Panolakan Si Gejul

Kanggo pamingpin musik. Ti Daud.

Omongan jalma bodo yen teu aya Allah dianggap hal praktis, lain teori. Rama urang nalungtik sakabeh umat manusa neangan saha anu ngarti, sarta teu manggih saurang oge. Anu ngahakan umat-Na kaserang kasieun ngadadak; jabur ieu ditutup ku kangen kana kasalametan ti Sion.

Pasal 14.

Si gejul ngomong dina hatena, “Allah teh euweuh.” Maranehna geus baruruk, kalakuanana hina; euweuh saurang-urang acan anu nyieun kahadean.

Rama urang ningali ti sawarga ka anak-anak manusa, rek mariksa naha aya anu ngarti, anu neangan Mantenna. Kabeh geus naringgalkeun jalan; bareng-bareng geus baruruk; euweuh saurang-urang acan anu nyieun kahadean, hiji ge henteu.

Naha maranehna teu nyaho nanaon, sakabeh jalma jahat anu ngahakanan umat Kami lir ngadahar roti, jeung tara ngagero ka Rama urang? Tenjo, maranehna kacida sarieuneunana, karana Rama urang nyarengan jalma-jalma nu balener. Maraneh jalma jahat hayang ngagagalkeun rarancang jalma mariskin, tapi Rama urang teh pangbalikanana.

Duh, mugia kasalametan Israil datang ti Sion! Nalika Rama urang mulangkeun kamulyaan umat-Na, sina Yakub bungah, sina Israil suka.