Η δόξα του Πατέρα μας φεύγει από τον ναό

Τα χερουβείμ και οι τροχοί τους, σκεπασμένοι με μάτια, υψώνονται, και η δόξα που γέμιζε τον ναό βγαίνει έξω, πρώτα στο κατώφλι, έπειτα στην ανατολική πύλη. Ένας άνδρας ντυμένος στα λινά σκορπίζει αναμμένα κάρβουνα πάνω στην πόλη. Ο Ιεζεκιήλ βλέπει τον Πατέρα μας να φεύγει από το ίδιο του το σπίτι.

Κεφάλαιο 10.

Τότε κοίταξα· πάνω από το στερέωμα που ήταν πάνω από τα κεφάλια των χερουβείμ φάνηκε κάτι σαν πέτρα από ζαφείρι, σε σχήμα θρόνου.

Και ο Πατέρας μας είπε στον άντρα που ήταν ντυμένος με λινά: «Πήγαινε ανάμεσα στους στροβιλιζόμενους τροχούς, κάτω από τα χερουβείμ. Γέμισε τα χέρια σου με αναμμένα κάρβουνα από ανάμεσα στα χερουβείμ και σκόρπισέ τα πάνω στην πόλη». Κι εκείνος μπήκε, ενώ εγώ κοιτούσα.

Τα χερουβείμ στέκονταν στη νότια πλευρά του ναού όταν μπήκε ο άντρας, και το σύννεφο γέμισε την εσωτερική αυλή. Τότε η δόξα του Πατέρα μας ανέβηκε από το χερούβ στο κατώφλι του ναού, και ο ναός γέμισε με το σύννεφο, και η αυλή γέμισε με τη λάμψη της δόξας του Πατέρα μας. Ο ήχος από τα φτερά των χερουβείμ ακουγόταν ως την εξωτερική αυλή, σαν τη φωνή του Παντοδύναμου όταν μιλάει.

Όταν πρόσταξε τον άντρα που ήταν ντυμένος με λινά: «Πάρε φωτιά από ανάμεσα στους στροβιλιζόμενους τροχούς, από ανάμεσα στα χερουβείμ», εκείνος μπήκε και στάθηκε δίπλα σε έναν τροχό.

Τότε το χερούβ άπλωσε το χέρι του στη φωτιά που ήταν ανάμεσα στα χερουβείμ, πήρε λίγη και την έβαλε στα χέρια του άντρα που ήταν ντυμένος με λινά, κι εκείνος την πήρε και βγήκε. Τα χερουβείμ φαίνονταν να έχουν ανθρώπινα χέρια κάτω από τα φτερά τους.

Κοίταξα, και τέσσερις τροχοί στέκονταν δίπλα στα χερουβείμ, ένας δίπλα στο καθένα, που έλαμπαν σαν βήρυλλο. Και οι τέσσερις τροχοί έμοιαζαν ίδιοι, σαν να ήταν τροχός μέσα σε τροχό. Όταν κινούνταν, πήγαιναν προς οποιαδήποτε από τις τέσσερις κατευθύνσεις τους χωρίς να στρίβουν· όπου κοίταζε ο μπροστινός τροχός, οι άλλοι τον ακολουθούσαν χωρίς να στρίβουν. Όλο το σώμα τους—οι πλάτες, τα χέρια, τα φτερά και οι τροχοί—ήταν γεμάτα μάτια ολόγυρα, οι τροχοί και των τεσσάρων. Όσο για τους τροχούς, άκουσα να τους ονομάζουν «οι στροβιλιζόμενοι». Το καθένα είχε τέσσερα πρόσωπα: το πρώτο ήταν πρόσωπο χερούβ, το δεύτερο ανθρώπου, το τρίτο λιονταριού, το τέταρτο αετού.

Τα χερουβείμ ανυψώθηκαν. Αυτά ήταν τα ζωντανά όντα που είχα δει κοντά στο κανάλι Χεβάρ. Όταν κινούνταν τα χερουβείμ, κινούνταν και οι τροχοί δίπλα τους· κι όταν σήκωναν τα φτερά τους για να ανυψωθούν από το έδαφος, οι τροχοί έμεναν στο πλευρό τους. Όταν στέκονταν, στέκονταν και οι τροχοί· κι όταν ανυψώνονταν, ανυψώνονταν μαζί τους οι τροχοί, γιατί το πνεύμα των ζωντανών όντων ήταν μέσα τους.

Τότε η δόξα του Πατέρα μας μετακινήθηκε από πάνω από το κατώφλι του οίκου και στάθηκε πάνω από τα χερουβείμ. Ενώ κοιτούσα, τα χερουβείμ σήκωσαν τα φτερά τους και ανυψώθηκαν από τη γη, βγαίνοντας έξω με τους τροχούς δίπλα τους. Στάθηκαν στην είσοδο της ανατολικής πύλης του οίκου του Πατέρα μας, και η δόξα του Πατέρα του Ισραήλ ήταν ψηλά πάνω τους.

Αυτά ήταν τα ζωντανά όντα που είχα δει κάτω από τον Πατέρα του Ισραήλ κοντά στο κανάλι Χεβάρ, και κατάλαβα πως ήταν χερουβείμ. Το καθένα είχε τέσσερα πρόσωπα, τέσσερα φτερά, και κάτω από τα φτερά τους κάτι σαν ανθρώπινα χέρια. Τα πρόσωπά τους ήταν σαν εκείνα που είχα δει κοντά στο κανάλι Χεβάρ. Το καθένα κινούνταν ευθεία μπροστά.