Księga Powtórzonego Prawa 29

29 ¹To są słowa przymierza, które nasz Ojciec nakazał Mojżeszowi zawrzeć z Izraelitami w Moabie, oprócz przymierza, które zawarł z nimi na Horebie. ²Mojżesz zwołał całego Izraela i powiedział im: Widzieliście wszystko, co nasz Ojciec uczynił na waszych oczach w ziemi egipskiej — faraonowi, wszystkim jego sługom i całej jego ziemi. ³Te wielkie doświadczenia, które widzieliście na własne oczy, tamte potężne znaki i cuda. ⁴Lecz aż do dziś nasz Ojciec nie dał wam serca, które by rozumiało, oczu, które by widziały, ani uszu, które by słyszały.

⁵„Czterdzieści lat prowadziłem was przez pustynię; wasze szaty nie zniszczyły się ani sandały na waszych nogach. ⁶Nie jedliście chleba ani nie piliście wina czy mocnego napoju, abyście poznali, że ja jestem waszym Ojcem.”

⁷Gdy przybyliście na to miejsce, Sichon, król Cheszbonu, i Og, król Baszanu, wyruszyli przeciwko nam, a my ich pokonaliśmy. ⁸Wzięliśmy ich ziemię i daliśmy ją w dziedzictwo Rubenitom, Gadytom i połowie plemienia Manassesa. ⁹Przestrzegajcie słów tego przymierza i wypełniajcie je, aby się wam powodziło we wszystkim, co czynicie. ¹⁰Dziś wy wszyscy stoicie przed waszym Ojcem: naczelnicy waszych plemion, starsi i urzędnicy, każdy mąż Izraela, ¹¹wasze dzieci, żony i cudzoziemiec w waszym obozie, od tych, którzy rąbią wam drewno, aż po tych, którzy czerpią wam wodę, ¹²abyście weszli w przymierze waszego Ojca i w jego przysięgę, którą wasz Ojciec zawiera dziś z wami, ¹³aby uczynić was dziś swoim ludem, a sam być waszym Ojcem, jak wam obiecał i jak przysiągł waszym przodkom, Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. ¹⁴Nie tylko z wami zawieram to przymierze, potwierdzone przysięgą, ¹⁵lecz z każdym, kto stoi tu dziś z nami przed naszym Ojcem, i z każdym, kogo dziś tu z nami nie ma. ¹⁶Wy wiecie, jak mieszkaliśmy w Egipcie i jak przechodziliśmy pośród narodów, przez które wędrowaliście. ¹⁷Widzieliście ich obrzydliwości i bożki z drewna, kamienia, srebra i złota, które były u nich. ¹⁸Niech nikt spośród was — mężczyzna, kobieta, ród czy plemię — nie odwraca dziś swego serca od naszego Ojca, aby służyć bogom tamtych narodów, i niech nie będzie wśród was korzenia rodzącego owoc trujący i gorzki, ¹⁹kto słysząc słowa tej przysięgi, w duchu gratuluje sam sobie, mówiąc: Będę bezpieczny, choć postępuję według uporu swego serca — przez co zmiata ziemię nawodnioną razem z suchą. ^a a v19 „Zmiata ziemię nawodnioną razem z suchą” — hebrajski idiom oznaczający całkowite, powszechne spustoszenie: wszystko zniszczone, zarówno żyzne, jak i wyschłe. ²⁰Nasz Ojciec nie zechce mu przebaczyć; przeciwnie, jego gniew i zazdrość zapłoną przeciwko temu człowiekowi, spadnie na niego każde przekleństwo zapisane w tej księdze, a nasz Ojciec wymaże jego imię spod nieba. ²¹Nasz Ojciec wyłączy go ku nieszczęściu spośród wszystkich plemion Izraela, zgodnie ze wszystkimi przekleństwami przymierza zapisanymi w tej Księdze Prawa.

²²Następne pokolenie, wasze dzieci, które przyjdą po was, oraz cudzoziemiec z dalekiej ziemi, ujrzą plagi tej ziemi i choroby, którymi nasz Ojciec ją dotknął. ²³Siarka i sól, cała ziemia spalona, nieobsiana, nic nie wschodzi, żadna roślina tam nie rośnie, jak po zagładzie Sodomy, Gomory, Admy i Seboim, które nasz Ojciec zniszczył w swoim gniewie i zapalczywości, ²⁴wszystkie narody zapytają: Dlaczego nasz Ojciec tak uczynił tej ziemi? Cóż znaczy ten wielki, płonący gniew?

²⁵I odpowiedzą: Dlatego że porzucili przymierze naszego Ojca, Boga swoich ojców, które zawarł z nimi, gdy wyprowadził ich z ziemi egipskiej, ²⁶a służyli innym bogom i kłaniali się im — bogom, których nie znali i których on im nie przydzielił. ²⁷Dlatego gniew naszego Ojca zapłonął przeciwko tej ziemi i sprowadził na nią każde przekleństwo zapisane w tej księdze. ²⁸A nasz Ojciec wykorzenił ich z ich ziemi w gniewie, we wzburzeniu i w wielkim oburzeniu, i rzucił ich do innej ziemi, jak to jest dzisiaj.

²⁹Rzeczy ukryte należą do naszego Ojca, ale rzeczy objawione należą do nas i do naszych dzieci na wieki, abyśmy wypełniali wszystkie słowa tego prawa.