జ్ఞాపకము చేసికొనుము, మన తండ్రీ
బ్రతికి మిగిలినవారు కలిసి మాట్లాడుతూ మిగిలినదేమిటో లెక్కిస్తారు: తమ సొంత నీళ్ళను కొనుక్కోవడం, దాసులు తమను ఏలడం, స్త్రీలు చెరచబడడం, పెద్దలు అవమానించబడడం, నాట్యం దుఃఖంగా మారడం. వారు పాపాన్ని ఒప్పుకుంటారు, మన తండ్రి నిత్యం ఏలుతున్నాడని ఒప్పుకుంటారు, తర్వాత ఆయన తమను ఎందుకు మరచిపోతున్నాడని అడుగుతారు. జవాబు రాదు.
5 1మన తండ్రీ, మాకు సంభవించినది జ్ఞాపకము చేసికొనుము; మా అవమానమును చూచి తెలిసికొనుము. 2మా స్వాస్థ్యము అన్యులకును, మా నివాసములు పరదేశులకును అప్పగింపబడెను. 3మేము తండ్రిలేని అనాథులమైతిమి; మా తల్లులు విధవరాండ్రవలె ఉన్నారు. 4మేము త్రాగుటకు మా స్వంత నీళ్లకును వెల చెల్లించుచున్నాము; కట్టెలు సైతము మాకు వెలతో దొరకుచున్నవి. 5మమ్మును తరుమువారు మా మెడలమీద పడియున్నారు; మేము అలసిపోయితిమి, మాకు విశ్రాంతి లేదు. 6కడుపు నిండ ఆహారము దొరుకుటకై మేము ఐగుప్తునకును అష్షూరునకును లొంగిపోతిమి. 7మా పితరులు పాపము చేసి గతించిపోయిరి; వారి శిక్షను మేము భరించుచున్నాము. 8దాసులు మామీద ఏలుబడి చేయుచున్నారు; వారి చేతిలోనుండి మమ్మును విడిపించువాడెవడును లేడు. 9అరణ్యములోని ఖడ్గమునుబట్టి, మా ఆహారము సంపాదించుకొనుటకు మేము మా ప్రాణములను పణముగా పెట్టుచున్నాము. 10మా చర్మము పొయ్యివలె కాలిపోవుచున్నది, కరవుయొక్క మండు వేడిమిచేత మాడిపోయినది. 11సీయోనులో స్త్రీలును, యూదా పట్టణములలో కన్యకలును చెరుపబడిరి. 12అధిపతులు వారి చేతులతో వ్రేలాడదీయబడిరి; పెద్దలకు ఏ గౌరవమును లేకపోయెను. 13యౌవనులు తిరుగటిరాళ్లయొద్ద కష్టపడుచున్నారు; బాలురు కట్టెల మోతల క్రింద తూలిపోవుచున్నారు. 14పెద్దలు పట్టణ ద్వారమును, యౌవనులు తమ సంగీతమును విడిచిపెట్టిరి. 15మా హృదయముల ఆనందము మానిపోయెను; మా నాట్యము దుఃఖముగా మారిపోయెను. 16మా తలమీదినుండి కిరీటము పడిపోయెను. మేము పాపము చేసితిమి గనుక మాకు శ్రమ! 17దీనినిబట్టి మా హృదయము క్రుంగిపోయెను; వీటినిబట్టి మా కన్నులు మందగించెను. 18సీయోను పర్వతము పాడైపోయి యున్నది గనుక; దానిమీద నక్కలు తిరుగులాడుచున్నవి.
19మన తండ్రీ, నీవు నిత్యము సింహాసనాసీనుడవై యున్నావు; నీ సింహాసనము తరతరములకు నిలుచును. 20నీవు మమ్మును ఎన్నటికిని ఎందుకు మరచిపోవుచున్నావు, ఇన్ని దినములు మమ్మును ఎందుకు విడనాడుచున్నావు? 21మన తండ్రీ, నీవైపునకు మమ్మును మళ్లించుము, అప్పుడు మేము తిరిగివత్తుము; పూర్వమందున్నట్లు మా దినములను నూతనపరచుము, a a v21 నాశనమునకు సంబంధించిన ప్రతి రోదన తరువాత, విలాపవాక్యములు దానిని బాగుచేయగల ఒకే ఒక్క సంగతివైపు చేయిచాచుటతో ముగియుచున్నది — తండ్రివైపునకు మరల మళ్లింపబడుట. ఈ గ్రంథమంతయు దీనివైపునకే వాలియున్నది: ఇంటికి తిరిగిరమ్ము. 22నీవు మమ్మును పూర్తిగా త్రోసివేసి, మా మీద కొలతకు మించి కోపగించి యుండకపోతే.