Ang Paglimod sa Buangbuang
Alang sa pangulo sa mga mag-aawit. Ni David.
Ang pangangkon sa buang nga walay Dios gitan-aw ingong praktikal, dili teyoretikal. Ang atong Amahan nagsusi sa tibuok katawhan alang sa bisan kinsa nga nakasabot ug walay nakaplagan. Kadtong mituhop sa iyang katawhan makasugat og kalit nga kalisang; ang salmo matapos nga nangandoy sa kaluwasan gikan sa Zion.
14 1Ang buangbuang nag-ingon sa iyang kasingkasing, “Walay Dios.” Dunot sila, mangil-ad ang ilang mga buhat; walay bisan usa nga nagabuhat ug maayo.
2Ang atong Amahan nagtan-aw gikan sa langit sa mga anak sa tawo, aron makita kon aduna bay nakasabot, nga nangita kaniya. 3Mitalikod silang tanan; nagdungan sila sa pagkadunot; walay bisan usa nga nagabuhat ug maayo, bisan usa.
4Wala ba sila mahibalo, kining tanang mamumuhat ug daotan nga naglamoy sa akong katawhan sama sa pagkaon ug tinapay, ug wala gayod sila motawag sa atong Amahan? 5Didto sila, giabot sa dakong kahadlok, kay ang atong Amahan nag-uban sa kaliwatan sa mga matarong. 6Kamong mga mamumuhat ug daotan buot ninyong gub-on ang mga plano sa mga kabos, apan ang atong Amahan mao ang iyang dalangpanan.
7O, nga moabot unta ang kaluwasan sa Israel gikan sa Zion! Kon ipahiuli na sa atong Amahan ang kahimtang sa iyang katawhan, maglipay ang Jacob, magmaya ang Israel.
