حزقى‌ايل 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹بيا هغۀ په لوړ آواز سره زما په اورېدو کښې چغه کړه چې، ”نژدې راشئ، اے د ښار نګرانانو، هر يو دې د تباهۍ وسله په لاس کښې ولرى.“

²شپږ کسان د پورتنۍ دروازې نه راغلل چې مخ يې شمال ته وو، او هر يو يې د مرګ وسله په لاس کښې وه. په هغوئ کښې يو سړے وو چې د کتان جامې يې اغوستې وې او د ليکلو سامان يې په څنګ کښې وو. هغوئ راغلل او د کانسى د قربان‌ګاه په څنګ کښې ودرېدل.

³د زمونږ پلار جلال د کروبى د سر نه چې پرې اوسېدلے وو، پورته شو او د کور د دروازې چوکاټ ته لاړو. بيا هغۀ هغه سړى ته آواز وکړو چې د کتان جامې يې اغوستې وې او د ليکلو سامان يې په څنګ کښې وو.

⁴زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل چې، ”د يروشلم په ښار کښې لاړ شه او د هغه خلقو په تندو باندې نښه ولګوه چې هلته د شوو ټولو مکروهاتو په سبب آهونه او نالې کوى.“ ^a a v4 هغه کسان چې د سلامتۍ دپاره نښه پرې لګولے شوې ده، هم هغه دى چې د چاپېره ګناه په سبب يې زړونه ماتيږى — زمونږ پلار هغه بچى بخښى او مهر پرې لګوى چې د کوم شى نه چې هغه خفه کوى، هغوئ هم خفه کيږى.

⁵نورو ته يې زما په اورېدو کښې وفرمائيل چې، ”د هغۀ په پسې په ښار کښې لاړ شئ او وژنه کوئ. ستاسو سترګې دې رحم ونۀ کړى، او ترس مۀ ښايئ. ⁶بوډاګان، ځوانان، پېغلې، ماشومان او ښځې — ټول يې ووژنئ. خو هر هغه څوک چې نښه پرې وى، هغۀ ته لاس مۀ وروړئ. زما د مقدس ځائ نه شروع وکړئ.“ نو هغوئ د کور په مخکښې د مشرانو نه شروع وکړه.

⁷بيا هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”کور ناپاک کړئ او صحنونه په مړو ډک کړئ. لاړ شئ!“ نو هغوئ ووتل او په ښار کښې يې خلق ووژل.

⁸کله چې هغوئ وژنه کوله، زۀ يوازې پاتې شوم. زۀ په مخ پرېوتم او چغه مې کړه چې، ”اے مالِکه پلاره! آيا تۀ به د اِسرائيل ټول پاتې خلق تباه کړې، کله چې خپل غضب په يروشلم باندې تويوې؟“

⁹بيا هغۀ راته وفرمائيل چې، ”د اِسرائيل او د يهوداه د کور ګناه ډېره لويه ده. دا ملک د وينو تويولو نه ډک دے او ښار د ناانصافۍ نه ډک دے، ځکه چې هغوئ وائى چې، ’خُدائ پاک دا ملک پرېښودو؛ خُدائ پاک نۀ وينى.‘“ ¹⁰”خو زۀ به پرې رحم ونۀ کړم او نۀ به ترس پرې وکړم. زۀ به د هغوئ کړۀ وړۀ د هغوئ په سرونو باندې راولم.“

¹¹بيا هغه سړى چې د کتان جامې يې اغوستې وې او د ليکلو سامان يې په څنګ کښې وو، خبر راکړو چې، ”ما هغه شان وکړل لکه چې تا ما ته حُکم کړے وو.“