Ang Timaan sa Kaluoy sa Amahan
Unom ka lalaki nga may mga hinagiban gipatawag sa atong Amahan, ug usa nga nagsul-ob og lino nga may sudlanan sa panulat nagmarka sa agtang sa tanan nga nagsubo tungod sa daotan sa siyudad. Ang uban gipamatay, sugod sa santuwaryo. Mihapa si Ezekiel ug nangutana kon aduna bay mahibilin.
9 1Unya misinggit siya sa akong pagdungog sa makusog nga tingog, “Duol kamo, mga magbalantay sa siyudad, ang matag usa magdala sa iyang hinagiban sa paglaglag diha sa iyang kamot.”
2Unom ka lalaki ang miabot gikan sa ibabaw nga ganghaan nga nag-atubang sa amihan, ang matag usa nagdala sa makamatay nga hinagiban diha sa iyang kamot; uban kanila ang usa ka lalaki nga nagsul-ob ug lino, nga may sudlanan sa pagsulat sa iyang kiliran. Misulod sila ug mibarog tapad sa halaran nga tumbaga.
3Ang himaya sa atong Amahan mibangon gikan sa ibabaw sa kerubin diin kini nahimutang, ngadto sa pultahan sa balay. Mitawag siya sa lalaki nga nagsul-ob ug lino nga may sudlanan sa pagsulat sa iyang kiliran.
4Ug ang atong Amahan miingon kaniya, “Lakaw latas sa siyudad sa Jerusalem ug timan-i ang mga agtang niadtong nanghupaw ug nag-agulo tungod sa tanang mga kangil-aran nga nahimo didto.” a a v4 Kadtong gitiman-an alang sa kaluwasan mao kadtong mga kasingkasing nangadugmok tungod sa sala nga naglibot kanila — ang atong Amahan nagluwas ug nagtimaan sa mga anak nga nagsubo sa nagpasubo kaniya.
5Sa uban miingon siya sa akong pagdungog, “Lakaw kamo latas sa siyudad sunod kaniya ug pamatay. Ayaw tugoti nga maluoy ang inyong mata, ayaw pagpakita ug kalooy. 6Mga tigulang nga lalaki, mga batan-ong lalaki, mga batan-ong babaye, mga bata, mga babaye—patya silang tanan. Apan ayaw hilabti si bisan kinsa nga may timaan. Sugdi sa akong balaang dapit.” Busa nagsugod sila sa mga tigulang nga atbang sa balay.
7Unya miingon siya kanila, “Hugawi ang balay, pun-a ang mga hawanan sa mga patay. Lakaw!” Busa nanggawas sila ug nagpamatay sa mga tawo sa siyudad.
8Samtang nagpamatay sila, nahibilin ako nga nag-inusara. Mihapa ako ug mituaw, “Ah, Soberanong Amahan! Laglagon mo ba ang tanang nahibilin sa Israel samtang gibubo mo ang imong kapungot sa Jerusalem?”
9Unya miingon siya kanako, “Dako kaayo ang sala sa balay sa Israel ug sa Juda. Ang yuta napuno sa pag-ula ug dugo, ang siyudad napuno sa inhustisya, kay sila nag-ingon, ‘Gibiyaan sa Dios ang yuta; ang Dios wala makakita.’ 10Alang kanako, dili ko sila luwason o kaluy-an. Ipahamtang ko ang ilang binuhatan sa ilang kaugalingong mga ulo.”
11Unya ang lalaki nga nagsul-ob ug lino nga may sudlanan sa pagsulat sa iyang kiliran mibalita, “Nabuhat ko na ang sumala sa imong gisugo kanako.”
