ପିତାଙ୍କ କୃପାର ଚିହ୍ନ
ଆମର ପିତା ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଛଅ ଜଣ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଓ ଲେଖନୀ-ପାତ୍ର ଧରିଥିବା ଶୁକ୍ଳବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ଜଣେ ନଗରର ଦୁଷ୍ଟତା ପାଇଁ ଶୋକ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ କପାଳରେ ଚିହ୍ନ ଦିଅନ୍ତି। ଅବଶିଷ୍ଟମାନେ ଧର୍ମଧାମଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବଧ କରାଯାଆନ୍ତି। ଯିହିଜିକଲ ମୁହଁ ମାଡ଼ି ପଡ଼ନ୍ତି ଓ ପଚାରନ୍ତି କେହି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବେ କି ନାହିଁ।
9 1ତତ୍ପରେ ସେ ମୋʼ କର୍ଣ୍ଣଗୋଚରରେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକି କହିଲେ, “ହେ ନଗରର ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକମାନେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ବିନାଶକ ଅସ୍ତ୍ର ହସ୍ତରେ ଧରି ନିକଟକୁ ଆସ।”
2ସେତେବେଳେ ଉତ୍ତରାଭିମୁଖ ଉପର ଦ୍ଵାର ଆଡ଼ୁ ଛଅ ଜଣ ପୁରୁଷ ଆସିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ପ୍ରଳୟକାରୀ ଅସ୍ତ୍ର ହସ୍ତରେ ଧରିଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଶୁକ୍ଲ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିଲେ ଓ ତାହାଙ୍କ କଟିଦେଶରେ ଲେଖକର ମଶୀଆଧାର ଥିଲା। ସେମାନେ ଆସି ପିତ୍ତଳମୟ ବେଦିର ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଠିଆ ହେଲେ।
3ଆଉ ଯେଉଁ କିରୂବ ଉପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମହିମା ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା, ତହିଁରୁ ତାହା ଉଠି ଗୃହର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲା। ପୁଣି ସେ ଶୁକ୍ଲ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ଓ କଟିଦେଶରେ ଲେଖକର ମଶୀଆଧାରଧାରୀ ସେହି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
4ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଯିରୂଶାଲମ ନଗର ମଧ୍ୟଦେଇ ଯାଅ, ପୁଣି ସେଠାରେ କୃତ ସମସ୍ତ ଘୃଣ୍ୟ କର୍ମ ସକାଶୁ ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ନିଃଶ୍ଵାସ ଓ କ୍ରନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କପାଳରେ ଚିହ୍ନ ଦିଅ।” a a v4 ଯେଉଁମାନେ ରକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ଚିହ୍ନିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହିମାନେ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗର ପାପରେ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ — ଯାହା ପିତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ କରେ, ତାହା ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ସନ୍ତାନମାନେ ଶୋକ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରନ୍ତି।
5ଆଉ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେ ମୋʼ କର୍ଣ୍ଣଗୋଚରରେ କହିଲେ, “ତାହାର ପଛେ ପଛେ ନଗର ମଧ୍ୟଦେଇ ଯାଇ ଆଘାତ କର। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଦୟା ନ କରୁ, ଅନୁକମ୍ପା ପ୍ରକାଶ ନ କର। 6ବୃଦ୍ଧ, ଯୁବକ, ଯୁବତୀ, ଶିଶୁ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କର। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କଠାରେ ଏହି ଚିହ୍ନ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର ନାହିଁ। ମୋହର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କର।” ତହୁଁ ସେମାନେ ଗୃହ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
7ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଗୃହକୁ ଅଶୁଚି କର, ପ୍ରାଙ୍ଗଣସବୁ ହତ ଲୋକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ଯାଅ!” ତହୁଁ ସେମାନେ ବାହାରକୁ ଯାଇ ନଗରରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
8ସେମାନେ ଆଘାତ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ଏକାକୀ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲି। ତେଣୁ ମୁଁ ମୁହଁ ମାଡ଼ି ପଡ଼ି କ୍ରନ୍ଦନ କରି କହିଲି, “ହାୟ, ହେ ସର୍ବାଧିପତି ପିତା! ଆପଣ ଯିରୂଶାଲମ ଉପରେ ଆପଣଙ୍କ କୋପ ଢାଳିବା ସମୟରେ କʼଣ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶକୁ ବିନାଶ କରିବେ?”
9ସେତେବେଳେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଯିହୂଦା ବଂଶର ଅପରାଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବୃହତ୍। ଦେଶ ରକ୍ତପାତରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୁଣି ନଗର ଅନ୍ୟାୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, କାରଣ ସେମାନେ କହନ୍ତି, ‘ଈଶ୍ଵର ଦେଶକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଅଛନ୍ତି; ଈଶ୍ଵର ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।’ 10ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରିବା ନାହିଁ କିମ୍ବା ଅନୁକମ୍ପା କରିବା ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ଆଚରଣର ଫଳ ସେମାନଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ବର୍ତ୍ତାଇବା।”
11ତତ୍ପରେ ଶୁକ୍ଲ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ଓ କଟିଦେଶରେ ଲେଖକର ମଶୀଆଧାରଧାରୀ ସେହି ପୁରୁଷ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ଆପଣ ମୋତେ ଯେରୂପ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ସେରୂପ ମୁଁ କରିଅଛି।”