حزقى‌ايل 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹په شپږم کال، په شپږمه مياشت، د مياشتې په پنځمه ورځ، کله چې زۀ په خپل کور کښې ناست وم او د يهوداه مشران زما مخکښې وُو، نو هلته د مالِک پلار لاس پر ما راغلو. ²ما وکتل او د اور په شان يو شکل مې وليدو: د هغۀ چې کومه ملا ښکارېدله، د هغې نه ښکته اور وو، او د ملا نه بره د ځلېدونکى فلز په شان رڼا وه. ³هغۀ د لاس په شان يو څۀ راوغځول او زما د سر د وېښتو نه يې زۀ ونيولم، او د زمونږ پلار روح زۀ د زمکې او آسمان په مينځ کښې پورته کړم او د زمونږ پلار په رويا کښې يې يروشلم ته بوتلم، د هغې داخلى دروازې خولې ته چې شمال ته يې مخ وو، چرته چې د حسد بُت ولاړ وو، هغه چې حسد راپاروى. ⁴هلته د زمونږ پلار جلال وو، لکه هغه رويا چې ما په دره کښې ليدلې وه.

⁵بيا هغۀ وفرمائيل چې، ”اے اِبن آدمه، شمال طرف ته وګوره.“ نو ما وکتل، او هلته د قربان‌ګاه د دروازې د شمال طرف ته، په خوله کښې، د حسد دا بُت وو.

⁶هغۀ ما ته وفرمائيل چې، ”اے اِبن آدمه، آيا تۀ وينې چې دوئ څۀ کوى؟ هغه لوئ مکروه کارونه چې د اِسرائيل کور يې دلته کوى، چې زۀ د خپل مقدس ځائ نه لرې کوى؟ خو تۀ به بيا د دې نه لا لوئ مکروه کارونه ووينې.“

⁷هغۀ زۀ د احاطې خولې ته بوتلم؛ ما وکتل، او په ديوال کښې يو سوړے وو.

⁸هغۀ ما ته وفرمائيل چې، ”اے اِبن آدمه، ديوال وکنه.“ نو ما ديوال وکنلو، او هلته يوه دروازه وه.

⁹هغۀ ما ته وفرمائيل چې، ”دننه لاړ شه او هغه بدکار مکروه کارونه وګوره چې دوئ يې دلته کوى.“

¹⁰نو زۀ دننه لاړم او ما وکتل، او هلته په ديوال باندې چاپېره د هر ښوئېدونکى ژوى او مکروه ځناور نقشونه کښلى شوى وُو، او د اِسرائيل ټول بُتان. ¹¹د اِسرائيل د کور اويا مشران د هغوئ مخکښې ولاړ وُو، او د شافان زوئ يازنياه هم د هغوئ په مينځ کښې وو، هر يو خپل اُودسوز په لاس کښې نيولے وو، او د بخور خوشبودارې ورېځ پورته کېدله.

¹²هغۀ ما ته وفرمائيل چې، ”اے اِبن آدمه، آيا تا وليدل چې د اِسرائيل د کور مشران په تيارۀ کښې څۀ کوى، هر يو د خپل تراشلى بُت په مندر کښې؟ ځکه چې دوئ وائى، ’خُدائ پاک مونږ نۀ وينى؛ خُدائ پاک دا مُلک پرېښے دے.‘“ ^a a v12 دا د بې‌وفا اِسرائيل خبرې دى—دا دعوىٰ چې زمونږ پلار نۀ وينى او نۀ پرواه لرى. دا تر ټولو زوړ دروغ دے، چې پلار لرې او غير‌حاضر دے. هغه هر څۀ وينى؛ ځکه خو هغه غمژن دے. ¹³هغۀ ما ته وفرمائيل چې، ”بيا وګرځه، او تۀ به لا لوئ مکروه کارونه ووينې چې دوئ يې کوى.“

¹⁴هغۀ زۀ د زمونږ پلار د کور د شمالى دروازې خولې ته بوتلم، چرته چې ښځې ناستې وې او د تموز دپاره يې ژړل. ^b b v14 تموز د بابل يو دېوتا وو چې پيروانو به يې د هغۀ د افسانوى موسمى مرګ ماتم کولو. دغو ښځو دا بُت‌پرستانه رسم د زمونږ پلار د هيکل هم په دروازه کښې ترسره کولو.

¹⁵هغۀ ما ته وفرمائيل چې، ”اے اِبن آدمه، آيا تا دا وليدل؟ بيا وګرځه؛ تۀ به د دې نه لا لوئ مکروه کارونه ووينې.“

¹⁶هغۀ زۀ د زمونږ پلار د کور داخلى احاطې ته بوتلم؛ د هيکل په خوله کښې، د برنډې او قربان‌ګاه په مينځ کښې، نژدے پنځۀ ويشت سړى وُو، چې شا يې هيکل ته وه، او مخونه يې مشرق ته، او مشرق ته لمر ته يې سجده کوله.

¹⁷هغۀ ما ته وفرمائيل چې، ”اے اِبن آدمه، آيا تا دا وليدل؟ آيا د يهوداه کور ته دا وړه خبره ده چې دلته دا مکروه کارونه کوى، چې دوئ مُلک هم په ظلم ډکوى او بيا بيا ما په غصه راپاروى؟ وګوره، دوئ خپلو پوزو ته ښاخ نيسى. ^c c v17 پوزې ته د ښاخ نيول غالباً د بُت‌پرستۍ د عبادت يوې اشارې ته اشاره کوى؛ د دې اصل معنىٰ معلومه نۀ ده. ¹⁸نو زۀ به هم په غضب کار وکړم. زما سترګه به رحم ونۀ کړى، او نۀ به زۀ ترس وښايم. که څۀ هم دوئ زما په غوږونو کښې په لوړ آواز چغې ووهى، خو زۀ به يې خبره وا نۀ ورم.“