புலம்பல் 5

5 ¹எங்கள் பிதாவே, என்ன நேரிட்டது என்பதை நினைத்தருளும் எங்களுக்கு; எங்கள் அவமானத்தை நோக்கிப் பாரும். ²எங்கள் சுதந்தரம் அந்நியருக்கு மாற்றப்பட்டது, எங்கள் வீடுகள் புறத்தேசத்தாருக்கு. ³நாங்கள் திக்கற்றவர்களானோம், தந்தையற்றவர்கள்; எங்கள் தாய்மார் விதவைகளைப் போலானார்கள். ⁴நாங்கள் குடிக்கும் தண்ணீரை விலைக்கு வாங்குகிறோம்; விறகும் எங்களுக்குப் பணத்திற்குக் கிடைக்கிறது. ⁵எங்களைத் துரத்துகிறவர்கள் எங்கள் கழுத்தளவும் நெருங்கியிருக்கிறார்கள்; நாங்கள் விடாய்த்திருந்தும் எங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் இல்லை. ⁶நாங்கள் எகிப்திற்கும் அசீரியாவுக்கும் அடிபணிந்தோம் போதுமான அப்பம் கிடைக்கும்படி மாத்திரமே. ⁷எங்கள் முன்னோர்கள் பாவம் செய்து மறைந்துபோனார்கள்; அவர்களுடைய தண்டனையை நாங்கள் சுமக்கிறோம். ⁸அடிமைகள் எங்களை ஆளுகிறார்கள்; அவர்களுடைய கையிலிருந்து எங்களை விடுவிப்பார் ஒருவரும் இல்லை. ⁹எங்கள் உயிரைப் பணயம் வைக்கிறோம் எங்கள் அப்பத்தைச் சம்பாதிக்க, வனாந்தரத்தில் இருக்கும் பட்டயத்தினிமித்தம். ¹⁰எங்கள் தோல் அடுப்பைப்போல் காய்ந்திருக்கிறது, பஞ்சத்தின் கொடிய உஷ்ணத்தால் தகிக்கப்பட்டது. ¹¹சீயோனில் ஸ்திரீகள் கற்பழிக்கப்படுகிறார்கள், யூதாவின் பட்டணங்களில் கன்னிகைகளும். ¹²பிரபுக்கள் அவர்களுடைய கைகளால் தூக்கிலிடப்படுகிறார்கள்; மூப்பர்களுக்கு மதிப்பு கொடுக்கப்படவில்லை. ¹³வாலிபர் திரிகைகளில் பாடுபடுகிறார்கள்; சிறுவர்கள் விறகுச் சுமைகளின்கீழ் தள்ளாடுகிறார்கள். ¹⁴மூப்பர் நகரவாசலைவிட்டு விலகினார்கள், வாலிபர் தங்கள் கீதவாத்தியத்தைவிட்டு. ¹⁵எங்கள் இருதயத்தின் மகிழ்ச்சி ஓய்ந்துபோயிற்று; எங்கள் நடனம் துக்கமாக மாறிற்று. ¹⁶எங்கள் தலையின் கிரீடம் விழுந்துபோயிற்று. ஐயோ, நாங்கள் பாவம் செய்தோமே! ¹⁷இதினிமித்தம் எங்கள் இருதயம் தளர்ந்துபோயிற்று; இவைகளினிமித்தம் எங்கள் கண்கள் மங்கிப்போயின. ¹⁸சீயோன் மலை பாழாய்க் கிடக்கிறது; அதின்மேல் நரிகள் அலைந்து திரிகின்றன.

¹⁹எங்கள் பிதாவே, நீர் என்றென்றைக்கும் சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கிறீர்; உம்முடைய சிங்காசனம் தலைமுறை தலைமுறையாக நிலைத்திருக்கிறது. ²⁰நீர் ஏன் எங்களை என்றென்றைக்கும் மறந்து, இத்தனை நாட்கள் எங்களைக் கைவிடுகிறீர்? ²¹எங்கள் பிதாவே, எங்களை உம்மிடமாய்த் திருப்பிக்கொள்ளும், அப்பொழுது நாங்கள் திரும்புவோம்; எங்கள் நாட்களை முன்பு இருந்ததுபோல் புதுப்பியும், ^a a v21 நாசத்தின் ஒவ்வொரு அழுகைக்குப் பிறகும், அதைக் குணமாக்கக்கூடிய ஒரே காரியத்தை நோக்கி எட்டிப்பிடிப்பதோடு புலம்பல் முடிகிறது — பிதாவானவரிடமாய்த் திருப்பப்படுவதே அது. இந்த முழு புத்தகமும் இதை நோக்கியே சாய்கிறது: வீட்டிற்குத் திரும்பி வா. ²²நீர் எங்களை முற்றிலும் புறக்கணித்து, அளவிறந்து எங்கள்மேல் கோபமாயிராவிட்டால்.