எசேக்கியேல் 9 FHB பிதாவின் இருதய வேதாகமம்™

9 ¹பின்பு அவர் என் காதுகள் கேட்க உரத்த சத்தமாய்: “நகரத்தின் மேற்பார்வையாளர்களே, அழிவின் ஆயுதத்தை அவரவர் கையில் ஏந்திக்கொண்டு அணுகி வாருங்கள்” என்று கூப்பிட்டார்.

²அப்பொழுது வடக்கே திரும்பியிருக்கிற மேல்வாசல் வழியாய் ஆறு பேர் வந்தார்கள்; அவரவர் தம் கையில் கொலையாயுதத்தை ஏந்தியிருந்தார்கள்; அவர்களுக்குள்ளே சணல்நூல் உடை உடுத்தியிருந்த ஒரு மனிதனும் இருந்தான், அவனுடைய இடுப்பில் எழுத்துச்சாதனம் இருந்தது. அவர்கள் வந்து வெண்கல பலிபீடத்தண்டையில் நின்றார்கள்.

³அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் மகிமை, தான் தங்கியிருந்த கேருபீனுக்கு மேலிருந்து எழும்பி, ஆலயத்தின் வாசற்படிமட்டும் வந்தது. அவர் சணல்நூல் உடை உடுத்தி, இடுப்பில் எழுத்துச்சாதனம் வைத்திருந்த மனிதனைக் கூப்பிட்டு,

⁴எங்கள் பிதா அவனை நோக்கி: “நீ எருசலேம் நகரத்தின் நடுவே சுற்றிப்போய், அதிலே செய்யப்படுகிற எல்லா அருவருப்புகளுக்காகவும் பெருமூச்சுவிட்டுப் புலம்புகிறவர்களுடைய நெற்றிகளில் அடையாளமிடு” என்றார். ^a a v4 பாதுகாப்புக்கென்று அடையாளமிடப்படுகிறவர்கள் தங்களைச் சூழ்ந்துள்ள பாவத்தினிமித்தம் இருதயம் நொறுங்குகிறவர்கள் — அவரை துக்கப்படுத்துகிறவைகளுக்காக துக்கப்படுகிற பிள்ளைகளை எங்கள் பிதா தப்பவைத்து முத்திரையிடுகிறார்.

⁵மற்றவர்களை நோக்கி அவர் என் காதுகள் கேட்க: “இவனுக்குப் பின்னாக நகரத்தின் நடுவே போய் வெட்டுங்கள்; உங்கள் கண் தப்பவிடாதிருக்கக்கடவது, இரக்கமும் காட்டவேண்டாம். ⁶முதியோரையும், வாலிபரையும், கன்னிகைகளையும், குழந்தைகளையும், ஸ்திரீகளையும் கொன்றுபோடுங்கள்; ஆனாலும் அடையாளம் உள்ள எவனையும் தொடாதிருங்கள்; என் பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து தொடங்குங்கள்” என்றார். அப்படியே அவர்கள் ஆலயத்திற்கு முன்பாக இருந்த மூப்பர்களிலிருந்து தொடங்கினார்கள்.

⁷பின்பு அவர் அவர்களை நோக்கி: “ஆலயத்தைத் தீட்டுப்படுத்துங்கள், முற்றங்களைக் கொலையுண்டவர்களால் நிரப்புங்கள்; புறப்பட்டுப் போங்கள்” என்றார். அப்பொழுது அவர்கள் புறப்பட்டுப்போய் நகரத்தில் இருந்தவர்களை வெட்டினார்கள்.

⁸அவர்கள் வெட்டிக்கொண்டிருக்கையில் நான் தனித்து விடப்பட்டேன்; நான் முகங்குப்புற விழுந்து: “ஐயோ, சர்வவல்லமையுள்ள பிதாவே! எருசலேமின்மேல் உம்முடைய கோபத்தை ஊற்றுகையில் இஸ்ரவேலில் மீதியான யாவரையும் அழிப்பீரோ?” என்று கூப்பிட்டேன்.

⁹அப்பொழுது அவர் என்னை நோக்கி: “இஸ்ரவேல் மற்றும் யூதா வம்சத்தாருடைய அக்கிரமம் மிகவும் பெரிது; தேசம் இரத்தப்பழிகளால் நிறைந்திருக்கிறது, நகரம் அநீதியால் நிறைந்திருக்கிறது; ஏனெனில் அவர்கள், ‘தேவன் தேசத்தைக் கைவிட்டார், தேவன் காண்கிறதில்லை’ என்று சொல்லுகிறார்கள். ¹⁰ஆகையால் நானும் என் கண் தப்பவிடேன், இரக்கமும் காட்டேன்; அவர்களுடைய நடத்தையை அவர்கள் தலையின்மேலேயே சுமத்துவேன்” என்றார்.

¹¹அப்பொழுது சணல்நூல் உடை உடுத்தி இடுப்பில் எழுத்துச்சாதனம் வைத்திருந்த மனிதன் திரும்பிவந்து: “நீர் எனக்குக் கட்டளையிட்டபடியே செய்தேன்” என்று அறிவித்தான்.