ታቦት ኣቦና ናብ እስራኤል ይምለስ

ካህናት ነታ ታቦት ምስ ሕበጥ ወርቅን ኣናፁ ወርቅን፥ ኣብ ሰረገላ ጌይሮም፥ ብኽልተ ምራኹተን ዝተዓፀዉለን ዘጥብዋ ኣላሕም ስሒቦም ናብ ዓዳ ክሰድዎ መኸሩ። እተን ኣላሕም ድማ ድምፀን እናስምዓ ትኹል ናብ ቤትሳሜስ ከዳ። እቶም ዓፃዶ ተሓጐሱ፤ ሽዑ ሰብዓ ሰባት ናብ ውሽጢ ስለ ዝጠመቱ ሞቱ፤ እታ ኸተማ ድማ መን ኣብ ቅድሚ ኣቦና ክቐውም ይኽእል ኢላ ሓተተት።

ምዕራፍ 6።

ታቦት ኣቦና ድማ ኣብ ምድሪ ፍልስጥኤማውያን ሸውዓተ ወርሒ ፀንሐ። ፍልስጥኤማውያን ከዓ ንካህናትን ንጠንቈልትን ፀዊዖም ከምዙይ በሉ፦ “ነዚ ታቦት እግዚኣብሄር እንታይ ክንገብሮ? ናብ ቦታኡ ብኸመይ ከም እንመልሶ ንገሩና።”

ንሳቶም ድማ “ነቲ ታቦት ኣምላኽ እስራኤል እንተ መሊስኩም፥ ጥራሑ ኣይትስደድዎ፤ መስዋእቲ በደል ደኣ ብዝኾነ መገዲ ምለሱሉ እምበር። ሽዑ ክትሓውዩ ኢኹም፥ ኢዱ ኻባኻትኩም ስለምንታይ ከም ዘይተመልሰ ድማ ክትፈልጡ ኢኹም” በሉ።

ንሳቶም ድማ “እንታይ ዓይነት መስዋእቲ በደል ክንመልሰሉ?” ኢሎም ጠየቑ። ንሳቶም ከዓ “ሓሙሽተ ሕበጥ ወርቅን ሓሙሽተ ኣናፁ ወርቅን፥ ከም ቍፅሪ ሹመኛታት ፍልስጥኤማውያን ይኹን፤ ንኵላትኩምን ንሹመኛታትኩምን ሓደ ዓይነት መቕፃዕቲ ስለ ዝወቕዐኩም” ኢሎም መለሱ።

“ምስልታት ሕበጥኩምን ምስልታት እቶም ነታ ምድሪ ዘጥፍኡ ኣናፁን ግበሩ፤ ንኣምላኽ እስራኤል ድማ ክብሪ ሃብዎ። ምናልባሽ ኢዱ ኻባኻትኩም ካብ ኣማልኽትኹምን ካብ ምድሪኹምን የልዕል ይኸውን። ልብኹም ከምቲ ግብፅን ፈርዖንን ዝገበርዎ ስለምንታይ ተትርርዎ? ንሳቶም ድኣ፥ ድሕሪ እቲ ኣትሪሩ ዝገበረሎም፥ ኣብ መወዳእታ ነቲ ህዝቢ በቲ መገዶም ኣይሰደድዎምን ድዮም?”

“ሕዚ ኸዓ ሓድሽ ሰረገላን ኣርዑት ተፂመን ዘይፈልጣ ኽልተ ዘጥብዋ ኣላሕምን ውሰዱ። ነተን ኣላሕም ናብቲ ሰረገላ ፀምድወን፤ ነቶም ምራኹተን ግና ካባታተን ኣልዪኹም ኣእትውዎም። ነቲ ታቦት እግዚኣብሄር ወሲድኩም ኣብቲ ሰረገላ ኣንብርዎ፤ ነቲ መስዋእቲ በደል ገይርኩም እትመልሱሉ ኣቑሑ ወርቂ ድማ ኣብ ሳንዱቕ ገይርኩም ኣብ ጐኑ ኣንብርዎ። ሽዑ ስደድዎ። ተመልከቱ፤ በቲ ናብ ዓዱ ዝወስድ መገዲ ናብ ቤትሳሜስ እንተ ደየበ፥ እዝ ዓብዪ መከራ እዙይ ንሱ እዩ ኣምፂኡልና። እንተ ዘይኮይኑ ግና፥ ኢዱ ኸም ዘይወቕዐና፥ እዙይ ብ ኣጋጣሚ ዝኾነ ምዃኑ ክንፈልጥ ኢና።”

