حزقيل 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹ڇهين سال، ڇهين مهيني، پنجين تاريخ تي، جڏهن آءٌ پنهنجي گھر ۾ ويٺو هوس ۽ يهوداه جا بزرگ منهنجي اڳيان ويٺا هئا، تڏهن سڀ تي حاڪم پيءُ جو هٿ اتي مون تي اچي پيو. ²مون نهاريو تہ هڪ شڪل ڏٺم جيڪا باھ جهڙي هئي: سندس ڪمر جهڙي شيءِ کان هيٺ باھ هئي، ۽ ڪمر کان مٿي چمڪندڙ ڌاتوءَ جهڙي روشني هئي. ³هن هٿ جهڙي شيءِ ڊگھي ڪري مون کي مٿي جي وارن جي هڪ لٽ کان پڪڙيو، ۽ اسان جي پيءُ جي روح مون کي زمين ۽ آسمان جي وچ ۾ مٿي کڻي، اسان جي پيءُ جي ڏيکاريل رويائن ۾ يروشلم ۾ آندو—اندر واري دروازي جي در تائين، جيڪو اتر طرف هو، جتي حسد جو بت بيٺل هو، جيڪو حسد کي ڀڙڪائي ٿو. ⁴اتي اسان جي پيءُ جو جلوو هو، انهيءَ رويا جهڙو جيڪا مون واديءَ ۾ ڏٺي هئي.

⁵پوءِ هن چيو تہ ”اي ابنِ آدم، اتر ڏانهن نهار.“ سو مون نهاريو تہ قربانگاھ جي دروازي کان اتر طرف، در وٽ، هي حسد جو بت هو.

⁶هن مون کي چيو تہ ”اي ابنِ آدم، ڇا تون ڏسين ٿو تہ اهي ڇا ڪري رهيا آهن—اسرائيل جو گھراڻو هتي ڪيڏا وڏا نفرت جوڳا ڪم ڪري ٿو، جيڪي مون کي منهنجي مقدس جاءِ کان پري ڪن ٿا؟ پر تون وري ان کان بہ وڏا نفرت جوڳا ڪم ڏسندين.“

⁷هن مون کي صحن جي دروازي وٽ آندو؛ مون نهاريو تہ ڀت ۾ هڪ سوراخ هو.

⁸هن مون کي چيو تہ ”اي ابنِ آدم، ڀت کوٽي لنگھ.“ سو مون ڀت کوٽي تہ هڪ دروازو هو.

⁹هن مون کي چيو تہ ”اندر وڃ ۽ ڏس تہ اهي هتي ڪهڙا بڇڙا نفرت جوڳا ڪم ڪري رهيا آهن.“

¹⁰سو آءٌ اندر ويس ۽ نهاريم تہ چوڌاري ڀت تي هر قسم جي رينگندڙ جاندار ۽ نفرت جوڳي جانور جا، ۽ اسرائيل جي سڀني بتن جا ٺاهيل نقش هئا. ¹¹اسرائيل جي گھراڻي جا ستر بزرگ انهن جي اڳيان بيٺا هئا، ۽ انهن جي وچ ۾ شافان جو پٽ ياازنياه بيٺو هو؛ هر هڪ جي هٿ ۾ پنهنجو بخوردان هو، ۽ خوشبودار بخور جو ڪڪر مٿي چڙهي رهيو هو.

¹²هن مون کي چيو تہ ”اي ابنِ آدم، ڇا تو ڏٺو آهي تہ اسرائيل جي گھراڻي جا بزرگ اونداهيءَ ۾ ڇا ٿا ڪن، هر هڪ پنهنجي ڪوريل بت جي ڪوٺيءَ ۾؟ ڇاڪاڻ تہ اهي چون ٿا تہ ’خدا اسان کي نہ ٿو ڏسي؛ خدا ملڪ کي ڇڏي ڏنو آهي.‘“ ^a a v12 هي بيوفا اسرائيل جا لفظ آهن—جيڪي چون ٿا تہ اسان جو پيءُ نہ ٿو ڏسي نڪي پرواه ٿو ڪري. هي سڀ کان پراڻو ڪوڙ آهي تہ پيءُ پري ۽ غير حاضر آهي. هو سڀ ڪجھ ڏسي ٿو؛ تنهنڪري ئي ڏک ٿو ڪري. ¹³هن مون کي چيو تہ ”وري ڦر، تہ تون انهن کان بہ وڌيڪ نفرت جوڳا ڪم ڏسندين جيڪي اهي ڪري رهيا آهن.“

¹⁴هن مون کي اسان جي پيءُ جي گھر جي اتر واري دروازي جي در وٽ آندو، جتي عورتون تموز لاءِ روئنديون ويٺيون هيون. ^b b v14 تموز بابل جو هڪ ديوتا هو، جنهن جا پوڄاري سندس فرضي موسمي موت جو ماتم ڪندا هئا. عورتن هيءَ بت‌پرستيءَ جي رسم اسان جي پيءُ جي هيڪل جي دروازي تي ئي ڪئي.

¹⁵هن مون کي چيو تہ ”اي ابنِ آدم، ڇا تو هي ڏٺو آهي؟ وري ڦر؛ تون انهن کان بہ وڏا نفرت جوڳا ڪم ڏسندين.“

¹⁶هن مون کي اسان جي پيءُ جي گھر جي اندرئين صحن ۾ آندو؛ هيڪل جي دروازي وٽ، برآمدي ۽ قربانگاھ جي وچ ۾، اٽڪل پنجويھہ ماڻھو هئا، جن جون پٺيون هيڪل ڏانهن ۽ منهن اوڀر ڏانهن هئا، ۽ اهي اوڀر ۾ سج کي سجدو ڪري رهيا هئا.

¹⁷هن مون کي چيو تہ ”اي ابنِ آدم، ڇا تو هي ڏٺو آهي؟ ڇا يهوداه جي گھراڻي لاءِ اهو ننڍو ڪم آهي جو هتي اهي نفرت جوڳا ڪم ڪن ٿا، جو وري ملڪ کي ظلم سان ڀرين ٿا ۽ مون کي بار بار ڪاوڙائين ٿا؟ ڏس، اهي ٽاري کي پنهنجي نڪ ڏانهن ٿا ڪن. ^c c v17 ٽاري کي نڪ ڏانهن ڪرڻ ممڪن آهي تہ بت‌پرستيءَ جي عبادت جي هڪ اشاري ڏانهن اشارو هجي؛ ان جو صحيح مطلب پڪو ناهي. ¹⁸تنهنڪري آءٌ بہ ڪاوڙ ۾ ڪم ڪندس. منهنجي اک ڇڏي نہ ڏيندي، نڪي آءٌ رحم ڪندس. جيتوڻيڪ اهي منهنجي ڪنن ۾ وڏي آواز سان رڙيون ڪن، تڏهن بہ آءٌ کين نہ ٻڌندس.“