Qonunlar 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹Bular Otamiz Moab yurtida Isroil xalqi bilan tuzishni Musoga buyurgan ahdning soʻzlaridir. Bu ahd Otamiz ular bilan Xorebda tuzgan ahddan boshqadir. ²Muso butun Isroilni chaqirib, ularga dedi: Otamiz Misr yurtida koʻz oʻngingizda Firʼavnga, uning barcha xizmatkorlariga va butun yurtiga qilgan hamma ishlarni sizlar koʻrdingiz. ³Oʻsha ulkan sinovlarni, oʻsha qudratli alomatlar va moʻjizalarni oʻz koʻzlaringiz bilan koʻrdingiz. ⁴Lekin shu kungacha Otamiz sizlarga anglaydigan yurak, koʻradigan koʻz, eshitadigan quloq bermadi.

⁵“Qirq yil sizlarni sahroda boshlab yurdim; kiyimlaringiz eskirmadi, oyogʻingizdagi choriqlaringiz ham yedirilmadi. ⁶Non yemadingiz, sharob ham, ichkilik ham ichmadingiz; toki Men Otangiz ekanligimni bilib olishingiz uchun shunday boʻldi.”

⁷Bu yerga yetib kelganingizda, Xeshbon shohi Sixon va Bashan shohi Ug bizga qarshi jangga chiqishdi, biz esa ularni tor-mor qildik. ⁸Ularning yurtini olib, uni Ruben va Gad qabilalariga hamda Manasse qabilasining yarmiga meros qilib berdik. ⁹Shu ahdning soʻzlariga rioya qilib, ularni bajaringlar, toki qilgan har bir ishingizda ravnaq topasizlar. ¹⁰Bugun hammangiz Otangiz huzurida turibsizlar: qabila boshliqlaringiz, oqsoqollar va amaldorlaringiz, Isroilning har bir erkagi, ¹¹bolalaringiz, xotinlaringiz va qarorgohingizdagi musofir, oʻtin yoradiganlardan tortib suv tashiydiganlargacha, ¹²toki Otangizning ahdiga va Otangiz bugun sizlar bilan tuzayotgan qasamiga kirishingiz uchun; ¹³U bugun sizlarni Oʻz xalqi qilib olish va Otangiz boʻlish uchun — sizlarga vaʼda qilganidek, ota-bobolaringiz Ibrohim, Isʼhoq va Yoqubga qasam ichganidek — shunday qilmoqda. ¹⁴Men bu ahdni, qasam bilan tasdiqlangan bu ahdni, yolgʻiz sizlar bilangina tuzayotganim yoʻq, ¹⁵balki bugun bu yerda biz bilan birga Otamiz huzurida turgan har bir kishi bilan ham, bugun biz bilan bu yerda boʻlmagan har bir kishi bilan ham tuzyapman. ¹⁶Misrda qanday yashaganimizni va yoʻl-yoʻlakay oʻtgan xalqlar orasidan qanday oʻtganimizni sizlar bilasizlar. ¹⁷Ularning jirkanch narsalarini hamda orasidagi yogʻochdan, toshdan, kumushdan va oltindan yasalgan butlarini koʻrdingiz. ¹⁸Oranggizdan birortasi — erkak boʻladimi, ayol, urugʻ yoki qabila boʻladimi — bugun yuragini Otamizdan oʻgirib, oʻsha xalqlarning xudolariga xizmat qilmasin; oranggizda zahar va achchiq meva beradigan biror ildiz boʻlmasin. ¹⁹Bunday odam bu qasamning soʻzlarini eshitib turib, koʻnglida oʻzini oʻzi quvontirib, oʻz oʻjar yuragimga ergashsam-da omon-eson boʻlaman, deb oʻylaydi — shu bilan sugʻorilgan yerni ham, qaqragan yerni ham supurib tashlaydi. ^a a v19 “Sugʻorilgan yerni qaqragan yer bilan birga supurib tashlaydi” — bu toʻliq, hammani qamrab oluvchi vayronagarchilikni bildiruvchi ibroniy iborasi: sersuv yer ham, qaqragan yer ham — hammasi birdek yoʻq qilinadi. ²⁰Otamiz uni kechirishdan bosh tortadi; aksincha, Uning gʻazabi va rashki oʻsha odamga qarshi alanga oladi, bu kitobda yozilgan har bir laʼnat uning ustiga tushadi, Otamiz esa uning nomini osmon ostidan oʻchirib tashlaydi. ²¹Otamiz uni Isroilning barcha qabilalaridan ajratib, Tavrotning shu kitobida yozilgan har bir ahd laʼnatiga muvofiq ofatga giriftor qiladi.

²²Keyingi avlod, sizdan keyingi bolalaringiz va uzoq yurtdan kelgan musofir oʻsha yurtning ofatlarini hamda Otamiz unga yuborgan kasalliklarni koʻradilar. ²³Butun yurt oltingugurt va tuz bilan qoplanib, yonib ketgan; ekilmaydigan, hech narsa unmaydigan, biror oʻsimlik oʻsmaydigan — xuddi Otamiz gʻazabi va qahrida vayron qilgan Sadom, Gomora, Adma va Zevoyim xarobalariga oʻxshaydi. ²⁴barcha xalqlar: nega Otamiz bu yurtga shunday qildi, bu buyuk, alangali gʻazab nimadan ekan, deb soʻraydilar.

²⁵Ular shunday javob beradilar: chunki ular ota-bobolarining Xudosi Otamizning ahdini — Otamiz ularni Misr yurtidan olib chiqqanida ular bilan tuzgan ahdni — tark etishdi, ²⁶boshqa xudolarga xizmat qilib, ularga sajda qilishdi — oʻzlari hech tanimagan, U esa ularga nasib qilmagan xudolarga. ²⁷Shu sababdan Otamizning gʻazabi oʻsha yurtga qarshi alangalanib, bu kitobda yozilgan har bir laʼnatni uning ustiga keltirdi. ²⁸Otamiz gʻazab, qahr va buyuk qahr bilan ularni oʻz yurtidan sugʻurib tashlab, boshqa bir yurtga uloqtirib yubordi — bugungi kundagi kabi.

²⁹Sir boʻlgan narsalar Otamizga tegishlidir, ammo ochib berilgan narsalar esa shu qonunning barcha soʻzlariga amal qilishimiz uchun abadiy biz va bolalarimizga tegishlidir.