حزقيل 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ٽيهين سال جي چوٿين مهيني جي پنجين تاريخ تي، جڏهن آءٌ ڪبار نديءَ وٽ جلاوطنن ۾ هوس، تڏهن آسمان کلي ويا ۽ مون اسان جي پيءُ جا ڏيک ڏٺا. ^a a v1 ٽيهون سال گهڻو ڪري حزقيل جي پنهنجي عمر جو سال هو، يعني اهو سال جنهن ۾ ڪاهن روايت موجب هيڪل جي خدمت ۾ داخل ٿيندا هئا.

²مهيني جي پنجين تاريخ هئي، اهو بادشاهه يهوياڪين جي جلاوطنيءَ جو پنجون سال هو، ³بابل وارن جي ملڪ ۾ ڪبار نديءَ وٽ ڪاهن حزقيل ڏانهن، جيڪو بوزيءَ جو پٽ هو، اسان جي پيءُ جو ڪلام سڌو آيو؛ اتي اسان جي پيءُ جو هٿ مٿس هو.

⁴مون نهاريو تہ اتر کان هڪ طوفاني واءُ آيو، وڏو ڪڪر، چمڪندڙ باھ، ۽ چوڌاري تيز روشني. باھ جي اندر ڪا شيءِ چمڪندڙ ڌاتو جهڙي هئي، ⁵ان جي اندر چئن جيئرن جاندارن جهڙو ڏيک هو. سندن صورت هيءَ هئي: سندن شڪل انسان جهڙي هئي، ⁶پر هر هڪ کي چار منهن هئا، ۽ هر هڪ کي چار پر هئا. ⁷سندن ٽنگون سڌيون هيون، ۽ سندن پيرن جا تلوا گابي جي کر جهڙا هئا، گهسيل پيتل وانگر چمڪندڙ. ⁸سندن پرن هيٺان چئني پاسن کان انساني هٿ هئا؛ چئني کي منهن ۽ پر هئا، ⁹سندن پر هڪ ٻئي سان ڳنڍيل هئا؛ هر هڪ سڌو اڳتي هليو ٿي، هلڻ مهل نہ ڦريو ٿي.

¹⁰سندن منهن هيئن هئا: چئني مان هر هڪ جو انسان جهڙو منهن هو، ساڄي پاسي شينهن جو منهن، کٻي پاسي ڏاند جو منهن، ۽ هر هڪ جو عقاب جو منهن بہ هو. ¹¹سندن منهن اهڙا هئا. سندن پر مٿي ڏانهن کليل هئا؛ هر هڪ جا ٻه پر ٻنهي پاسن کان ٻئي جي پرن سان ڳنڍيل هئا، ۽ ٻه پر سندس بدن کي ڍڪيندا هئا. ¹²هر هڪ سڌو اڳتي هليو. جتي روح وڃڻ چاهيندو هو، اتي اهي ويندا هئا، ۽ هلڻ مهل نہ ڦرندا هئا. ¹³جيئرن جاندارن جو ڏيک ٻرندڙ باھ جي ڪوئلن جهڙو هو، مشعلن جهڙو. باھ انهن جي وچ ۾ اڳتي پوئتي ٿي ڦري؛ اها چمڪندڙ هئي، ۽ ان مان بجليون نڪرنديون هيون. ¹⁴جيئرا جاندار بجليءَ جي چمڪن وانگر اڳتي پوئتي ڊوڙندا هئا.

