ಮೂರ್ಖನ ನಿರಾಕರಣೆ

ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕನಿಗಾಗಿ; ದಾವೀದನ ಕೀರ್ತನೆ.

'ದೇವರಿಲ್ಲ' ಎಂಬ ಮೂರ್ಖನ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ತಾತ್ವಿಕ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಆಚರಣೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ನೋಡಲಾಗಿದೆ. ವಿವೇಕವುಳ್ಳವರು ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದಾರೋ ಎಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯು ಮನುಷ್ಯಕುಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಯಾರೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನ ಜನರನ್ನು ನುಂಗುವವರಿಗೆ ಹಠಾತ್ ಭಯ ಬರುತ್ತದೆ; ಚೀಯೋನಿನಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಬರಲೆಂಬ ಹಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಕೀರ್ತನೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 14.

ಮೂರ್ಖನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, “ದೇವರಿಲ್ಲ,” ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಕೆಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರ ಕೃತ್ಯಗಳು ಅಸಹ್ಯವಾಗಿವೆ; ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಒಬ್ಬನೂ ಇಲ್ಲ.

ಗ್ರಹಿಸುವವರೂ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕುವವರೂ ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದಾರೋ ಎಂದು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ದಾರಿತಪ್ಪಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ; ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ; ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಒಬ್ಬನೂ ಇಲ್ಲ, ಒಬ್ಬನಾದರೂ ಇಲ್ಲ.

ರೊಟ್ಟಿ ತಿನ್ನುವಂತೆ ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಡುವ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸದ ಈ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳೆಲ್ಲರಿಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ? ಅಗೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಹಾಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿಹೋದರು, ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನೀತಿವಂತರ ಸಂತತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾರೆ. ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳೇ, ನೀವು ಬಡವನ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸಬಯಸುತ್ತೀರಿ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅವನ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಆಹಾ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ರಕ್ಷಣೆಯು ಚೀಯೋನಿನಿಂದ ಬಂದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಒಳ್ಳೆಯದು! ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಮ್ಮ ಜನರ ಸಂಪದವನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸುವಾಗ, ಯಾಕೋಬನು ಉಲ್ಲಾಸಿಸಲಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಆನಂದಿಸಲಿ.