നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പെട്ടകം ഇസ്രായേലിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നു

പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മൂലക്കുരുക്കളോടും എലികളോടും കൂടെ പെട്ടകം തിരികെ അയക്കുവാൻ പുരോഹിതന്മാർ ഉപദേശിക്കുന്നു; കിടാക്കളെ തൊഴുത്തിൽ അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന രണ്ടു പശുക്കൾ വലിക്കുന്ന വണ്ടിയിലാണ് അതു അയക്കേണ്ടത്. പശുക്കൾ അമറിക്കൊണ്ടു നേരെ ബേത്ത്-ശേമെശിലേക്കു നടക്കുന്നു. കൊയ്ത്തുകാർ സന്തോഷിക്കുന്നു; പിന്നെ അകത്തു നോക്കിയതുകൊണ്ടു എഴുപതുപേർ മരിക്കുന്നു, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ നില്ക്കുവാൻ ആർക്കു കഴിയും എന്നു പട്ടണക്കാർ ചോദിക്കുന്നു.

അധ്യായം 6.

നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പെട്ടകം ഏഴു മാസം ഫെലിസ്ത്യദേശത്തു തങ്ങി. ഫെലിസ്ത്യർ പുരോഹിതന്മാരെയും ലക്ഷണവിദ്യക്കാരെയും വിളിച്ചു: “സർവേശ്വരന്റെ പെട്ടകം ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യണം? അത് അതിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് എങ്ങനെ മടക്കിയയയ്ക്കണമെന്നു ഞങ്ങളോടു പറയുവിൻ.”

അവർ പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം നിങ്ങൾ മടക്കിയയയ്ക്കുന്നെങ്കിൽ, അതു വെറുതെ അയയ്ക്കരുത്; നിശ്ചയമായും അവിടുത്തേക്ക് ഒരു അകൃത്യയാഗം മടക്കിക്കൊടുക്കണം. അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു സൗഖ്യം വരും, അവിടുത്തെ കൈ നിങ്ങളിൽനിന്നു മാറാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുകയും ചെയ്യും.”

“ഞങ്ങൾ അവിടുത്തേക്ക് എന്ത് അകൃത്യയാഗം മടക്കിക്കൊടുക്കണം?” എന്ന് അവർ ചോദിച്ചു. അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: “അഞ്ചു സ്വർണമുഴകളും അഞ്ചു സ്വർണ എലികളും, ഫെലിസ്ത്യപ്രഭുക്കന്മാരുടെ എണ്ണത്തിനൊത്തവ; എന്തെന്നാൽ ഒരേ ബാധ നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും നിങ്ങളുടെ പ്രഭുക്കന്മാരെയും ബാധിച്ചുവല്ലോ.”

“നിങ്ങളുടെ മുഴകളുടെയും ദേശത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന എലികളുടെയും പ്രതിമകൾ ഉണ്ടാക്കുവിൻ; ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തിനു മഹത്ത്വം കൊടുക്കുവിൻ. ഒരുപക്ഷേ അവിടുന്ന് തന്റെ കൈ നിങ്ങളിൽനിന്നും നിങ്ങളുടെ ദേവന്മാരിൽനിന്നും നിങ്ങളുടെ ദേശത്തുനിന്നും മാറ്റിയേക്കും. ഈജിപ്തും ഫറവോനും ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം കഠിനമാക്കുന്നത് എന്തിന്? അവിടുന്ന് അവരോടു കഠിനമായി പെരുമാറിയശേഷം, ഒടുവിൽ അവർ ജനത്തെ അവരുടെ വഴിക്കു വിട്ടയച്ചില്ലയോ?”

“ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ വണ്ടിയും നുകം വെച്ചിട്ടില്ലാത്ത, കറവയുള്ള രണ്ടു പശുക്കളെയും കൊണ്ടുവരുവിൻ. പശുക്കളെ വണ്ടിക്കു കെട്ടുവിൻ; എന്നാൽ അവയുടെ കിടാക്കളെ അവയിൽനിന്നു മാറ്റി തൊഴുത്തിൽ അടയ്ക്കുവിൻ. സർവേശ്വരന്റെ പെട്ടകം എടുത്തു വണ്ടിയിൽ വെക്കുവിൻ; അകൃത്യയാഗമായി അവിടുത്തേക്കു മടക്കിക്കൊടുക്കുന്ന സ്വർണവസ്തുക്കൾ അതിന്റെ അരികിൽ ഒരു പെട്ടിയിൽ വെക്കുവിൻ. പിന്നെ അതിനെ അയയ്ക്കുവിൻ. ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ: അതു തന്റെ ദേശത്തേക്കു, ബേത്ത്-ശേമെശിലേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ കയറിപ്പോയാൽ, ഈ വലിയ അനർഥം നമ്മുടെമേൽ വരുത്തിയത് അവിടുന്നാകുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ, അവിടുത്തെ കൈയല്ല നമ്മെ ബാധിച്ചത്—അതു യാദൃച്ഛികമായിരുന്നുവെന്നു നാം അറിയും.”

