सम्झनुहोस्, हे हाम्रा पिता
बाँचेकाहरू सँगै बोल्छन् र के बाँकी छ भनेर सूची बनाउँछन्: आफ्नै पानी किनेर पिउनु, दासहरूले उनीहरूमाथि शासन गर्नु, स्त्रीहरू बलात्कृत हुनु, धर्मगुरुहरू अपमानित हुनु, नाच विलापमा बदलिनु। उनीहरू पाप स्वीकार गर्छन्, हाम्रा पिता सदासर्वदा राज्य गर्नुहुन्छ भनी स्वीकार गर्छन्, अनि उहाँले उनीहरूलाई किन बिर्सनुहुन्छ भनी सोध्छन्। कुनै जवाफ आउँदैन।
5 1सम्झनुहोस्, हे हाम्रा पिता, हामीमाथि जे भयो; हाम्रो अपमान हेर्नुहोस् र देख्नुहोस्। 2हाम्रो उत्तराधिकार अपरिचितहरूलाई सुम्पिइएको छ, हाम्रा घरहरू विदेशीहरूलाई। 3हामी अनाथ भएका छौँ, पितृहीन; हाम्रा आमाहरू विधवाजस्तै छन्। 4हामी आफ्नै पिउने पानीको दाम तिर्छौँ; दाउरासमेत पैसा तिरेर किन्नुपर्छ। 5हाम्रा खेद्नेहरू हाम्रो घाँटीमै छन्; हामी थाकेका छौँ र विश्राम पाउँदैनौँ। 6हामीले मिश्र र अश्शूरको अधीनता स्वीकार गर्यौँ, पर्याप्त रोटी पाउनलाई मात्र। 7हाम्रा पुर्खाहरूले पाप गरे, र अब छैनन्; अनि हामी तिनीहरूको दण्ड भोग्छौँ। 8दासहरूले हामीमाथि शासन गर्छन्; तिनीहरूको पञ्जाबाट हामीलाई छुटाउने कोही छैन। 9उजाड-स्थानमा तरवारको कारण, रोटी पाउनलाई हामी आफ्नो ज्यान जोखिममा राख्छौँ। 10हाम्रो छाला भट्टीजस्तै तातेको छ, अनिकालको प्रचण्ड गर्मीले डढेको छ। 11सियोनमा स्त्रीहरूको बेइज्जत गरिन्छ, यहूदाका सहरहरूमा कन्याहरूको। 12राजकुमारहरूलाई तिनीहरूकै हातले झुन्ड्याइएको छ; बूढापाकाहरूको आदर गरिँदैन। 13युवाहरू जाँतोमा खट्छन्; केटाहरू दाउराको भारीमुनि लड्खडाउँछन्। 14बूढापाकाहरूले सहरको ढोका छोडेका छन्, युवाहरूले आफ्नो सङ्गीत। 15हाम्रो हृदयको आनन्द समाप्त भएको छ; हाम्रो नाच विलापमा परिणत भएको छ। 16हाम्रो शिरबाट मुकुट खसेको छ। हामीलाई धिक्कार छ, किनकि हामीले पाप गरेका छौँ! 17यसैकारण हाम्रो हृदय मूर्छित भएको छ; यी कुराहरूकै कारण हाम्रा आँखा धमिला भएका छन्। 18किनकि सियोन पर्वत उजाड भएको छ; त्यसमाथि स्यालहरू घुम्छन्।
19तपाईं, हे हाम्रा पिता, सदासर्वदा सिंहासनमा विराजमान हुनुहुन्छ; तपाईंको सिंहासन पुस्तौँपुस्ता रहिरहन्छ। 20तपाईं किन हामीलाई सदाका लागि बिर्सनुहुन्छ, यति धेरै दिनसम्म किन त्याग्नुहुन्छ? 21हे हाम्रा पिता, हामीलाई तपाईंकहाँ पुनर्स्थापित गर्नुहोस्, र हामी फर्कनेछौँ; हाम्रा दिनहरू पहिलेझैँ नयाँ बनाइदिनुहोस्, a a v21 विनाशको हरेक क्रन्दनपछि, विलापको पुस्तक त्यो एउटै कुरातर्फ पुग्न खोज्दै अन्त हुन्छ, जसले यसलाई निको पार्न सक्छ — पितातर्फ फर्काइनु। सम्पूर्ण पुस्तक यसैतर्फ ढल्कन्छ: घर फर्क। 22तर कतै तपाईंले हामीलाई पूर्ण रूपले इन्कार गर्नुभएको छ कि, र हामीसँग सीमाभन्दा बढी रिसाउनुभएको छ कि।