Ny Famantarana ny Volo Nipariaka

Manaratsy ny lohany sy ny volomasony amin'ny sabatra izy ary mizara ny volo araka ny lanjany, ny ampahatelony tsirairay may, voatsapaka na voaely ho andron'ny tanàna. Rayntsika milaza fa Jerosalema, napetraka eo afovoan'ny firenena, dia nikomy mihoatra noho izy ireo.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–17

Toko 5.

«Ary ianao, ry zanak’olona, makà sabatra maranitra ho toy ny hety fanetezan’ny mpanety, ka alefaso eo ambonin’ny lohanao sy ny volombavanao izany. Rehefa afaka izany dia makà mizana ka zarao ny volo. Dory amin’ny afo ao anatin’ny tanàna ny ampahatelon’ny volo, rehefa tapitra ny andron’ny fahirano. Makà ny ampahatelony koa ka vonoy amin’ny sabatra manodidina ny tanàna. Ary ampitaho amin’ny rivotra ny ampahatelony, dia Izaho no hanatsoaka sabatra hanaraka azy ireo. Ary makà vitsivitsy amin’ireo ka afatory ao amin’ny rantsan’akanjonao. Makà indray amin’ireo, ka atopazy ao amin’ny afo ary dory ao. Avy eo no hielezan’ny afo ho amin’ny taranak’i Israely manontolo.

Izao no lazain’ny Ray Tompo Manjaka: Izao no Jerosalema. Napetrako teo afovoan’ny firenena izy, ary tany maro no manodidina azy. Fa nikomy tamin’ny fitsipiko tamin’ny ratsy mihoatra noho ny firenena izy, ary tamin’ny didiko mihoatra noho ny tany manodidina azy; satria nolavin’izy ireo ny fitsipiko, ary tsy nandehanan’izy ireo ny didiko.»

Koa izao no lazain’ny Ray Tompo Manjaka: «Satria nikomy mihoatra noho ny firenena manodidina anao ianao, ka tsy nandeha tamin’ny didiko na nitandrina ny fitsipiko, ary na dia ny fitsipin’ny firenena manodidina anao aza tsy nataonao, dia izao no lazain’ny Ray Tompo Manjaka: “Indro, Izaho ihany no manohitra anao, ary hanatanteraka fitsarana aminao eo imason’ny firenena. Noho ny zava-betaveta rehetra nataonao dia hataoko aminao izay tsy mbola nataoko taloha ary tsy hataoko intsony. Ka ny ray aman-dreny dia hihinana ny zanany eo aminao, ary ny zanaka hihinana ny ray aman-dreniny. Hanatanteraka fitsarana aminao Aho ary hampiparitra amin’ny rivotra rehetra ny sisanao rehetra.”

«Raha velona Aho, hoy ny Ray Tompo Manjaka, satria nandoto ny toerako masina ianao tamin’ny zavatra maharikoriko rehetra sy ny fanao betaveta, dia Izaho ihany no hiala aminao; tsy hitahiry olona Aho, ary tsy hiantra. “Ny ampahatelon’ny aminao dia ho faty amin’ny areti-mandringana na ny mosary eo aminao; ny ampahatelo kosa hianjera amin’ny sabatra manodidina anao; ary ny ampahatelo dia hampiparitahiko amin’ny rivotra rehetra, ka hanenjika azy Aho amin’ny sabatra voasarika.

«Dia hitsahatra ny fahatezerako, ary hovokisako aminy ny fahavinirako ka hiadanako. Ary ho fantany fa Izaho, Rainy, no niteny tamin’ny fialonako, rehefa lany aminy ny fahatezerako.

«Ary hataoko simba sy henatra ianao eo amin’ny firenena manodidina anao, eo imason’ny mpandalo rehetra. Ho henatra sy fanesoana, fampitandremana sy fahatahorana ho an’ny firenena manodidina anao ianao, rehefa manatanteraka fitsarana aminao amin’ny fahatezerana sy fahavinirana ary fananarana mirehitra Aho. Izaho, Rainao, no niteny. Rehefa mandefa aminao ny zana-tsipìka mahafaty amin’ny mosary Aho, izay alefa handringanana anao, dia hampitombo ny mosary aminao Aho, ary hotapahiko ny famatsiana sakafo anao. Hampandrenesiko mosary sy bibidia aminao, ka hahatonga anao tsy manan-janaka izy ireo. Areti-mandringana sy ra mandriaka no handalo aminao, ary hitondra sabatra hamely anao Aho. Izaho, Rainao, no niteny.”»