Ka Tuna, Ya Ubanmu

Waɗanda suka tsira suna magana tare suna lissafta abin da ya rage: suna sayen ruwansu, bayi suna mulkinsu, an yi wa mata fyaɗe, an kunyata dattawa, rawa ta koma makoki. Suna furta zunubin, suna furta cewa Ubanmu yana mulki har abada, sa'an nan suna tambaya don me yake mantawa da su. Ba amsar da ta zo.

Babi na 5.

Ka tuna, Ya Ubanmu, da abin da ya faru da mu; ka duba ka ga kunyarmu. An mai da gādonmu ga baƙi, gidajenmu kuma ga baƙin ƙasa. Mun zama marayu, marasa uba; uwayenmu kuwa kamar gwauraye suke. Muna biyan kuɗi kafin mu sha ruwan kanmu; har itacen wuta sai da kuɗi. Masu binmu suna manne da wuyoyinmu; mun gaji, ba a kuwa ba mu hutu ba. Mun mika kai ga Masar da Assuriya don kawai mu sami isasshen abinci. Kakanninmu sun yi zunubi, yanzu kuwa babu su; mu kuwa muke ɗaukar hukuncinsu. Bayi suna mulki a kanmu; babu wanda zai cece mu daga hannunsu. Muna yin kasada da rayukanmu don mu sami abinci, saboda takobin da yake cikin jeji. Fatarmu ta yi zafi kamar tanda, ta ƙone saboda tsananin zafin yunwa. An yi wa mata fyaɗe a Sihiyona, da budurwai a biranen Yahuda. An rataye hakimai da hannuwansu; ba a kuwa nuna wa dattawa girma ba. Samari suna fama a kan dutsen niƙa; yara kuwa suna tangaɗi ƙarƙashin kayan itace. Dattawa sun bar ƙofar birni, samari kuwa sun daina kiɗinsu. Farin cikin zuciyarmu ya ƙare; rawarmu kuwa ta koma makoki. Rawani ya fāɗo daga kanmu. Kaitonmu, gama mun yi zunubi! Saboda haka zuciyarmu ta karai; saboda waɗannan abubuwa idanunmu sun dushe. Gama Dutsen Sihiyona ya zama kufai; diloli suna yawo a kansa.

Kai, Ya Ubanmu, kana zaune a kursiyinka har abada; kursiyinka yana nan daga tsara zuwa tsara. Don me kake mantawa da mu har abada, kake yashe mu kwanaki masu yawa haka? Ka mai da mu gare ka, Ya Ubanmu, mu kuwa koma; ka sabunta kwanakinmu kamar yadda suke a dā, ^a sai dai in ka ƙi mu sarai, ka kuma yi mana fushi fiye da misali.