Α΄ Σαμουήλ 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Η Κιβωτός του Πατέρα μας έμεινε στη χώρα των Φιλισταίων εφτά μήνες. ²Οι Φιλισταίοι κάλεσαν τους ιερείς και τους μάντεις: «Τι να κάνουμε με την Κιβωτό του Κυρίου; Πείτε μας πώς να τη στείλουμε πίσω στον τόπο της».

³Εκείνοι είπαν: «Αν στείλετε πίσω την Κιβωτό του Θεού του Ισραήλ, μην τη στείλετε άδεια, αλλά οπωσδήποτε προσφέρετέ του μια προσφορά για την ενοχή σας. Τότε θα γιατρευτείτε και θα μάθετε γιατί το χέρι του δεν απομακρύνθηκε από πάνω σας».

⁴«Τι προσφορά για την ενοχή μας να του δώσουμε;» ρώτησαν. Εκείνοι απάντησαν: «Πέντε χρυσά εξογκώματα και πέντε χρυσά ποντίκια, όσοι είναι και οι άρχοντες των Φιλισταίων, γιατί η ίδια πληγή χτύπησε όλους εσάς και τους άρχοντές σας».

⁵«Φτιάξτε ομοιώματα των εξογκωμάτων σας και των ποντικιών που ρημάζουν τη χώρα· και δώστε δόξα στον Θεό του Ισραήλ. Ίσως σηκώσει το χέρι του από πάνω σας, από τους θεούς σας και από τη χώρα σας. ⁶Γιατί να σκληρύνετε την καρδιά σας όπως έκαναν η Αίγυπτος και ο Φαραώ; Αφού εκείνος τους φέρθηκε σκληρά, δεν άφησαν στο τέλος τον λαό να φύγει στον δρόμο του;»

⁷«Τώρα ετοιμάστε μια καινούρια άμαξα και δύο αγελάδες που θηλάζουν και δεν έχουν μπει ποτέ σε ζυγό. Ζέψτε τις αγελάδες στην άμαξα, αλλά πάρτε τα μοσχάρια τους μακριά τους και κλείστε τα μέσα. ⁸Πάρτε την Κιβωτό του Κυρίου, βάλτε την πάνω στην άμαξα και τοποθετήστε σ’ ένα κουτί δίπλα της τα χρυσά αντικείμενα που του επιστρέφετε ως προσφορά για την ενοχή σας. Έπειτα στείλτε την να φύγει. ⁹Προσέξτε: αν ανέβει στον δρόμο προς τη χώρα της, προς τη Βαιθ-σεμές, τότε αυτός μας έφερε αυτή τη μεγάλη συμφορά. Αν όχι, θα ξέρουμε πως δεν ήταν το χέρι του που μας χτύπησε· ήταν τύχη».

¹⁰Οι άνθρωποι έκαναν έτσι: πήραν δύο αγελάδες που θήλαζαν, τις έζεψαν στην άμαξα και έκλεισαν τα μοσχάρια τους στο σπίτι. ¹¹Έβαλαν την Κιβωτό του Πατέρα μας πάνω στην άμαξα, μαζί με το κουτί που είχε τα χρυσά ποντίκια και τα ομοιώματα των εξογκωμάτων τους. ¹²Οι αγελάδες πήγαν ίσια προς τη Βαιθ-σεμές, κρατώντας έναν δρόμο, μουγκρίζοντας, χωρίς να στρίψουν ούτε δεξιά ούτε αριστερά. Οι άρχοντες των Φιλισταίων τις ακολούθησαν ως τα σύνορα της Βαιθ-σεμές. ¹³Οι κάτοικοι της Βαιθ-σεμές, που θέριζαν το σιτάρι στην κοιλάδα, σήκωσαν τα μάτια τους, είδαν την Κιβωτό και χάρηκαν που την είδαν. ¹⁴Η άμαξα έφτασε στο χωράφι του Ιησού στη Βαιθ-σεμές και στάθηκε δίπλα σ’ ένα μεγάλο λιθάρι. Έσκισαν τα ξύλα της άμαξας και πρόσφεραν τις αγελάδες ολοκαύτωμα στον Πατέρα μας. ¹⁵Οι Λευίτες κατέβασαν την Κιβωτό του Πατέρα μας και το κουτί που ήταν δίπλα της με τα χρυσά αντικείμενα, και τα έβαλαν πάνω στο μεγάλο λιθάρι. Εκείνη την ημέρα οι κάτοικοι της Βαιθ-σεμές πρόσφεραν ολοκαυτώματα και θυσίες στον Πατέρα μας. ¹⁶Οι πέντε άρχοντες των Φιλισταίων είδαν όλα αυτά και γύρισαν στην Ακκαρών την ίδια ημέρα. ¹⁷Τα χρυσά εξογκώματα που οι Φιλισταίοι επέστρεψαν στον Πατέρα μας ως προσφορά για την ενοχή τους ήταν ένα για την Άζωτο, ένα για τη Γάζα, ένα για την Ασκαλών, ένα για τη Γαθ και ένα για την Ακκαρών. ¹⁸Τα χρυσά ποντίκια ήταν όσες και όλες οι πόλεις των Φιλισταίων που ανήκαν στους πέντε άρχοντες — τόσο οι οχυρωμένες πόλεις όσο και τα ανοιχτά χωριά. Το μεγάλο λιθάρι, όπου απόθεσαν την Κιβωτό του Πατέρα μας, στέκεται ως μάρτυρας μέχρι σήμερα στο χωράφι του Ιησού από τη Βαιθ-σεμές. ¹⁹Όμως ο Πατέρας μας χτύπησε μερικούς από τους άντρες της Βαιθ-σεμές, επειδή κοίταξαν μέσα στην Κιβωτό της διαθήκης, και θανάτωσε εβδομήντα από αυτούς. Ο λαός πένθησε, επειδή τους χτύπησε με τόσο μεγάλο χτύπημα. ²⁰Οι άντρες της Βαιθ-σεμές είπαν: «Ποιος μπορεί να σταθεί μπροστά στον Πατέρα μας, σ’ αυτόν τον άγιο Θεό; Και σε ποιον θα ανέβει η Κιβωτός μακριά από εμάς;»

²¹Έστειλαν αγγελιοφόρους στους κατοίκους της Κιριάθ-ιαρίμ: «Οι Φιλισταίοι επέστρεψαν την Κιβωτό του Πατέρα μας. Κατεβείτε και ανεβάστε την σ’ εσάς».