ആ മനുഷ്യർ അങ്ങനെ ചെയ്തു: കറവയുള്ള രണ്ടു പശുക്കളെ എടുത്തു വണ്ടിക്കു കെട്ടി, അവയുടെ കിടാക്കളെ വീട്ടിൽ അടച്ചിട്ടു. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പെട്ടകവും സ്വർണ എലികളും അവരുടെ മുഴകളുടെ പ്രതിമകളും ഉണ്ടായിരുന്ന പെട്ടിയും അവർ വണ്ടിയിൽ വെച്ചു. പശുക്കൾ ബേത്ത്-ശേമെശിനു നേരേ, ഒരേ വഴിയിൽ നിന്നുകൊണ്ടു, അമറിക്കൊണ്ടു, വലത്തോട്ടോ ഇടത്തോട്ടോ തിരിയാതെ നേരേ പോയി. ഫെലിസ്ത്യപ്രഭുക്കന്മാർ ബേത്ത്-ശേമെശിന്റെ അതിർത്തിവരെ അവയുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു. ബേത്ത്-ശേമെശിലെ ജനം താഴ്വരയിൽ ഗോതമ്പു കൊയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ, കണ്ണുയർത്തി പെട്ടകം കണ്ടു, അതു കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു. വണ്ടി ബേത്ത്-ശേമെശിലെ യോശുവയുടെ വയലിൽ എത്തി ഒരു വലിയ കല്ലിന്റെ അരികിൽ നിന്നു. അവർ വണ്ടിയുടെ മരം പിളർന്നു, പശുക്കളെ നമ്മുടെ പിതാവിനു ഹോമയാഗമായി അർപ്പിച്ചു. ലേവ്യർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പെട്ടകവും അതിന്റെ അരികിലുണ്ടായിരുന്ന, സ്വർണവസ്തുക്കൾ ഉൾക്കൊണ്ട പെട്ടിയും ഇറക്കി ആ വലിയ കല്ലിന്മേൽ വെച്ചു. അന്നു ബേത്ത്-ശേമെശിലെ ജനം നമ്മുടെ പിതാവിനു ഹോമയാഗങ്ങളും ഹനനയാഗങ്ങളും അർപ്പിച്ചു. ഫെലിസ്ത്യരുടെ അഞ്ചു പ്രഭുക്കന്മാർ ഇതെല്ലാം കണ്ടു അന്നുതന്നെ എക്രോനിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി. ഫെലിസ്ത്യർ നമ്മുടെ പിതാവിന് അകൃത്യയാഗമായി മടക്കിക്കൊടുത്ത സ്വർണമുഴകൾ ഇവയാണ്: അഷ്ദോദിനും ഗസ്സയ്ക്കും അഷ്കലോനും ഗത്തിനും എക്രോനും ഓരോന്നു വീതം. സ്വർണ എലികൾ അഞ്ചു പ്രഭുക്കന്മാരുടെ എല്ലാ ഫെലിസ്ത്യനഗരങ്ങളുടെയും എണ്ണത്തിനൊത്തായിരുന്നു—കോട്ടയുള്ള നഗരങ്ങളും മതിലില്ലാത്ത ഗ്രാമങ്ങളും ഒരുപോലെ. അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പെട്ടകം വെച്ച ആ വലിയ കല്ല് ഇന്നും ബേത്ത്-ശേമെശ്യനായ യോശുവയുടെ വയലിൽ സാക്ഷിയായി നിലകൊള്ളുന്നു. എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ബേത്ത്-ശേമെശിലെ ചില പുരുഷന്മാരെ, ഉടമ്പടിയുടെ പെട്ടകത്തിലേക്കു നോക്കിയതിനാൽ, സംഹരിച്ചു; അവരിൽ എഴുപതു പേരെ കൊന്നു. അവിടുന്ന് ഇത്ര വലിയ സംഹാരത്താൽ തങ്ങളെ ബാധിച്ചതിനാൽ ജനം വിലപിച്ചു. ബേത്ത്-ശേമെശിലെ പുരുഷന്മാർ പറഞ്ഞു: “ഈ പരിശുദ്ധദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ ആർക്കു നില്ക്കാൻ കഴിയും? പെട്ടകം നമ്മിൽനിന്നു ആരുടെ അടുക്കലേക്കു കയറിപ്പോകും?”

കിര്യത്ത്-യെയാരീമിലെ ജനത്തിന്റെ അടുക്കൽ അവർ ദൂതന്മാരെ അയച്ചു: “ഫെലിസ്ത്യർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പെട്ടകം മടക്കിക്കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇറങ്ങിവന്ന് അതു നിങ്ങളുടെ അടുക്കലേക്കു കൊണ്ടുപോകുവിൻ.”