¹⁵جڏهن مون جيئرن جاندارن ڏانهن نهاريو، تڏهن هر هڪ جي ڀرسان زمين تي هڪ ڦيٿو ڏٺو، جنهن جا چار منهن هئا. ¹⁶ڦيٿن جو ڏيک ۽ جوڙجڪ هيءَ هئي: اهي پکراج وانگر چمڪندا هئا، چارئي هڪجهڙا هئا، ۽ هر هڪ ائين پئي لڳو ڄڻ ڦيٿي اندر ڦيٿو هجي. ¹⁷جڏهن اهي هلندا هئا، تڏهن جاندارن جي منهن ڪيل چئن طرفن مان ڪنهن بہ طرف هلندا هئا؛ جاندارن جي هلڻ مهل ڦيٿا نہ ڦرندا هئا. ¹⁸سندن گهيرا ڊگها ۽ خوفناڪ هئا، ۽ چارئي گهيرا چوڌاري اکين سان ڀريل هئا. ¹⁹جڏهن جيئرا جاندار هلندا هئا، تڏهن سندن ڀرسان ڦيٿا بہ هلندا هئا؛ جڏهن جاندار زمين تان مٿي ٿيندا هئا، تڏهن ڦيٿا بہ مٿي ٿيندا هئا. ²⁰جتي روح وڃڻ چاهيندو هو، اتي اهي ويندا هئا، ۽ ڦيٿا بہ انهن سان گڏ مٿي ٿيندا هئا، ڇاڪاڻ تہ جيئرن جاندارن جو روح ڦيٿن ۾ هو. ²¹جڏهن جاندار هلندا هئا، تڏهن ڦيٿا بہ هلندا هئا؛ جڏهن اهي بيهندا هئا، تڏهن ڦيٿا بہ بيهندا هئا؛ جڏهن اهي زمين تان مٿي ٿيندا هئا، تڏهن ڦيٿا بہ انهن سان گڏ مٿي ٿيندا هئا، ڇاڪاڻ تہ جيئرن جاندارن جو روح ڦيٿن ۾ هو.

²²جيئرن جاندارن جي مٿن مٿان هڪ فضا جهڙي شيءِ هئي، خوفناڪ بلور وانگر چمڪندڙ، سندن مٿن مٿان پکڙيل. ²³فضا هيٺان سندن پر هڪ ٻئي ڏانهن سڌا ڊگهيل هئا؛ هر هڪ کي ٻه پر هئا جيڪي سندس بدن کي ڍڪيندا هئا. ²⁴جڏهن اهي هلندا هئا، تڏهن مون سندن پرن جو آواز ٻڌو، وڏن پاڻين جي گوڙ جهڙو، قادر مطلق جي آواز جهڙو، لشڪر جي شور جهڙي هلچل. جڏهن اهي بيهندا هئا، تڏهن پنهنجا پر هيٺ ڪري ڇڏيندا هئا.

²⁵سندن مٿن مٿان فضا جي مٿان کان هڪ آواز آيو؛ جڏهن اهي بيهندا هئا، تڏهن پنهنجا پر هيٺ ڪري ڇڏيندا هئا. ²⁶سندن مٿن مٿان فضا جي مٿان نيلم جهڙي ڏيک وارو تخت جهڙي هڪ شيءِ هئي؛ ۽ انهيءَ تخت جهڙي شيءِ جي مٿان انسان جهڙي ڏيک وارو ڪو ويٺل هو. ²⁷سندس ڪمر جهڙي شيءِ کان مٿي مون چمڪندڙ ڌاتو جهڙي شيءِ ڏٺي، جنهن جي چوڌاري باھ هئي؛ ۽ ڪمر جهڙي شيءِ کان هيٺ مون باھ جهڙي شيءِ ڏٺي، ۽ سندس چوڌاري تيز روشني هئي. ²⁸سندس چوڌاري چمڪ برسات جي ڪڪرن ۾ قوس قزح جهڙي هئي. اسان جي پيءُ جي جلوي جو ڏيک ائين هو. اهو ڏسي آءٌ منهن ڀر ڪري پيس ۽ مون پاڻ سان ڳالهائيندڙ هڪ آواز ٻڌو. ^b b v28 حزقيل جو تخت وارو ڏيک اسان جي پيءُ جو جلوو آهي، اهو ساڳيو تخت جيڪو يوحنا بعد ۾ آسمان ۾ ڏسي ٿو (مڪاشفو 4)، جنهن جي چوڌاري قوس قزح آهي جيڪا سندس عهد جي رحم کي ياد ڏياري ٿي.