እቶም ሰባት ድማ ከምኡ ገበሩ፤ ክልተ ዘጥብዋ ኣላሕም ወሲዶም ናብቲ ሰረገላ ኣሰርወን፤ ነቶም ምራኹተን ከዓ ኣብ ገዛ ዓፀውዎም። ነቲ ታቦት ኣቦናን ነቲ ኣናፁ ወርቅን ምስልታት ሕበጦምን ዝሓዘ ሳንዱቕን ኣብቲ ሰረገላ ገበርዎ። እተን ኣላሕም ድማ ናብ ቤትሳሜስ ኣቢለን በቲ ሓደ መገዲ ቀጥ ኢለን፥ እናጋዓራ ንየማን ወይ ንፀጋም እንተየግለሳ ከዳ። ሹመኛታት ፍልስጥኤማውያን ከዓ ኽሳዕ ወሰን ቤትሳሜስ ደድሕሪአን ሰዓብወን። ሰብ ቤትሳሜስ ድማ ኣብቲ ለሰ ስርናይ የዓፅዱ ነበሩ፤ ኣዒንቶም ቋሕ ኣቢሎም ድማ ነቲ ታቦት ረአዩ፤ ምስ ረአይዎ ኸዓ ተሓጐሱ። እቲ ሰረገላ ድማ ናብታ ኣብ ቤትሳሜስ ዘላ ግራት ኢያሱ በፂሑ ኣብኡ ኣብ ጥቓ ዓብዪ እምኒ ደው በለ። ነቲ ዕንፀይቲ እቲ ሰረገላ ድማ ፀጊጎም ነተን ኣላሕም ምሉእ ዝቃፀል መስዋእቲ ገይሮም ንኣቦና ኣቕረቡ። እቶም ሌዋውያን ድማ ነቲ ታቦት ኣቦናን ነቲ ኣብ ጐኑ ዝነበረ ኣቑሑ ወርቂ ዝሓዘ ሳንዱቕን ኣውሪዶም ኣብቲ ዓብዪ እምኒ ኣንበርዎም። በታ መዓልቲ እቲኣ ድማ ሰብ ቤትሳሜስ ንኣቦና ምሉእ ዝቃፀል መስዋእትን ካልእ መስዋእትን ሰውኡ። እቶም ሓሙሽተ ሹመኛታት ፍልስጥኤማውያን ድማ እዝ ዅሉ ረአዩ፤ በታ መዓልቲ እቲኣ ኸዓ ናብ ኣቃሮን ተመለሱ። እቲ ፍልስጥኤማውያን መስዋእቲ በደል ገይሮም ንኣቦና ዝመለሱሉ ሕበጥ ወርቂ ድማ እዙይ እዩ፦ ንኣዛጦን ሓደ፥ ንጋዛ ሓደ፥ ንኣስቀሎና ሓደ፥ ንጌት ሓደ፥ ንኣቃሮን ሓደ። እቲ ኣናፁ ወርቂ ድማ ከም ቍፅሪ ዅለን ከተማታት ፍልስጥኤማውያን ናይቶም ሓሙሽተ ሹመኛታት ነበረ፤ ዝተዓረዳ ከተማታትን ዘይተዓረዳ ቍሸታትን ማዕረ። እቲ ነቲ ታቦት ኣቦና ዘንበሩሉ ዓብዪ እምኒ ድማ ክሳዕ ሎሚ ኣብ ግራት ኢያሱ ናይ ቤትሳሜስ ምስክር ኮይኑ ይርከብ። ኣቦና ግና ናብ ውሽጢ ታቦት ኪዳን ስለ ዝጠመቱ፥ ንገሊኦም ሰብ ቤትሳሜስ ወቕዖም፤ ካብኣቶም ድማ ሰብዓ ሰብ ቀተለ። እቶም ህዝቢ ኸዓ፥ በዚ ዓብዪ መቕሰፍቲ እዙይ ስለ ዝወቕዖም ሓዘኑ። ሰብ ቤትሳሜስ ድማ “ኣብ ቅድሚ ኣቦና፥ ኣብ ቅድሚ እዝ ቅዱስ ኣምላኽ እዙይ፥ መን ደው ክብል ይኽእል? ካባና ናብ መን ክድይብ እዩ እቲ ታቦት?” በሉ።

ናብ ሰብ ቂርያት የዓሪም ድማ ልኡኻት ልኢኾም “ፍልስጥኤማውያን ነቲ ታቦት ኣቦና መሊሶምዎ ኣለዉ፤ ወሪድኩም ናባኻትኩም ኣደይብዎ” ኢሎም ለኣኹ።