતાનો મહિમા મંદિરમાંથી વિદાય લે છે
કરુબો અને આંખોથી ભરેલાં તેમનાં પૈડાં ઊંચે ઊઠે છે, અને મંદિરને ભરી દેનાર મહિમા બહાર નીકળે છે, પહેલાં ઉંબરા સુધી, પછી પૂર્વના દરવાજા સુધી. શણનાં વસ્ત્ર પહેરેલો પુરુષ નગર પર બળતા અંગારા વેરે છે. હઝકિયેલ આપણા પિતાને પોતાનું જ ઘર છોડીને જતા જુએ છે.
10 1પછી મેં જોયું: કરૂબોનાં માથાં પરના અંતરિક્ષની ઉપર નીલમણિ જેવું, સિંહાસનના આકારનું કંઈક દેખાયું.
2આપણા પિતાએ શણનાં વસ્ત્ર પહેરેલા માણસને કહ્યું, “કરૂબોની નીચેનાં ફરતાં ચક્રોની વચ્ચે જા. કરૂબોની વચ્ચેથી સળગતા અંગારાથી તારા હાથ ભર અને તે નગર પર વેરી દે.” પછી હું જોતો રહ્યો તેમ તે અંદર ગયો.
3જ્યારે તે માણસ અંદર ગયો, ત્યારે કરૂબો મંદિરની દક્ષિણ બાજુ ઊભા હતા, અને મેઘે અંદરનું આંગણું ભરી દીધું. 4પછી આપણા પિતાનો મહિમા કરૂબ પરથી ઊઠીને મંદિરના ઉંબરે આવ્યો, અને મંદિર મેઘથી ભરાઈ ગયું, અને આંગણું આપણા પિતાના મહિમાના તેજથી ભરાઈ ગયું. 5કરૂબોની પાંખોનો અવાજ બહારના આંગણા સુધી સંભળાતો હતો, જાણે સર્વસમર્થ ઈશ્વર બોલતા હોય એવી વાણી જેવો.
6જ્યારે તેમણે શણનાં વસ્ત્ર પહેરેલા માણસને આજ્ઞા કરી, “ફરતાં ચક્રોની વચ્ચેથી, કરૂબોની વચ્ચેથી અગ્નિ લે,” ત્યારે તે અંદર જઈને એક ચક્રની પાસે ઊભો રહ્યો.
7પછી કરૂબે કરૂબોની વચ્ચેના અગ્નિ તરફ પોતાનો હાથ લંબાવ્યો, થોડો લઈને શણનાં વસ્ત્ર પહેરેલા માણસના હાથમાં મૂક્યો, અને તે લઈને તે બહાર ગયો. 8કરૂબોની પાંખો નીચે માણસના હાથ જેવું કંઈક દેખાતું હતું.
9મેં જોયું, તો કરૂબોની પાસે ચાર ચક્ર ઊભાં હતાં, દરેક કરૂબની પાસે એક, જે પોખરાજમણિ જેવાં ચળકતાં હતાં. 10ચારે ચક્રોનો દેખાવ એકસરખો હતો, જાણે ચક્રની અંદર ચક્ર હોય. 11જ્યારે તેઓ ચાલતાં, ત્યારે વળ્યા વિના પોતાની ચાર દિશાઓમાંની કોઈ પણ દિશામાં જતાં; આગલું ચક્ર જે તરફ મુખ કરતું, તે તરફ બીજાં વળ્યા વિના પાછળ જતાં. 12તેમનું આખું શરીર—પીઠ, હાથ, પાંખો અને ચક્ર—ચારે તરફ આંખોથી ભરેલું હતું, ચારેનાં ચક્ર પણ. 13ચક્રો વિષે કહીએ તો, મારી સાંભળતાં તેમને “ફરતાં ચક્ર” કહેવામાં આવ્યાં. 14દરેકને ચાર મુખ હતાં: પહેલું કરૂબનું મુખ, બીજું માણસનું, ત્રીજું સિંહનું, ચોથું ગરુડનું.
15કરૂબો ઊંચે ઊઠ્યા. કબાર નહેર પાસે મેં જે જીવંત પ્રાણીઓ જોયાં હતાં તે આ જ હતાં. 16જ્યારે કરૂબો ચાલતા, ત્યારે ચક્ર તેમની પાસે ચાલતાં; જ્યારે તેઓ જમીન પરથી ઊઠવા પોતાની પાંખો ઊંચી કરતા, ત્યારે ચક્ર તેમની પાસે જ રહેતાં. 17જ્યારે તેઓ ઊભા રહેતા, ત્યારે ચક્ર ઊભાં રહેતાં; જ્યારે તેઓ ઊંચે ઊઠતા, ત્યારે ચક્ર તેમની સાથે ઊઠતાં, કારણ કે જીવંત પ્રાણીઓનો આત્મા તેમનામાં હતો.
18પછી આપણા પિતાનો મહિમા મંદિરના ઉંબર પરથી ખસીને કરૂબો પર ઊભો રહ્યો. 19હું જોતો રહ્યો તેમ કરૂબોએ પોતાની પાંખો ઊંચી કરીને જમીન પરથી ઊઠ્યા, અને ચક્ર તેમની પાસે રાખીને બહાર ગયા. તેઓ આપણા પિતાના ઘરના પૂર્વ દરવાજાના પ્રવેશદ્વાર પાસે ઊભા રહ્યા, અને ઇઝરાયલના પિતાનો મહિમા તેમની ઉપર ઊંચે હતો.
20કબાર નહેર પાસે ઇઝરાયલના પિતાની નીચે મેં જે જીવંત પ્રાણીઓ જોયાં હતાં તે આ જ હતાં, અને મેં જાણ્યું કે તેઓ કરૂબો હતા. 21દરેકને ચાર મુખ હતાં, ચાર પાંખો હતી, અને તેમની પાંખો નીચે માણસના હાથ જેવું કંઈક હતું. 22કબાર નહેર પાસે મેં જે મુખ જોયાં હતાં તેવાં જ તેમનાં મુખ હતાં. દરેક સીધો આગળ ચાલતો.