په جلاوطنۍ باندې آسمانونه پرانستل شول
په بابل کې جلاوطنو ته د قضاوت او جلال رؤياوې — او دا وعده چې زموږ پلار به پخپله هغه څه وکړي چې شپانه يې په کولو پاتې راغلل: خپله تيتوپرک شوې رمه به راټوله کړي.
1 1په دېرشم کال کښې، په څلورمه مياشت کښې، د مياشتې په پينځمه ورځ، کله چې زۀ د کِبار د سيند په غاړه د جلاوطنو په مينځ کښې وم، نو آسمانونه پرانستل شول او ما د زمونږ پلار رويتونه وليدل. a a v1 دېرشم کال ډېر ممکنه د حزقى ايل خپل عُمر وو — هغه کال چې کاهنان به د رواج مطابق د خُدائ پاک کور په خدمت کښې داخليدل.
2د مياشتې په پينځمه ورځ — دا د بادشاه يهوياکين د جلاوطنۍ پينځم کال وو، 3د زمونږ پلار کلام سيده حزقى ايل کاهن، د بوزى زوئ ته راغلو، د بابليانو په مُلک کښې د کِبار د سيند په غاړه؛ هلته د زمونږ پلار لاس په هغۀ باندې وو.
4ما وکتل: د شمال د طرف نه يو ژور طوفان راغلو — يوه لويه وريځ، اور چې بريښېدو، او چاپېره تېز رڼا. د اور دننه، داسې څۀ شے لکه ځلېدونکې فلز، 5او دننه د څلورو ژوندو مخلوقاتو شکل وو. دا د هغوئ صورت وو: د هغوئ د اِنسان شکل وو، 6خو هر يوۀ ته څلور مخونه وُو، او هر يوۀ ته څلور وزرونه وُو. 7د هغوئ پښې سمې وې، او د هغوئ د پښو تلى لکه د سخى سُم وُو، چې لکه د صفا شوى پيتل ځلېدل. 8د هغوئ د وزرونو لاندې د څلورو طرفونو نه د اِنسان لاسونه وُو؛ ټولو څلورو ته مخونه او وزرونه وُو، 9او د هغوئ وزرونه يو له بل سره نښتى وُو؛ هر يو به سيده مخ ته تلو، چې کله به حرکت کول نو مخ به يې نۀ اړولو.
10د هغوئ د مخونو حقله دا وه: هر يوۀ ته په څلورو کښې د اِنسان مخ وو، ښى طرف ته د زمرى مخ، کيڼ طرف ته د غوائ مخ، او هر يوۀ ته د عقاب مخ وو. 11د هغوئ مخونه داسې وُو. د هغوئ وزرونه پورته غوړېدلى وُو؛ هر يوۀ ته دوه وزرونه وُو چې دواړو طرفونو ته د بل سره نښتى وُو، او دوه چې د هغۀ بدن يې پټولو. 12هر يو به سيده مخ ته تلو. چرته چې به روح تلو، هغوئ به هلته تلل، چې کله به حرکت کول نو مخ به يې نۀ اړولو. 13دا ژوندى مخلوقات داسې ښکارېدل لکه د اور سوزېدونکى سکروټې، لکه مشعلونه. اور د هغوئ په مينځ کښې راتلو او تلو؛ دا تېز وو، او بريښنا ترې راوتله. 14او دا ژوندى مخلوقات لکه د بريښنا د رڼا په شان راتلل او تلل.
15کله چې ما ژوندو مخلوقاتو ته وکتل، نو ما د هر يوۀ سره په زمکه باندې د هغۀ د څلورو مخونو سره يو پايه وليدو. 16د پايو صورت او جوړښت دا وو: دا لکه زبرجد ځلېدل، ټول څلور يو شان وُو، او هر يو داسې ښکارېدو لکه پايه د پايې په مينځ کښې. 17کله چې به هغوئ حرکت کولو، نو کومو څلورو طرفونو ته چې به مخلوقات مخ وُو هغو طرفونو ته به تلل؛ کله چې به مخلوقات تلل نو پايې به مخ نۀ اړولو. 18د هغوئ غاړې اوچتې او هيبتناکې وې، او ټولو څلورو غاړو ته چاپېره سترګې ډکې وې. 19کله چې به ژوندو مخلوقاتو حرکت کولو، نو د هغوئ سره پايې به هم حرکت کولو؛ کله چې به مخلوقات د زمکې نه پورته کېدل، نو پايې به هم پورته کېدلې. 20چرته چې به روح تلو، هغوئ به هلته تلل، او پايې به د هغوئ سره پورته کېدلې، ځکه چې د ژوندو مخلوقاتو روح په پايو کښې وو. 21کله چې به مخلوقات حرکت کولو، نو پايې به هم حرکت کولو؛ کله چې به هغوئ ولاړ وُو، نو پايې به هم ولاړې وې؛ کله چې به هغوئ د زمکې نه پورته کېدل، نو پايې به د هغوئ سره پورته کېدلې، ځکه چې د ژوندو مخلوقاتو روح په پايو کښې وو.
22د ژوندو مخلوقاتو د سرونو نه پاس د يوې فضا شکل وو، چې لکه هيبتناکه بلور ځلېدو، او د هغوئ د سرونو نه پاس غوړېدلے وو. 23د فضا لاندې د هغوئ وزرونه سيده يو بل ته غوړېدلى وُو؛ هر يوۀ ته دوه وُو چې د هغۀ بدن يې پټولو. 24کله چې به هغوئ حرکت کولو، نو ما د هغوئ د وزرونو آواز اورېدو — لکه د ډېرو اوبو ګړز، لکه د قادرِ مُطلق آواز، داسې شور لکه د لښکر آواز. کله چې به هغوئ ولاړ وُو، نو خپل وزرونه به يې ښکته کول.
25د هغوئ د سرونو نه پاس د فضا د پاسه نه يو آواز راغلو؛ کله چې به هغوئ ولاړ وُو، نو خپل وزرونه به يې ښکته کول. 26د هغوئ د سرونو نه پاس د فضا د پاسه د يو تخت شکل وو، چې په صورت کښې لکه نيلم وو؛ او د تخت د شکل نه پاس داسې يو شکل ناست وو چې د اِنسان صورت يې وو. 27چې کوم شے يې د ملا نه پورته داسې ښکارېدو، ما داسې څۀ وليدل لکه ځلېدونکې فلز چې په اور باندې چاپېره راچاپېر وو؛ او چې کوم شے يې د ملا نه ښکته داسې ښکارېدو، ما داسې څۀ وليدل لکه اور، او چاپېره يې تېزه رڼا وه. 28د هغۀ چاپېره رڼا داسې وه لکه په بارانى وريځو کښې د بوقزه رنګ. د زمونږ پلار د لوئۍ شکل داسې ښکارېدو. دا چې ما وليدل، نو زۀ په مخ پرېوتم او ما يو آواز واورېدو چې ما ته يې خبرې کولې. b b v28 د حزقى ايل د تخت رويت د زمونږ پلار لوئى ده — هم هغه تخت چې يوحنا وروستو په آسمان کښې وليدو (مکاشفه ۴)، چې د بوقزه رنګ ترې چاپېره وو کوم چې د هغۀ د لوظ رحم را په ياد کوى.
