Η διαθήκη στη Μωάβ
Μια δεύτερη διαθήκη συνάπτεται στη Μωάβ, και όλοι στέκονται εκεί: αρχηγοί, γυναίκες, παιδιά, ξυλοκόποι, νεροκουβαλητές, και όσοι δεν έχουν ακόμη γεννηθεί. Ο κίνδυνος που κατονομάζεται είναι ο άνθρωπος που ακούει τον όρκο και παρ' όλα αυτά ευλογεί τον εαυτό του. Τα κρυφά ανήκουν στον Πατέρα μας· τα φανερωμένα ανήκουν σ' εμάς, για να τα πράττουμε.
29 1Αυτά είναι τα λόγια της διαθήκης που ο Πατέρας μας πρόσταξε τον Μωυσή να συνάψει με τους Ισραηλίτες στη Μωάβ, εκτός από τη διαθήκη που είχε κάνει μαζί τους στο Χωρήβ. 2Ο Μωυσής κάλεσε όλον τον Ισραήλ και τους είπε: Είδατε όλα όσα έκανε ο Πατέρας μας μπροστά στα μάτια σας στη γη της Αιγύπτου—στον Φαραώ, σε όλους τους δούλους του, σε όλη τη χώρα του. 3Τις μεγάλες δοκιμασίες που είδατε με τα ίδια σας τα μάτια, εκείνα τα μεγάλα σημεία και τα θαύματα. 4Όμως ως αυτή την ημέρα ο Πατέρας μας δε σας έδωσε καρδιά για να καταλαβαίνετε, μάτια για να βλέπετε, αυτιά για να ακούτε.
5«Σαράντα χρόνια σας οδηγούσα στην έρημο· τα ρούχα σας δεν φθάρηκαν, ούτε τα υποδήματά σας στα πόδια σας. 6Δε φάγατε ψωμί, δεν ήπιατε κρασί ούτε άλλο δυνατό ποτό, για να μάθετε πως εγώ είμαι ο Πατέρας σας».
7Όταν φτάσατε σ' αυτόν τον τόπο, ο Σηών, ο βασιλιάς της Εσεβών, και ο Ωγ, ο βασιλιάς της Βασάν, βγήκαν εναντίον μας, και τους χτυπήσαμε. 8Πήραμε τη γη τους και τη δώσαμε για κληρονομιά στους Ρουβηνίτες, στους Γαδίτες και στη μισή φυλή του Μανασσή. 9Τηρήστε τα λόγια αυτής της διαθήκης και εφαρμόστε τα, για να ευημερείτε σε όλα όσα κάνετε. 10Σήμερα στέκεστε όλοι μπροστά στον Πατέρα σας: οι αρχηγοί των φυλών σας, οι πρεσβύτεροι και οι άρχοντές σας, κάθε άντρας του Ισραήλ, 11τα μικρά παιδιά σας, οι γυναίκες σας και ο ξένος που βρίσκεται στο στρατόπεδό σας, από εκείνον που κόβει τα ξύλα σας ως εκείνον που κουβαλάει το νερό σας, 12για να μπείτε στη διαθήκη του Πατέρα σας και στον όρκο του, που ο Πατέρας σας συνάπτει μαζί σας σήμερα, 13για να σας κάνει σήμερα λαό του και να είναι ο Πατέρας σας, όπως σας υποσχέθηκε και ορκίστηκε στους προγόνους σας, τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. 14Δεν κάνω αυτή τη διαθήκη, που επικυρώνεται με όρκο, μόνο με εσάς, 15αλλά και με καθέναν που στέκεται εδώ μαζί μας σήμερα μπροστά στον Πατέρα μας, και με καθέναν που δεν είναι εδώ μαζί μας σήμερα. 16Ξέρετε πώς ζήσαμε στη γη της Αιγύπτου και πώς περάσαμε μέσα από τα έθνη ανάμεσα στα οποία ταξιδέψατε. 