Naimprinta Na

Ezequiel 5 FHB Father's Heart Bible™

15% nga diskwento sa imo una nga pagbakal →
Libro

Ang Tanda sang Nagwarasik nga Buhok

Ginaahit niya ang iya ulo kag bungot sang espada kag ginabahin ang buhok suno sa timbang, ang kada ikatlo ginasunog, ginahampak ukon ginapalapta subong kapalaran sang banwa. Nagasiling ang aton Amay nga ang Jerusalem, nga ginbutang sa tunga sang mga nasyon, mas daku ang pagpanalaban sangsa ila.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 1–17

Kapitulo 5.

“Ikaw, anak sang tawo, magkuha ka sang matalom nga espada subong sang labaha sang manugbarbero kag ipaagi mo ini sa imo ulo kag sa imo burangos. Niyan magkuha ka sang timbangan kag bahinon mo ang buhok. Sunoga ang ikatlo nga bahin sa kalayo sa sulod sang siudad kon matapos na ang mga adlaw sang pagkibon. Kuhaa ang ikatlo nga bahin, labaon mo ini sang espada sa palibot sang siudad. Iwarasik ang ikatlo nga bahin sa hangin, kag magabunot ako sang espada sa pagtapod sa ila. Kag magkuha ka sang pila ka buhok sa ila kag ihigot mo ini sa mga pilo sang imo bayo. Kuhaa liwat ang pila sini, ihaboy mo sa kalayo, kag sunoga sila didto. Gikan didto magalapnag ang kalayo sa bug-os nga panimalay sang Israel.’

Amo ini ang ginasiling sang Soberano nga Amay: Amo ini ang Jerusalem. Ginbutang ko sia sa tunga sang mga pungsod, nga may mga kadutaan sa palibot niya. Apang nagrebelde sia batok sa akon mga sugo nga labi pa kalaut sang sa mga pungsod, kag batok sa akon mga palatukoran nga labi pa sang sa mga kadutaan sa palibot niya; kay ginsikway nila ang akon mga sugo kag wala nila ginsunod ang akon mga palatukoran.

Gani ang Soberano nga Amay nagasiling: “Tungud kay labi pa kamo karebelyon sang sa mga pungsod sa palibot ninyo, nga wala nagasunod sa akon mga palatukoran ukon wala nagatuman sang akon mga sugo, nga wala gani nagahimo suno sa mga sugo sang mga pungsod sa palibot ninyo, busa ang Soberano nga Amay nagasiling: ‘Yari karon, ako gid mismo batok sa imo, kag magahimo ako sang mga paghukom sa tunga mo sa atubangan sang mga pungsod. Tungud sa tanan mo nga makangilil-ad nga mga butang himuon ko sa tunga mo ang wala ko pa gid mahimo kag ang indi ko na gid liwat himuon. Gani magakaon ang mga ginikanan sang ila mga anak sa tunga mo, kag magakaon ang mga anak sang ila mga ginikanan. Magahimo ako sang mga paghukom sa imo kag iwarasik ko ang tanan mo nga mabilin sa tagsa ka hangin.’

“Subong nga buhi ako, nagasiling ang Soberano nga Amay, tungud kay ginhigkoan mo ang akon santuaryo sang tanan mo nga makangilil-ad nga mga butang kag makangilil-ad nga mga buhat, ako gid mismo magalikaw; indi ako magkalooy sa bisan kay sin-o kag indi ako magpakita sang kaawa. ‘Ang ikatlo nga bahin sa imo magakalamatay sa kamatay ukon sa gutom sa tunga mo; ang ikatlo nga bahin magakalaplak sa espada sa palibot mo; ang ikatlo nga bahin iwarasik ko sa tagsa ka hangin, nga ginalagas sila sang nabunot nga espada.

“Niyan matapos ang akon kaakig, kag paumpawan ko ang akon kasingkal batok sa ila kag malugpayan ako. Kag mahibaloan nila nga ako, nga ila Amay, naghambal sa akon kabalaka, kon mapakita ko na ang akon kasingkal sa ila.

“Himuon ko ikaw nga kagun-oban kag kahuluy-an sa tunga sang mga pungsod sa palibot mo, sa atubangan sang tanan nga nagaagi. Mangin kahuluy-an ka kag talamayon, isa ka paandam kag kahadlokan sa mga pungsod sa palibot mo, kon himuon ko ang mga paghukom sa imo sa kaakig, kasingkal, kag mabangis nga mga pagsabdong. Ako, nga imo Amay, naghambal. Kon ipana ko sa imo ang makamamatay nga mga pana sang gutom, nga ginpadala sa paglaglag sa imo, dugangan ko pa gid ang gutom kag utdon ko ang imo tig-ululanon sang pagkaon. Magapadala ako sang gutom kag mapintas nga mga sapat batok sa imo; pagabayaan ka nila nga wala sing anak. Magalapnag sa imo ang kamatay kag ang pag-ula sang dugo, kag magadala ako sang espada batok sa imo. Ako, nga imo Amay, naghambal.’”