Die verbond by Moab
'n Tweede verbond word in Moab gesluit, en almal staan daar: leiers, vroue, kinders, houtkappers, waterdraers, en dié wat nog nie gebore is nie. Die gevaar wat genoem word, is die man wat die eed hoor en homself tog seën. Die verborge dinge behoort aan ons Vader; die geopenbaarde dinge behoort aan ons, om te doen.
29 1Dit is die woorde van die verbond wat ons Vader vir Moses beveel het om met die Israeliete in Moab te sluit, buiten die verbond wat hy by Horeb met hulle gesluit het. 2Moses het die hele Israel bymekaargeroep en vir hulle gesê: Julle het alles gesien wat ons Vader voor julle oë in Egipte se land gedoen het—aan die farao, al sy amptenare en sy hele land. 3die groot beproewings wat julle met julle eie oë gesien het, daardie magtige tekens en wonders. 4Maar tot vandag toe het ons Vader julle nie ’n hart gegee om te verstaan nie, of oë om te sien, of ore om te hoor nie.
5“Veertig jaar lank het ek julle in die woestyn gelei; julle klere het nie verslyt nie, en ook nie julle sandale aan julle voete nie. 6Julle het geen brood geëet nie en geen wyn of sterk drank gedrink nie, sodat julle sou weet dat ek julle Vader is.”
7Toe julle by hierdie plek gekom het, het Sihon, die koning van Gesbon, en Og, die koning van Basan, teen ons uitgetrek, en ons het hulle verslaan. 8Ons het hulle land gevat en dit as erfdeel gegee aan die Rubeniete, die Gadiete en die halwe stam van Manasse. 9Onderhou die woorde van hierdie verbond en doen dit, sodat julle voorspoedig kan wees in alles wat julle doen. 10Vandag staan julle almal voor julle Vader: julle stamhoofde, oudstes en opsigters, elke man van Israel, 11julle kindertjies, julle vroue, en die vreemdeling in julle kamp, van dié wat julle hout kap tot dié wat julle water skep, 12sodat julle kan ingaan in die verbond van julle Vader, en in sy eed, wat julle Vader vandag met julle sluit, 13om julle vandag sy volk te maak, en om julle Vader te wees, soos hy julle beloof het en aan julle voorvaders Abraham, Isak en Jakob gesweer het. 14Dit is nie met julle alleen dat ek hierdie verbond, wat met ’n eed beseël word, sluit nie, 15maar met elkeen wat vandag hier saam met ons voor ons Vader staan, en met elkeen wat vandag nie hier saam met ons is nie. 16Julle weet hoe ons in Egipte gewoon het en hoe ons deur die nasies getrek het waardeur julle gereis het. 17Julle het hulle afskuwelike dinge gesien en hulle afgode van hout en klip, silwer en goud onder hulle. 18Laat niemand onder julle—man, vrou, familie of stam—vandag sy hart van ons Vader af wegdraai om daardie nasies se gode te dien nie, en laat geen wortel onder julle gif en bitter vrugte dra nie, 19wat die woorde van hierdie eed hoor en homself tog in sy binneste gelukwens en sê: Ek sal veilig wees al volg ek my koppige hart—en so die natgemaakte land saam met die droë wegvee. a a v19 “Vee die natgemaakte land saam met die droë weg” — ’n Hebreeuse idioom vir volkome, allesomvattende verwoesting: alles vernietig, die weelderige sowel as die dorre. 20Ons Vader sal weier om hom te vergewe; in plaas daarvan sal sy toorn en jaloesie teen daardie man ontbrand, en elke vervloeking wat in hierdie boek geskryf is, sal op hom rus, en ons Vader sal sy naam onder die hemel uitwis. 21Ons Vader sal hom uit al die stamme van Israel uitsonder vir onheil, volgens elke vervloeking van die verbond wat in hierdie Wetboek geskryf is.
22Die volgende geslag, julle kinders ná julle, en die vreemdeling uit ’n ver land, sal daardie land se plae sien en die siektes wat ons Vader daarop gebring het. 23Swael en sout, die hele land verbrand, onbesaai, wat niks laat uitspruit nie, waar geen plant groei nie, soos die verwoesting van Sodom, Gomorra, Adma en Seboïm, wat ons Vader in sy toorn en gramskap verwoes het, 24sal al die nasies vra: Waarom het ons Vader so met hierdie land gemaak? Wat beteken hierdie groot, brandende toorn?
25Hulle sal antwoord: Omdat hulle die verbond van ons Vader, die God van hulle voorvaders, verlaat het wat hy met hulle gesluit het toe hy hulle uit Egipte se land uitgelei het, 26en ander gode gedien het en voor hulle neergebuig het—gode wat hulle nooit geken het nie, wat hy nooit aan hulle toegewys het nie. 27Daarom het ons Vader se toorn teen daardie land ontbrand, sodat hy elke vervloeking wat in hierdie boek geskryf is, daarop gebring het. 28En ons Vader het hulle in toorn en woede en groot verbolgenheid uit hulle land uitgeruk en hulle in ’n ander land gewerp, soos dit vandag is.
29Die verborge dinge behoort aan ons Vader, maar die dinge wat geopenbaar is, behoort aan ons en ons kinders vir ewig, om al die woorde van hierdie wet te doen.