17Είδατε τα βδελυρά τους πράγματα και τα είδωλά τους από ξύλο, πέτρα, ασήμι και χρυσάφι ανάμεσά τους. 18Ας μην υπάρχει ανάμεσά σας κανείς—άντρας, γυναίκα, γενιά ή φυλή—που να στρέφει σήμερα την καρδιά του μακριά από τον Πατέρα μας, για να λατρέψει τους θεούς εκείνων των εθνών, και ας μην υπάρχει ανάμεσά σας καμιά ρίζα που να βγάζει δηλητηριώδη και πικρό καρπό, 19που, ενώ ακούει τα λόγια αυτού του όρκου, μακαρίζει μέσα του τον εαυτό του, λέγοντας: Θα είμαι ασφαλής, κι ας ακολουθώ την πεισματάρικη καρδιά μου—σαρώνοντας την ποτισμένη γη μαζί με την ξερή. a a v19 «Σαρώνει την ποτισμένη γη μαζί με την ξερή» — εβραϊκός ιδιωματισμός για ολοκληρωτική, σαρωτική καταστροφή: τα πάντα κατεστραμμένα, το καταπράσινο και το ξεραμένο εξίσου. 20Ο Πατέρας μας θα αρνηθεί να τον συγχωρήσει· αντίθετα, η οργή και η ζήλια του θα ανάψουν εναντίον εκείνου του ανθρώπου, κάθε κατάρα γραμμένη σ' αυτό το βιβλίο θα πέσει πάνω του, και ο Πατέρας μας θα σβήσει το όνομά του κάτω από τον ουρανό. 21Ο Πατέρας μας θα τον ξεχωρίσει για συμφορά απ' όλες τις φυλές του Ισραήλ, σύμφωνα με κάθε κατάρα της διαθήκης που είναι γραμμένη σ' αυτό το Βιβλίο του Νόμου.
22Η επόμενη γενιά, τα παιδιά σας που θα έρθουν μετά από εσάς, και ο ξένος που θα έρθει από μακρινή χώρα, θα δουν τις πληγές εκείνης της γης και τις αρρώστιες που ο Πατέρας μας έστειλε σ' αυτήν. 23Θειάφι και αλάτι, όλη η γη καμένη, άσπαρτη, χωρίς να βλασταίνει τίποτε, χωρίς κανένα φυτό να φυτρώνει εκεί, όπως η καταστροφή των Σοδόμων, των Γομόρρων, της Αδμά και της Σεβωίμ, που ο Πατέρας μας κατέστρεψε μέσα στην οργή και στον θυμό του, 24όλα τα έθνη θα ρωτήσουν: Γιατί ο Πατέρας μας το έκανε αυτό σ' αυτή τη γη; Τι σημαίνει αυτή η μεγάλη, φλογερή οργή;
25Θα απαντήσουν: Επειδή εγκατέλειψαν τη διαθήκη του Πατέρα μας, του Θεού των πατέρων τους, που έκανε μαζί τους όταν τους έβγαλε από τη γη της Αιγύπτου, 26και λάτρεψαν άλλους θεούς, προσκυνώντας τους—θεούς που ποτέ δεν γνώρισαν, που ποτέ δεν τους όρισε αυτός. 27Έτσι η οργή του Πατέρα μας άναψε εναντίον εκείνης της γης, φέρνοντας πάνω της κάθε κατάρα γραμμένη σ' αυτό το βιβλίο. 28Και ο Πατέρας μας τους ξερίζωσε από τη γη τους με οργή, θυμό και μεγάλη αγανάκτηση, και τους πέταξε σε άλλη γη, όπως είναι σήμερα.
29Τα κρυφά πράγματα ανήκουν στον Πατέρα μας, όμως τα φανερωμένα ανήκουν σ' εμάς και στα παιδιά μας για πάντα, για να εφαρμόζουμε όλα τα λόγια αυτού του νόμου.