د موآب لوظ

په موآب کې دويم تړون کېږي، او هر څوک هلته ولاړ دي: مشران، مېرمنې، ماشومان، لرګي ماتوونکي، اوبه راوړونکي، او هغه چې لا نه دي زېږېدلي. هغه خطر چې نوم يې اخيستل کېږي هغه سړی دی چې لوړه اوري او بيا هم ځان ته برکت وايي. پټ شيان زموږ د پلار دي؛ ښکاره شيان زموږ دي، چې عمل پرې وکړو.

څپرکی 29.

دا هغه د لوظ خبرې دى چې زمونږ پلار موسىٰ ته حُکم وکړو چې د بنى اِسرائيلو سره يې په موآب کښې وکړى، د هغه لوظ نه علاوه چې هغۀ د هغوئ سره په حورب کښې کړے وو. موسىٰ ټول اِسرائيل راوغوښتل او هغوئ ته يې ووئيل چې، تاسو هغه هر څۀ وليدل چې زمونږ پلار د مِصر په مُلک کښې ستاسو د سترګو په وړاندې وکړل — پر فرعون، د هغۀ پر ټولو مُلازمانو او د هغۀ پر ټول مُلک باندې. هغه لوئ آزمېښتونه چې تاسو په خپلو سترګو وليدل، هغه لوئ لوئ نښانې او معجزې. خو زمونږ پلار تر نن ورځې پورې تاسو ته داسې زړۀ نۀ دے درکړے چې پوهه شئ، داسې سترګې چې وينئ، او داسې غوږونه چې اورئ.

”زۀ تاسو څلوېښت کاله په بيابان کښې بوتلئ؛ ستاسو جامې زړې نۀ شوې او نۀ ستاسو په پښو کښې څپلۍ. تاسو نۀ ډوډۍ وخوړله، نۀ مے او نۀ نشه آور څښاک وڅښل، دې دپاره چې تاسو پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم.“

کله چې تاسو دې ځائ ته راورسېدئ، نو د حسبون بادشاه سيحون او د بشن بادشاه عوج زمونږ خلاف جنګ ته راووتل، او مونږ هغوئ ووهل. مونږ د هغوئ مُلک واخستو او د رُوبين، د جد او د منسى نيمې قبيلې ته مو د ميراث په توګه ورکړو. د دې لوظ خبرې وساتئ او پرې عمل وکړئ، دې دپاره چې په هر هغه کار کښې چې کوئ کاميابى ومومئ. نن تاسو ټول د خپل پلار په وړاندې ولاړ يئ: ستاسو د قبيلو مشران، بوډاګان او عملداران، د اِسرائيل هر سړے، ستاسو وړوکى بچى، ښځې، او هغه پردى چې ستاسو په خېمه ګاه کښې دى، د هغو نه چې ستاسو لرګى پرې کوى تر هغو پورې چې ستاسو اوبۀ راوړى، دې دپاره چې تاسو د خپل پلار په لوظ او د هغۀ په قسم کښې داخل شئ، چې ستاسو پلار نن ورځ د تاسو سره کوى، دې دپاره چې نن تاسو خپل قوم کړى، او ستاسو پلار شى، لکه څنګه چې هغۀ د تاسو سره وعده کړې وه او ستاسو د نيکونو اِبراهيم، اِسحاق او يعقوب سره يې قسم کړے وو. دا لوظ چې په قسم سره تړلے شوے دے، زۀ يوازې د تاسو سره نۀ کوم، بلکې د هر هغه چا سره چې نن زمونږ د پلار په وړاندې دلته زمونږ سره ولاړ دے، او د هر هغه چا سره چې نن دلته زمونږ سره نشته. تاسو پوهېږئ چې مونږ په مِصر کښې څنګه اوسېدلو او د هغو قومونو نه څنګه تېر شولو چې تاسو د هغوئ په مينځ کښې سفر کړے وو. تاسو د هغوئ نفرتناکې شيان او د هغوئ په مينځ کښې د لرګى، د تيږې، د چاندۍ او د سرو زرو بتان وليدل. ستاسو په مينځ کښې دې داسې څوک نۀ وى — سړے، ښځه، کورنۍ يا قبيله — چې نن خپل زړۀ زمونږ د پلار نه واړوى چې د هغو قومونو د بتانو عبادت وکړى، او ستاسو په مينځ کښې دې داسې ريښه نۀ وى چې زهرجن او تريخ مېوه ونيسى، داسې څوک چې د دې قسم خبرې اورى، خو بيا هم په خپل زړۀ کښې ځان ته مُبارکى ورکوى او وائى چې، زۀ به سلامت پاتې شم که څه هم زۀ د خپل ضدى زړۀ په مخه ځم — داسې چې هغه خړوبه زمکه د وچې زمکې سره يو ځائ له مينځه وړى. ^a زمونږ پلار به د هغۀ معافۍ ته انکار وکړى؛ بلکې د هغۀ غضب او غيرت به پر هغه سړى باندې بل شى، هر هغه لعنت چې په دې کِتاب کښې ليکلے شوے دے پر هغۀ به راشى، او زمونږ پلار به د هغۀ نوم د آسمان نه لاندې له مينځه يوسى. زمونږ پلار به هغه د اِسرائيل د ټولو قبيلو نه د آفت دپاره جلا کړى، د دې شريعت د کِتاب د هر هغه د لوظ لعنت مطابق چې په کښې ليکلے شوے دے.

راتلونکې پيړۍ، ستاسو هغه اولاد چې له تاسو نه پس راځى، او هغه پردى چې د لرې مُلک نه راځى، به د هغه مُلک آفتونه او هغه بيمارۍ وګورى چې زمونږ پلار پرې راوستلې، ګندهک او مالګه، ټول مُلک سوزېدلے، نۀ کرلے شوے، چې هيڅ نۀ شنه کوى، چرته چې هيڅ بوټے نۀ زرغونيږى، لکه د سدوم، عموره، ادمه او ضبوئيم د تباهۍ په شان چې زمونږ پلار په خپل غضب او قهر کښې تباه کړل، نو ټول قومونه به پوښتنه وکړى چې، زمونږ پلار د دې مُلک سره ولې داسې وکړل؟ دا د دومره لوئ بل شوى غضب مطلب څۀ دے؟

نو هغوئ به جواب ورکړى چې، ځکه چې هغوئ د زمونږ د پلار، د خپلو پلارانو د خُدائ پاک، هغه لوظ پرېښودو چې هغۀ د هغوئ سره کړے وو کله چې هغۀ هغوئ د مِصر د مُلک نه راوايستل، او د نورو بتانو عبادت يې وکړو او هغوئ ته يې سجده وکړله — داسې بتان چې هغوئ نۀ پېژندل او چې هغۀ هغوئ ته نۀ وُو ټاکلى. نو ځکه د زمونږ د پلار غضب پر هغه مُلک باندې بل شو، او هر هغه لعنت يې پرې راووست چې په دې کِتاب کښې ليکلے شوے دے. او زمونږ پلار هغوئ په غضب، قهر او لوئ غصې سره د خپلې زمکې نه له ريښې سره راوايستل او بل مُلک ته يې وغورزول، لکه څنګه چې نن ورځ ده.

پټ شيان د زمونږ د پلار دى، خو څرګند شوى شيان د تل دپاره زمونږ او زمونږ د اولاد دى، دې دپاره چې د دې شريعت ټولې خبرې پوره کړو.